Ik probeerde inhoudelijk wel op je te reageren, maar verschillen nogal van mening

dus misschien is het je ontgaan.

Formuleerdingetje: iets op de voorgrond krijgen verondersteld al geen natuurtoestand meer.

Materie is tegen een muur lopen.

Ik bedoel negatief als van een foto. Maatgevend is de werkelijkheid. Maatontvangend is de mens. Vandaar dat wij ons moeten laten leiden door de

werkelijkheid, maar als leerling en leraar. De mens is echter de maat van alles.

Onze negativiteit zijn de wetten, de absracties(van abstraheren=ontrekken)

De wetten zelf zijn als noumenon natuurlijk positief.(geen sprookje, maar keiharde

filosofie)

Volgens mij beweer je het volgende (en corrigeer me ajb als ik het mis heb):

A. De realiteit is een eenheid wat vooral bestaat uit materie en positief is.

B. De mens beoordeelt deze realiteit alleen aan de hand van het begrip dat zij heeft van de realiteit.

Mijn tegenwerping bestaat hier uit:

Als stelling B waar is, kan je niet tegelijkertijd A beweren. Als als je alleen een begrip kan ontwikkelen van de werkelijkheid en deze dus nooit echt kan kennen, dan kan je niet claimen dat je weet dat de realiteit vooral uit materie bestaat en positief is. Je kan dan dus nooit toereikende kennis hebben om stelling A te verdedigen.

Nog ff iets anders: ik heb afgelopen dindsdag de nodige reacties gegeven op eerdere beweringen van je. Ik heb daar tot nog toe geen reactie op gezien. Mag ik vragen wat je met deze kritiek hebt gedaan? Heb je je menig bijgesteld? Mijn opmerkingen naast je neer gelegd? Zaten er fouten in mijn redeneringen?

Wat bedoel je met realiteit verbinden aan het begrip van de mens? En hoezo is deze functie een Soort metakennis?

En je kan van mij beweren wat ik wil, maar sprookjes vertel ik alleen aan mijn zusjes.

wow, ik heb een heleboel om na te denken door jullie

mijn dank hebben jullie 10-voud

Ik ervaar de realiteit als een eenheid, als 1 ding, bij voorkeur materie en positief. De mens bekritiseert deze eenheid aan de hand van haar begrip. Daardoor ontstaat een dubbelzinnige realiteit van bv ruimte en tijd, oorzaak en gevolg, lichaam en geest, maar veel meer nog een analoge of veelzinnige realiteit en negatief.  

Merkwaardig... Jij kan toch ook alleen aan de hand van je begrip iets melden over de realiteit? Je kan daarom niet beweren dat de realiteit een eenheid is en dat er daarom allerlei dubbelzinnigheden ontstaan. Of beschik jij over een soort metakennis dat de realiteit met het begrip van de mens verbindt? En nogmaals: puur negatieve definities bevatten nul informatie. Samenvattend: je vertelt sprookjes.

Snap je al wat ik met het an-sich kennen van een mens bedoel?

Ik ervaar de realiteit als een eenheid, als 1 ding, bij voorkeur materie en positief. De mens bekritiseert deze eenheid aan de hand van haar begrip. Daardoor ontstaat een dubbelzinnige realiteit van bv ruimte en tijd, oorzaak en gevolg, lichaam en geest, maar veel meer nog een analoge of veelzinnige realiteit en negatief. Omdat pas die dubbelzinnige realiteit is te begrijpen, ervaren wij die tweedeling als realiteit positief, maar vanwege een noodzakelijke tweedeling is zij negatief.

Ik weet niet of ik de logica als natuurlijk fenomeen kan opvatten, dus als positief, of als een kunstvorm van de mens, dus als negatief. Want logica is nergens in de natuur aan te treffen. Alles verloopt volgens bepaalde natuurwetten(klassiek of modern), maar geen van alle zijn logisch. Het is net zo logisch dat een steen om hoog valt of dat licht achteruit schijnt.

Mooi om te zien dat er nog steeds eitjes worden gebakken en boter wordt gesmolten in deze draad.

[rr]

Nog een formuleer dingetje: jij hebt het over een effect X. Beter is hier logisch gevolg X.

Met deze formulering tracht ik het begrip relatie op de voorgrond te krijgen. (Het is bovendien hier vooral een natuurlijk gevolg en pas in tweede instantie een logisch gevolg).

theoriegeladen schreef:Ha die HoE!

