Ik denk dan ook dat je eerder moet kijken naar dit artikel uit de laatste jaren van Feynman, 1985. Hier wordt een quantum computer voorgesteld als alternatief voor een klassieke computer. Daarvoor was het eerder als alternatief om quantummechanische berekeningen te simuleren.

http://www.quantum-dynamic.eu/doc/feynman85_qmc_optics_letters.pdf

Is het niet als zeggen dat een flip-flop, of zelfs een mechanische schakelaar met twee stabiele toestanden, al het begin van de traditionele computer was?

Schrodinger was er vroeg bij, verstrengeling is de basis voor quantum telecommunicatie maar ook voor quantumcomputing. De reden dat ik naar EPR verwijs is dat deze afkorting voor de namen ook voor het EPR pair gebruikt wordt. Een EPR pair is een verstrengeld qubit paar die in een Bell state verkeren. EPR pairs of Bell states worden gebruikt in quantumlabs. EPR is daarmee een soort verwijzing naar het EPR paper of ook wel EPR paradox.

In 1935 waren er nog nog geen computers maar was Turing al wel bezig met de Turing machine.

Schrödinger lijkt daar met name naar telecommunicatie te hinten.

Misschien is het dan relevanter om te verwijzen naar 'Discussion of Probability Relations between Separated Systems' uit 1935 van Schrodinger als basis voor verstrengeling. Hier zijn conclusie:

[i]The probability relations which can occur between two separated "physical systems are discussed, on the assumption that their state is known by a representative in common. The two families of observables, relating to the first and to the second system respectively, are linked by at least one match between two definite members, one of either family. The word match is short for stating that the values of the two observables in question determine each other uniquely and therefore (since the actual labelling is irrelevant) can be taken to be equal. In general there is but one match, but there can be more. If, in addition to the first match, there is a second one between canonical conjugates of the first mates, then there are infinitely many matches, every function of the first canonical pair matching with the same function of the second canonical pair*. Thus there is a complete one-to-one correspondence between those two branches (of the two families of observables) which relate to the two degrees of freedom in question. If there are no othersf, the one-to-one correspondence persists as time advances, but the observables of the first system (say) change their mates in the way that the latter, i.e. the observables of the second system, undergo a certain continuous
contact-transformation.[/i]

Er waren toen nog geen klassieke computers, dus hen beschouwen als basis van de quantumcomputer is vermoedelijk overdreven.

Kan je meer details geven en uitlgggen waarom dat zo zou kunnen zijn?

Kun je EPR paper uit 1935 beschouwen als de eerste theorie omtrent Quantuminformatie en quantumcomputing. In het EPR paper vragen de auteurs zich af:
Can Quantum-Mechanical Description of Reality Be Considered Complete?" by Albert Einstein, Boris Podolsky, and Nathan Rosen.
Hierin beschrijven de auteurs een spooky action on a distance in de vorm van strengeling. Verstrengeling is een van de belangrijkste effecten van quantum mechanica die in de quantumcomputer en quantuminternet gebruikt worden.