die groter wordt als de satteliet iets verder van de aarde gaat. En zo tot op een redelijke afstand dat men een serieuze schaduwvlek heeft
Dat klopt echter niet, want de Zon is geen puntbron.
Heel dicht bij de Aarde zou dat zeil 1 km
2 verduisteren, dat is ongeveer 1/500.000.000 ste deel van het oppervlak van de Aarde. De temperatuurdaling daardoor zou volstrekt verwaarloosbaar en onmeetbaar zijn.
Heel dicht bij de Zon echter, op zo'n 150 miljoen kilometer van de Aarde zou dat zeil 1 km
2 zonoppervlak verduisteren. Aangezien de diameter van de Zon pakweg 100 keer die van de Aarde is, is het oppervlak 10.000 keer groter, en dus wordt er nog eens 10.000 keer minder licht op Aarde tegengehouden dan in de eerste situatie.
Of, ander voorbeeld: Stel je een cirkelvorming scherm voor dat precies de diameter van de Aarde heeft. Vlak bij de Aarde zou dat scherm de hele Aarde verduisteren. Vlak bij de Zon zou het 1/10.000 van het zonlicht tegenhouden.
Het enige punt waar zo'n verduisteringsgordijn altijd tussen de Zon en de Aarde in zou staan is in het zogenoemde Lagrange1 punt tussen Zon en Aarde. De afstand van de Aarde naar dat punt is 1,5 miljoen kilometer. Een gordijn van 1 km
2 op die afstand zou hier op Aarde een schijnbare diameter hebben van 0,14 boogseconden, en alleen met een forse telescoop zichtbaar zijn. Dat gordijn doet dus helemaal niets, een Venuspassage voor de Zon langs zou de temperatuur heel veel sterker beïnvloeden, en dat effect is al vrijwel onmeetbaar.
Los hiervan, hoe zou je zo'n gordijn altijd op dezelfde locatie op een roterende Aarde gericht willen houden?
[quote]die groter wordt als de satteliet iets verder van de aarde gaat. En zo tot op een redelijke afstand dat men een serieuze schaduwvlek heeft[/quote]
Dat klopt echter niet, want de Zon is geen puntbron.
Heel dicht bij de Aarde zou dat zeil 1 km[sup]2[/sup] verduisteren, dat is ongeveer 1/500.000.000 ste deel van het oppervlak van de Aarde. De temperatuurdaling daardoor zou volstrekt verwaarloosbaar en onmeetbaar zijn.
Heel dicht bij de Zon echter, op zo'n 150 miljoen kilometer van de Aarde zou dat zeil 1 km[sup]2[/sup] zonoppervlak verduisteren. Aangezien de diameter van de Zon pakweg 100 keer die van de Aarde is, is het oppervlak 10.000 keer groter, en dus wordt er nog eens 10.000 keer minder licht op Aarde tegengehouden dan in de eerste situatie.
Of, ander voorbeeld: Stel je een cirkelvorming scherm voor dat precies de diameter van de Aarde heeft. Vlak bij de Aarde zou dat scherm de hele Aarde verduisteren. Vlak bij de Zon zou het 1/10.000 van het zonlicht tegenhouden.
Het enige punt waar zo'n verduisteringsgordijn altijd tussen de Zon en de Aarde in zou staan is in het zogenoemde Lagrange1 punt tussen Zon en Aarde. De afstand van de Aarde naar dat punt is 1,5 miljoen kilometer. Een gordijn van 1 km[sup]2[/sup] op die afstand zou hier op Aarde een schijnbare diameter hebben van 0,14 boogseconden, en alleen met een forse telescoop zichtbaar zijn. Dat gordijn doet dus helemaal niets, een Venuspassage voor de Zon langs zou de temperatuur heel veel sterker beïnvloeden, en dat effect is al vrijwel onmeetbaar.
Los hiervan, hoe zou je zo'n gordijn altijd op dezelfde locatie op een roterende Aarde gericht willen houden?