door Marsi » zo 12 jun 2016, 21:13
Inderdaad, het stofdeeltje zorgt voor een begin punt.
Ergens moet een kristal beginnen, en in een perfect schone vloeistof kan er eigenlijk niet besloten worden waar dit moet zijn, aangezien de toestand overal gelijk is.
inderdaad net zoals bij koken iets van een onregelmatigheid moet zorgen dat er ergens in de vloeistof besloten wordt waar de eerste luchtbel gevormd moet worden.
Een onregelmatigheid voor het vormen van kristallen kan een vreemd deeltje zijn, maar ook bijvoorbeeld een schok/stoot (al dan niet door de vorming van luchtbellen).
Vaak na een synthese wanneer je wil dat een stof uitkristalliseert in een bekerglas 'ent' je de vloeistof. Dat houdt in dat je met een glazen roerstaafje in het glas krast om kleine glas deeltjes als kristal kernen te induceren 'seeden'.
Het induceren van kristallisatie met een schok/stoot zie je bijvoorbeeld wel eens bij de bekende goocheltruc waar mensen gedestilleerd water onderkoelen tot een aantal graden onder nul, en deze vervolgens in één keer laten bevriezen door ermee te schudden.
Een andere methode om kristallisatie te induceren is bijvoorbeeld het toevoegen van een korrel droogijs. Die koelt de omliggende vloeistof ook nog eens af, zorgt voor een mogelijke kristallisatie kern, en verdampt vervolgens weer als CO2.
Je kan het voor je zien als een groep van 100 hongerige mensen in een kamer waar net de Chinese rijsttafel wordt klaargezet, maar iedereen te beleefd is om als eerste wat te eten te pakken.
Iedereen kan wel steeds hongeriger worden, maar iemand moet de eerste zijn om het hele proces in gang te zetten.
Je stofdeeltje is gewoon een duwtje in de rug van dat eerste persoon.
Het is juist het verschil in entropie wat in de perfecte vloeistof voor een verandering zorgt.
Inderdaad, het stofdeeltje zorgt voor een begin punt.
Ergens moet een kristal beginnen, en in een perfect schone vloeistof kan er eigenlijk niet besloten worden waar dit moet zijn, aangezien de toestand overal gelijk is.
inderdaad net zoals bij koken iets van een onregelmatigheid moet zorgen dat er ergens in de vloeistof besloten wordt waar de eerste luchtbel gevormd moet worden.
Een onregelmatigheid voor het vormen van kristallen kan een vreemd deeltje zijn, maar ook bijvoorbeeld een schok/stoot (al dan niet door de vorming van luchtbellen).
Vaak na een synthese wanneer je wil dat een stof uitkristalliseert in een bekerglas 'ent' je de vloeistof. Dat houdt in dat je met een glazen roerstaafje in het glas krast om kleine glas deeltjes als kristal kernen te induceren 'seeden'.
Het induceren van kristallisatie met een schok/stoot zie je bijvoorbeeld wel eens bij de bekende goocheltruc waar mensen gedestilleerd water onderkoelen tot een aantal graden onder nul, en deze vervolgens in één keer laten bevriezen door ermee te schudden.
Een andere methode om kristallisatie te induceren is bijvoorbeeld het toevoegen van een korrel droogijs. Die koelt de omliggende vloeistof ook nog eens af, zorgt voor een mogelijke kristallisatie kern, en verdampt vervolgens weer als CO[sub]2[/sub].
Je kan het voor je zien als een groep van 100 hongerige mensen in een kamer waar net de Chinese rijsttafel wordt klaargezet, maar iedereen te beleefd is om als eerste wat te eten te pakken.
Iedereen kan wel steeds hongeriger worden, maar iemand moet de eerste zijn om het hele proces in gang te zetten.
Je stofdeeltje is gewoon een duwtje in de rug van dat eerste persoon.
Het is juist het verschil in entropie wat in de perfecte vloeistof voor een verandering zorgt.