Leuk dat je er bent. Ik weet dat ik soms overenthousiast kan zijn.

Ik vind het altijd wel leuk om wat van jou te zien maar soms ga je imo te snel en vergeet je wel eens kritisch na te denken over wat bv Kant nu eigenlijk allemaal te melden had.

Het is de vraag of jij het met mij eens bent of relaties abstract zijn. Ik denk van wel.

Ik weet redelijk zeker van niet. Die relaties zelf zijn namelijk niet abstract. Onze theorieën zijn de modellen en abstracties. De relaties zelf zijn onderdeel van de realiteit. Onze theorieën trachten deze zo getrouw mogelijk te beschrijven.

Logischer wijs volgt daaruit dat zij negatief zijn.

Waarom zou dat het geval moeten zijn? Zelfs abstracties zijn nooit alleen maar negatief. Ze hebben misschien een 'grens' en soms een tegendeel maar een puur negatief begrip bestaat niet (behalve 'niets' mss) (begrippen dus expliciet zonder inhoud, syntax of uitspraak).

Alle wetenschap die de omvang van kennis bevat is existentieel en daardoor negatief. Alle wetenschap die de inhoud van kennis bevat is comprehensief en daardoor positief. Dit is het verschil tussen synthese(negatief) en analyse(positief).

'Omvang v/d wetenschap' kan men volgens mij relateren aan het gebied waarover men betrouwbare wetenschappelijke kennis heeft.

'Inhoud v/d wetenenschap' kan men volgens mij relateren aan betrouwbare wetenschappelijke kennis (zoals hierboven). Hieruit volgt imo geen tegenstelling en dus ook geen onderscheid tussen synthese en analyse zoals jij die schetst (in een on-Kantiaanse gebruik).

Zo is gewicht de relatie tussen twee objecten. Gewicht is niet eigen aan een van beide objecten. Sterker nog, door de analyse van een stukje boter zal je niet iets dergelijks als gewicht vinden. Dat zij toch 10 gram weegt kan alleen verklaart worden door synthese, de synthese van 10 gram boter met dat de dingen gewicht hebben. Zo zijn alle relaties synthetisch en dus negatief. Natuurlijk kan je het anders definieren, maar in de moderna metafysica en kenleer gaat deze terminologie op. Of ik ben abuis.

Tis er maar net aan wat je in het ene geval synthetisch noemt en in het andere geval en de mate van overeenkomst je daar in ziet. Persoonlijk zie ik geen bevestiging van de rest van je verhaal in de zwaartekracht. Je hebt gelijk dat gewicht geen volledig zelfstandig verschijnsel is, maar wat is dat wel? Kwantum onzekerheid?

Wat betreft inductisch een eitje bakken refereerde ik aan de eerder in de toppic geconstateerde kritiek van Popper. Het is volgens dat principe niet mogelijk om prescriptief zeker te zijn dat boter smelt. Want alle eigenschappen van boter te samen, zouden door inductie boter moeten zijn. Maar das dus niet zo.

Je kan er inderdaad niet zeker van zijn dat boter tot in lengte der dagen zal blijven smelten.

Met grote waarschijnlijkheid vertoont boter ook in de toekomst het gedrag dat we volgens een proces van inductie-deductie-toetsing hebben vastgelegd in theorieën aangaande wetmatigheden in de realiteit. Deze onzekerheid geeft geen enkele aanleiding tot een poging om de kenbaarheid van boter te vergroten door speculatie over datgene dat niet door i-d-t zou kunnen worden vastgesteld.

Ha die HoE!

Leuk dat je er bent. Ik weet dat ik soms overenthousiast kan zijn.

Maar euh, daarom spreek ik niet minder de waarheid. Ik denk dat ik vooral soms te veel info geef en dan warrig ben. Das me tenminste vaker gezegd. Jammer dus dat je weinig tijd hebt, maar de tijd is slechts een enkeling vergeven. Ik vraag me af of jij je bewust bent van wat je aan de hand van "bovenstaande vondst"gaat doen? Volg ik de theorie dan, ga je met mij overenthousiast zijn. De waarneming zegt me dat je aan de hand van de quote gaat aantonen dat alleen ik overenthousiast ben. Nou vooruit, dat vind ik wel leuk. Maar ik ben het er natuurlijk niet helemaal mee eens. Ik zal mij her en der verduidelijken.

