nee dat laatste klopt niet. je kan wel iets zien dat al gepaseerd is. Op het moment dat je jezelf zou verplaatsen naar een punt dat dat licht nog niet bereikt heeft. Al zou je met een snelheid hoger dan het licht reizen haal je de beelden in en zou je uiteindelijk voor al het licht kunnen komen dat ooit verspreid met de big bang. en zou je op je gemak het ontstaan van het universum kunnen bestuderen. De vraag is dan maar hoever je zou moeten reizen.

Tijd van de bigbang tot nu x lichtsnelheid = iets waarbij we een belangrijke factor missen. namelijk het middelpunt..

Al zou je het punt van ontstaan van het universum kunnen vinden zou je kunnen berekenen hoever je daarvandaan moet staan om de big bang te zien.

Gelukkig hebben verschillende wetenschappers al heel erg aanemelijke theorieën over de bouw van Piramides bedacht.. Steker nog van een aantal piramides weten ze inmiddels wel hoe ze gebouwd zijn.

Ook over hun positie t.o.v. de sterren is een vrij behoorlijke theorie.

Want ík die spiegel zo ver weg breongen, dat wordt een ingewikkelde zaak lees ik hier.

Nebula schreef:Ik vraag me al een tijdje af of dit mogelijk is:

Stel we zijn in staat om met een supertelescoop in een spiegel te kijken die  4500 lichtjaar van ons verwijderd is.

We focussen op de aarde en zien het lichtbeeld van de aarde en dus kunnen we zien dat de pyramides

gebouwd worden, sterker nog we zouden de dinosauriers nog rond kunnen zien lopen als de spiegel op 70 miljoen lichtjaar van ons af staat.

Natuurlijk bestaan er geen spiegels en ze zullen nooit zo nauwkeurig zijn maar het gaat even om de theorie. Wij kijken nu immers ook het verleden in.....

volgens mij niet,een ster zend licht uit beelden worden niet uitgezonden het is geen tv om maar een voorbeeld te noemen ,het enige wat mogelijk is tijd reis te maken als je over de middelen beschikt die er voor nodig zijn.

In het alledaagse woordgebruik zeggen we allemaal dat we "iets zien", maar eigenlijk zien we alleen het uitgezonden (of weerkaatste) licht dat in het geval van de sterren al heel lang onderweg is. Soms zelfs al zo lang dat ondertussen de bron vh licht al verdwenen is als wij het (oude) licht zien. In het geval van iemand die we vlak bij ons staat, kunnen we ons niet voorstellen dat die er niet zou zijn als wij hem immers zien. In het geval van een ster of een ontploffende granaat zien of horen we alleen maar het signaal dat door die bron is uit gestuurd . Of die bron na het uitzenden al of niet nog lang bestaat doet er niet toe.

Misschien vind Lady dit een beetje langdradig maar ik hoop toch dat het helpt.

Dank Groene Hond om "licht en geluid niet helemaal gelijk " te verduidelijken.Het was mij er om te doen aan de hand van een geluids voorbeeld iets te verklaren dat ook op licht toepasselijk is.

(ongeveer natuurlijk, licht en geluid is niet helemaal hetzelfde)

Ahum? Niet helemaal? Er is geen constante voor, maar geluid gaat ongeveer 1200 km/uur, en licht, gaat bij benadering 300000 km/SEC

'T is iets minder, maar dat maakt nu opzich niet uit.

Om op je vraag terug te komen, mag je het ongeveer wel zo bekijken.

Geluid (en licht) hebben tijd nodig om door de ruimte te reizen...

Voor Lady die zich dat op 27 januari af vraagt zijn mijn bedenkingen : eenmaal het licht vertrokken is doet het volgens mij niet toe of de bron al of niet blijft bestaan In de volgende jaren reist het licht verder en heel soms zien we na zoveel jaren op aarde zelfs het licht dat ontstond bij de ontploffing zelf van een ster.

Ik denk dat die er dan toch echt niet meer is.

