Maar daar in tegen is het ook alléén de mens eigen om niet meer te willen leven.
Dan heb ik nog wel een bizar verhaal. Wij hadden een parkiet zo'n 5 jaar geleden, maar die spoorde niet helemaal. Die klom omhoog in zijn kooi via de tralies. Dan hing hij helemaal bovenaan met zijn snavel en dan liet hij zich vallen. En dan flikkerde hij naar beneden en plofte op de bodem van zijn kooi. Dat heeft hij twee dagen volgehouden en toen was hij dood.... Zelfmoord?
Ik denk dat veel mensen morale zaken zo overboord zetten zodra de dood maar even om het hoekje bliekt.
Absoluut. Neem een willekeurige junk die al dagen zonder zijn 'shot' zit. Die steekt een mes tussen je ribben om geld te krijgen. In geval van extreme honger zul je in staat zijn iemand te vermoorden voor een brood. In die zin zijn wij niet anders dan dieren. Die zullen ook alles doen om aan eten te komen. Alleen is niet elk dier een omnivoor, zoals wij, of hebben ze zo'n beperkt menu dat er al snel geen alternatieven zijn. Dus als het gras op is, is het op en zullen ze dood gaan. Mensen zullen snel iets vinden wat ze op kunnen ete. Als het moet elkaar. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is het vliegtuig dat neerstortte in de bergen waar slechts een paar mensen levend uitkwamen. De redding duurde erg lang. Om te overleven hebben zij andere mensen opgegeten.
Maar hoe is de wil om te overleven ontstaan ? en hadden de eerste organismen helemaal geen wil om te overleven?
De laatste vraag is denk ik simpel en verklaard tevens de eerste vraag. Als die wil er niet was geweest, waren wij er ook niet geweest. Als je nl niet wil overleven wil je dan wel leven? Gesteld dat je wel wil leven, maar niet kostte wat het kost wil overleven, waar zou je dan voor strijden? Er is niets om voor te gaan. Toch? Je hoeft je niet aan te passen (evolueren) want je vind het niet belangrijk te overleven. Daarmee geef je dan ook automatisch antwoord op de eerste vraag....
Dan wat anders. Wat te doen met een virus? Is virus leven? Wil het overleven? Virussen zijn RNA, stukjes DNA. Lastig te definieren als zijnde leven. Toch muteren ze (evolutie). Ze gebruiken gastheren en doden ze soms. Wat moeten we daarvan denken. Door een gastheer te verbuiken (te doden) doden ze zichzelf. Dat strookt niet met de 'overlevings' gedachte. 'Leert' een virus hier dan van? Is de volgende variant niet dodelijk? Daar lijkt het niet op. Nieuwe varianten zijn vaak agressiever dan de orginelen. In gedrag lijkt de mens ook wel een virus. Ongebreidelde voortplanting, we verbruiken onze gastheer (de aarde) en uiteindelijk verbuiken we ons een zekere dood. Voedsel zal opraken naarmate we verder uitbreiden. Een virus dat ons voor 90% uitroeit is op een zeker moment wenselijk. Onze wil om te overleven (en uit te breiden, maar dat is een ander verhaal) kan ons nog wel eens de 'das omdoen'...

[quote]Maar daar in tegen is het ook alléén de mens eigen om niet meer te willen leven.[/quote]
Dan heb ik nog wel een bizar verhaal. Wij hadden een parkiet zo'n 5 jaar geleden, maar die spoorde niet helemaal. Die klom omhoog in zijn kooi via de tralies. Dan hing hij helemaal bovenaan met zijn snavel en dan liet hij zich vallen. En dan flikkerde hij naar beneden en plofte op de bodem van zijn kooi. Dat heeft hij twee dagen volgehouden en toen was hij dood.... Zelfmoord?
[quote]Ik denk dat veel mensen morale zaken zo overboord zetten zodra de dood maar even om het hoekje bliekt.[/quote]
Absoluut. Neem een willekeurige junk die al dagen zonder zijn 'shot' zit. Die steekt een mes tussen je ribben om geld te krijgen. In geval van extreme honger zul je in staat zijn iemand te vermoorden voor een brood. In die zin zijn wij niet anders dan dieren. Die zullen ook alles doen om aan eten te komen. Alleen is niet elk dier een omnivoor, zoals wij, of hebben ze zo'n beperkt menu dat er al snel geen alternatieven zijn. Dus als het gras op is, is het op en zullen ze dood gaan. Mensen zullen snel iets vinden wat ze op kunnen ete. Als het moet elkaar. Het meest sprekende voorbeeld daarvan is het vliegtuig dat neerstortte in de bergen waar slechts een paar mensen levend uitkwamen. De redding duurde erg lang. Om te overleven hebben zij andere mensen opgegeten.
[quote]Maar hoe is de wil om te overleven ontstaan ? en hadden de eerste organismen helemaal geen wil om te overleven?[/quote]
De laatste vraag is denk ik simpel en verklaard tevens de eerste vraag. Als die wil er niet was geweest, waren wij er ook niet geweest. Als je nl niet wil overleven wil je dan wel leven? Gesteld dat je wel wil leven, maar niet kostte wat het kost wil overleven, waar zou je dan voor strijden? Er is niets om voor te gaan. Toch? Je hoeft je niet aan te passen (evolueren) want je vind het niet belangrijk te overleven. Daarmee geef je dan ook automatisch antwoord op de eerste vraag....
Dan wat anders. Wat te doen met een virus? Is virus leven? Wil het overleven? Virussen zijn RNA, stukjes DNA. Lastig te definieren als zijnde leven. Toch muteren ze (evolutie). Ze gebruiken gastheren en doden ze soms. Wat moeten we daarvan denken. Door een gastheer te verbuiken (te doden) doden ze zichzelf. Dat strookt niet met de 'overlevings' gedachte. 'Leert' een virus hier dan van? Is de volgende variant niet dodelijk? Daar lijkt het niet op. Nieuwe varianten zijn vaak agressiever dan de orginelen. In gedrag lijkt de mens ook wel een virus. Ongebreidelde voortplanting, we verbruiken onze gastheer (de aarde) en uiteindelijk verbuiken we ons een zekere dood. Voedsel zal opraken naarmate we verder uitbreiden. Een virus dat ons voor 90% uitroeit is op een zeker moment wenselijk. Onze wil om te overleven (en uit te breiden, maar dat is een ander verhaal) kan ons nog wel eens de 'das omdoen'... :shock: