door PhilipVoets » wo 07 mei 2025, 11:59
Ik heb de indruk dat mijn vraag wat anders uitgelegd wordt dan ik hem bedoeld heb. Mijn vraag is concreet: stel je bent wiskundige, je krijgt een meetkundig/algebraïsch/etc. probleem op papier voor je neus (zoals ik wel eens plaats), welke denkprocessen dragen dan bij aan de oplossing ervan? En in hoeverre is het vaak toch uiteindelijk een herkenning van patronen, herhaling van zetten, etc. Net zoals ik als arts bijvoorbeeld bij iemand met gewichtsverlies, hemoptoë en een caviterende laesie in de bovenkwab meteen “als reflex” denk aan tuberculose. Hoe ziet dat denkproces eruit bij iemand die dag in, dag uit (beroepsmatig) met wiskundige bezig is? Het wiel zal niet telkens opnieuw uitgevonden worden, lijkt me.
Ik heb de indruk dat mijn vraag wat anders uitgelegd wordt dan ik hem bedoeld heb. Mijn vraag is concreet: stel je bent wiskundige, je krijgt een meetkundig/algebraïsch/etc. probleem op papier voor je neus (zoals ik wel eens plaats), welke denkprocessen dragen dan bij aan de oplossing ervan? En in hoeverre is het vaak toch uiteindelijk een herkenning van patronen, herhaling van zetten, etc. Net zoals ik als arts bijvoorbeeld bij iemand met gewichtsverlies, hemoptoë en een caviterende laesie in de bovenkwab meteen “als reflex” denk aan tuberculose. Hoe ziet dat denkproces eruit bij iemand die dag in, dag uit (beroepsmatig) met wiskundige bezig is? Het wiel zal niet telkens opnieuw uitgevonden worden, lijkt me.