Adiabatic demagnetisation (google, bijvoorbeeld hier) is een eenvoudige techniek om te koelen naar een voordien niet bereikte temperatuur (tegenwoordig zijn natuurlijk meer gevorderde technieken in voege). Er volgt inderdaad dat gekoeld kan worden zonder contact met koudere materialen. Dat is niet echt verwonderlijk: wat gebeurt met de temperatuur bij adiabatische expansie van gassen?

De techniek met behulp van lasers staat hier uitgelegd.

Dat is zuiver thermodynamisch te verklaren: een warmtestroom loopt alleen van iets warmers naar iets kouders. Wil je iets op 0 K brengen dan heb je daarvoor al minstens iets anders van 0 K nodig

Hoe kunnen we dan iets afkoelen tot -250 C? Door het met iets nóg kouders in contact te laten komen? Als dat zo is, hoe hebben we dat materiaal zo koud gekregen? En zo kan je doorgaan en doorgaan... Volgensmij kan je stoffen ook koelen zonder er iets kouders aan toe te voegen, met bepaalde lasers meende ik.

Protronen en elekrtonen houden elkaar stabiel,wat dus betekend dat ze energie bevatten.

Wat heeft stabiliteit in jouw ogen met energie te maken?

Het absolute 0 punt is niet te bereiken,

Dat is zuiver thermodynamisch te verklaren: een warmtestroom loopt alleen van iets warmers naar iets kouders. Wil je iets op 0 K brengen dan heb je daarvoor al minstens iets anders van 0 K nodig

Haal je alle energie uit een bepaalde stof,dan zou het een temperatuur van 0 kelvin krijgen.

Het absoluute 0 punt is niet te bereiken,er blijft dus altijd energie achter.Om het Absoluute 0 punt te bereiken zal je bv het absoluute vacuum moeten kunnen creeren,dat is ook onmogelijk gezien de materie die we zien.

Volgens mij heeft massa energie nodig om te kunnen bestaan.

Protronen en elekrtonen houden elkaar stabiel,wat dus betekend dat ze energie bevatten.

De aantrekkingskracht tussen verschillende moleculen (adhesie en cohesie) lijkt mij ook een vorm van energie.

Misschien worden de kernen van protonen,neutronen en elektronen ook wel door energie in stand gehouden.

Haal je alle energie uit een bepaalde stof,dan zou het een temperatuur van 0 kelvin krijgen.

Misschien is het kleinste stukje materie wel een stabiele opeenhoping van energie,waardoor je zou kunnen zeggen dat een foton ook massa heeft,alleen dan onmetelijk laag.

Volgens de relativiteitstheorie buigt licht af in het zwaartekrachtveld van de zon.

Het feit dat je met kernfusie energie vrijkomt geeft aan dat energie en materie met elkaar te maken hebben.

Vrijkomende straling bij kernsplitsing geeft aan dat straling van materie afkomt,dus kunnen we weer de vraag stellen of straling massa heeft.

Dat is dus het probleem 'een tastbare rand' bestaat niet wanneer het zowel golf- als deeltjeseigenschappen heeft.

De 'rand' van de wolk word dan bepaald door het grensgebied waar het quark in kan rondvliegen.

Zelfde als een elektron rond een atoom, we noemen het een schaal omdat het elektron zich daar overal in kan bevinden. Dit zijn effecten van quantum mechanica, leuke stof.

ok, stel dat de quarks en gluonen rondvliegen in een wolk met bepaalde afmetingen, dan wordt de grootte van een proton bepaald door de groten van de wolk. Maar hoe kan deze wolk een tastbare rand hebben als ze wordt bepaald door de groten van een (onzichtbare) wolk van rondevliegende deeltjes met diameter 0?

maar een proton is bij mijn weten toch geen wolk van rondvliegende quarks

Het is, als je wil (maar natuurlijk zijn dit uitspraken die wringen met quantummechanica), een wolk van rondvliegende quarks en gluonen. Ik zeg niet dat er enige analogie is in het algemeen (het gaat over een compleet verschillende kracht), alleen dat ook hier een wolk van deeltjes (en antideeltjes) in de kern zitten, en dat daardoor het proton een zekere afmeting heeft.

maar een proton is bij mijn weten toch geen wolk van rondvliegende quarks, dus is het dan niet de buitenranden van de quarks die de grenzen van het proton bepalen? Maar als de quarks geen afmetingen hebben kunnen zijn toch ook geen rand van een proton ofzo vormen, niet?

Omdat er tussen deze deeltjes een afstand is. Vergelijk met de afmetingen van een atoom (of een molecule), die ontstaat doordat de elektronen een wolk van elektronen is (in QM wordt het zelfs nog iets eleganter, omdat het elektron dan op verschillende posities tegelijk is)

wat ik me afvraag is het volgende.

Stel dat elementaire deeltjes diamter 0 hebben, hoe kan je hiermee dan deeltjes vormen die wel een diamter hebben protonen, neutronen,...?

Beste Yanniek, heb je het topic gelezen? Het lijkt er niet op, want als je even terugleest zie je dat dit al een paar keer is genoemd. Het was dan ook vrij onnodig om dit topic na 9 maanden omhoog te halen.

Elektronen en elektron-neutrino's hebben diameter 0

What's your point, na 14 maanden?