Het is de vraag of jij het met mij eens bent of relaties abstract zijn. Ik denk van wel. Logischer wijs volgt daaruit dat zij negatief zijn. Alle wetenschap die de omvang van kennis bevat is existentieel en daardoor negatief. Alle wetenschap die de inhoud van kennis bevat is comprehensief en daardoor positief. Dit is het verschil tussen synthese(negatief) en analyse(positief).

Zo is gewicht de relatie tussen twee objecten. Gewicht is niet eigen aan een van beide objecten. Sterker nog, door de analyse van een stukje boter zal je niet iets dergelijks als gewicht vinden. Dat zij toch 10 gram weegt kan alleen verklaart worden door synthese, de synthese van 10 gram boter met dat de dingen gewicht hebben. Zo zijn alle relaties synthetisch en dus negatief. Natuurlijk kan je het anders definieren, maar in de moderna metafysica en kenleer gaat deze terminologie op. Of ik ben abuis.

Wat betreft inductisch een eitje bakken refereerde ik aan de eerder in de toppic geconstateerde kritiek van Popper. Het is volgens dat principe niet mogelijk om prescriptief zeker te zijn dat boter smelt. Want alle eigenschappen van boter te samen, zouden door inductie boter moeten zijn. Maar das dus niet zo.

Nog een formuleer dingetje: jij hebt het over een effect X. Beter is hier logisch gevolg X.

quote="theoriegeladen"] Het valt mij op dat relaties alleen negatief zijn te definieren, als een synthetische eigenschap aan iets anders. [/quote]

Relaties zijn juist alleen positief te duiden. Men zegt namelijk: A heeft effect X op B. Wanneer men zou zeggen A heeft niet effect X op B zegt men namelijk niets over de relatie tussen A en B. En dat was juist wat men wil definiëren de relatie tussen A en B. Je uitspraak is imo duidelijk onjuist.

theoriegeladen schreef: 

Met waarom bedoel jij wat erin boter zit, maar er zit niks in boter. Het zijn bepaalde wetten die bepalen dat boter smelt. Maar die wetten zijn geen wetenschap, inductisch gezien kan je dus geen ei bakken.

Ik beschouw de meeste tekst in jouw posts als overenthousiast in het wildeweg dingen bij elkaar fantaseren. Ik zal dat ivm de tijd alleen aan de hand van bovenstaande 'vondst doen.

De zaak zit imo als volgt:

Er is een realiteit;

Er voltrekt zich een feit: het vuur doet de boter smelten;

Er is een mensheid die dit fenomeen gade slaat.

De vragen zijn:

- wat is status van het feit?

- hoe en wanneer kunnen we waarnemingen van feiten onvormen tot algemeen geldige uitspraken?

Het is dwaas om te beweren dat je 'inductisch gezien' (???) geen ei kunt bakken. Je neemt immers waar dat je de boter smelt, anderen kunnen zien dat de boter smelt, jij en desnoods den ganse aarde kan zien dat de boter volgens een bepaald verloop van vorm veranderd, de wetenschap kan zeer nauwkeurige informatie verstrekken over ieder onderdeel van het gehele scenario, en ja wellicht blijken we toch niet in staat om een bepaalde gebeurtenis te verklaren in de kwantummechanica van alle atomen die een bij-rol spelen in het smelten van het boter.

Maar wat doet het ertoe? De boter smelt.

Ik ben het met je eens dat de indeling in dagelijkse en wetenschappelijke kennis valide is in die zin die jij beschrijft. Maar, en ik doe hier een aanname, ik denk niet dat de topicposter het zo heeft bedoeld. Verder discusieren is daarom misschien wel zinvol, maar zal ons niet dichter bij een antwoord aan de topicposter brengen.

Een derde soort kennis inbrengen maakt het onnodig complex in mijn ogen, daarom zou ik een andere invalshoek willen voorstellen. De vraag is dan, moeten we een invalshoek kiezen die ons zo dicht mogelijk bij de originele intentie van de topicposter brengt, of kiezen we een invalshoek die ons het meest interessant lijkt?

Welk 'ding an sich' leer je precies kennen met een mes tussen je ribben? Toch niet het mes lijkt me...

Volgens mij kan je in het begrip kennis iets aantreffen dat wetenschappelijk te noemen is en iets dat alledaags te noemen is. Wat is het verschil? Is het slechts een terminologisch probleem en zijn het twee namen voor hetzelfde beestje?