Als je sommige eigenschappen van licht met die van geluid wil vergelijken heb ik nog dit verhaaltje :op het einde van de oorlog werd vanuit mijn dorp door de terugtrekkende troepen, met zwaar geschut, naar een stad geschoten 20km ver. Het geluid van de in die stad ontploffende granaat had 3 seconden per km nodig om ons dorp te bereiken, dus één minuut. Het is nogal duidelijk dat de bron van dat geluid niet meer bestond op het oogenblik dat wij de knal hoorden. Zit dat met sterren ook niet zo?(ongeveer natuurlijk, licht en geluid is niet helemaal hetzelfde)

Anonymous schreef:om op de eerste vraag te antwoorden: in principe is het mogenlijk om door middel van speigels in het verleden te kunnen zien.

maar volgens mij is het niet mogenlijk om te zien hoe de piramides gebouwd worden, want om dat te doen moet je die speigel daar kunnen plaatsen en als je die spiegels vanaf de aarde lanceerd moeten ze dus sneller dan de lichtsnelhied gaan om echt in het verleden te kunnen kijken.

jep de enigste manier is (tenzij die spiegel zoals gezegd er 2250 jaar geleden gezet is) om het licht in te halen van 4500 jaar geleden en het dan te plaatsen

veel succes

Ik verbaas me erover dat er zó vroeg na de oerknal al sterrenstelsels zijn gevormd. Kan dat wel in 0,7-0,4 miljard jaar? Hoeveel keer zullen die spiralen dan al om hun as zijn gedraaid?

Ik heb 't eigenaardige idee dat die sterren die te zien zijn juist niet vergaan zijn, of nog net niet.

Als er vallende sterren zijn, dan verbrandt de vast stof, als het de dampkring in komt.... De ster-materie is dan vergaan, of net nog niet; men vindt welis ster-gesteente's nl. Dat natuurlijk dan wel zwart beblakerd is.

Als in dat heelal die ster zou zijn vergaan, is er geen materie dat de lichtenergie vast houd, zonder vastestof-punt is er geen licht- uitzend- punt nl..

Ik denk dat de sterren weldegelijk nog bestaan, in welke groote dan ook.

Het licht dat ze uitstralen, reist dan ook met ze mee.

Net als de lichtuitstraal van de aarde, als die z'n reis om de zon maakt ed.

Met een ster is mi. dat niet veel anders, hoe groot, hoe klein de vaste-materie-stof ook is, of nog is.

Dankzij de vaste materie straalt het licht-energie uit. En kunnen wij dat waarnemen.

Wie 'anders meent mag 't uitleggen, wie 't er mee eens is ook!

gr. v. Lady.

Hier een plaatje van wat de Hubble Space Telescope kan zien:



En hier een foto genomen door Hubble van de Hubble Ultra Deep Field op 13,7 miljard lichtjaar afstand:

We kunnen wel degelijk sterren zien buiten ons sterrenstelsels. Sterker nog we kunnen sterrenstelsels zien op een afstand van 13 miljard lichtjaar!!!

losse sterren in andromeda kunnen we zien!

Volgens mij kunnen wij ook geen sterren zien die buiten ons melkwegstelsel liggen, laat staan miljoenen lichtjaren hiervandaan

Jah dat klopt, maar het leuke is dat er in het heelal bijna geen weerstand is door dat het een vrijwel perfect vacuum is.

De wet voor het behoud van energie zegt alleen dat de energie ergens heen moet gaan als je het kwijt raakt.

Als licht in botsing met iets komt (Gaswolken, sterren, planeten etc) dan wordt de energie (of een gedeelte daarvan) van de foton overgedragen aan dat voorwerp.

Als alle energie van de foton wordt overgedragen aan dat voorwerp verdwijnt de foton (absorption), als er een gedeelte wordt overgedragen dan ketst de foton af (scattering).

Cycloon schreef:energie kan verloren gaan

Energie is een behouden grootheid. Zie hier.

Je raakt het wel verloren aan zaken die het hinder, bv je fietst, je maakt bewegings energie, terwijl de weerstand van je fiets, wind, de baan enzovoort energie "afnemen". Dat gebeurt ook zo bij licht ...

energie kan verloren gaan

Energie is een behouden grootheid. Zie hier.