Of is het object duidelijk van elkaar onderscheiden en de aanduiding ervan verwarrend? Ik denk het laatste. Of topicstarter geen goede indeling heeft ligt geheel aan zijn beoordeling, al vraagt hij wat het verschil is tussen een uier en de linkervleugel van een vliegtuig, dat zij wat met elkaar te maken hebben, is evident. Vanuit welk aspect twee objecten worden betrokken is subjectief. Het aspect bepaald de wetenschappelijkheid of de allerdaagsheid ervan. Is de relatie tussen genoemde objecten dat beide eigendom zijn van subject, dan is er spraken van alledaagse kennis. Er is geen wetenschappelijke verklaring voor het feit dat subject een uier en een vleugel heeft en de eigendomsrelatie is de enige eigenschap die beide objecten met elkaar verbind. In eigenlijke zin is er dus geen relatie, die is er alleen wanneer met haar onder het aspect van de rechten aanschouwd, waardoor de relatie menswetenschappelijk wordt.

Indien beide objecten door subject worden gevonden tijdens een archeologische opgraving, dan is er spraken van een wetenschappelijke relatie. Beide worden gerelateerd aan een bepaalde plek waardoor na uitvoerige analyse en synthese kan worden geconludeerd dat er een paar duizend jaar geleden een vliegtuig met vee is neergestort waarvan oa een uier en een vliegtuigvleugel aan ons zijn overgeleverd.

Het valt mij op dat relaties alleen negatief zijn te definieren, als een synthetische eigenschap aan iets anders.

Aangezien topicstarter alledaagse en wetenschappelijke kennis onder het aspect van de wetenschapsfilosofie plaatst, denk ik dat zijn indeling positief is.

Ik denk, dat onder het tal van mogelijkheden er best iets van zijn gading tussen moet zitten.

Jij zei dat we eerst de indeling zuiver moeten hebben. Ik denk dat we het niet zuiverder kunnen krijgen met de tweedeling die nu beschreven is. Ik denk ook dat zij niet toereikend is om dieper tot het probleem door te dringen. Dit verondersteld een derde soort kennis. Of een andere invalshoek. Wat lijkt jou het beste?

Tot slot, ik denk dat het kennen van een kantiaans ding an sich, zoveel betekent als een mes tussen je ribben.

Naar Ferry: Kunnen er ook twee paradimas zijn die zich volgens hetzelfde aspect op hetzelfde object betrekken? Dat bedoel ik namelijk. Excuses voor de gebrekkige formulering. Dus naar de aarde kijken met het idee van een almachtige schepper in het achterhoofd en tegelijkertijd evolutionaire ideeen die elke schepper ontkennen? Kan iets bewegen en stilstaan te gelijkertijd?

In het voorbeeld met het ei is er dus terwijl er spraken is van voorspellende kennis nog geen spraken van wetenschap? Pas het waarom, beschrijvende wetenschap/redeneren; weten Waarom boter smelt maakt een ei bakken wetenschappelijk? Maar das ook niet helemaal waar Ferry, boter smelt omdat ik het vuur onder de pan omhoog doe, toch? (beetje flauw, maar toch serieus bedoelt).

Met waarom bedoel jij wat erin boter zit, maar er zit niks in boter. Het zijn bepaalde wetten die bepalen dat boter smelt. Maar die wetten zijn geen wetenschap, inductisch gezien kan je dus geen ei bakken.

Waar ben je nou trouwens ingetrapt? Ik zie het probleem niet? Behalve dan, dat het rechts of links is. Misschien is naiief vs wetenschap beter? Het is een menselijke instelling

Dat het een 'XOR' (exclusive or) stelling was.

Alledaags en wetenschappelijk zijn 2 labels die geen directe relatie met elkaar hebben, terwijl de vraagstelling dit wel suggereert.

We moeten eerst de indeling zuiver hebben voordat we kunnen filosoferen over de juistheid of de definities. Pakken we de indeling van Plato, het feit of de schaduw, nemen we de boedhistische insteek van grote of kleine kennis, of bekijken we het ding an sich los van wat we ervan weten volgens Kant. Allemaal valide indelingen. En zo zijn er nog meer mogelijkheden. Ik denk, bij nader inzien, dat de indeling alledaags versus wetenschappelijk geen goede indeling is.