door ypsilon » za 12 jan 2008, 22:30
Ik denk omdat men de bijbel niet altijd even goed begrijpt. Er kan best een positie bestaan vanwaaruit de bijbel letterlijk kan worden genomen. Welke positie dat is weet ik niet, maar het moet een positie zijn die dichter bij God staat, dan van de mensen die de bijbel direct als figuurlijk opvatten. De bijbel is een rationalisatie van de ervaringen van mensen met een bepaalde mate van bewustzijn. Dit bewustzijn heeft evolutie doorgemaakt, maar wij ervaren de aarde nog steeds als plat.
Wat wil dat zeggen, dan? Er wordt graag de nadruk gelegd op het feit dat onze zintuigen maar met een beperkt spectrum van de realiteit in verbinding staan. Dat is een wetenschappelijke waarheid. Men zegt dan: "Er is meer tussen hemel en aarde." Maar zoals maar al te vaak gebeurt, gebruikt men deze waarheid naar eigen willekeur. Sommige gelovigen steigeren als je de stelling poneert dat de beschrijving van een mirakel, slechts de uitleg is van een getuige, die een verklaring zoekt voor een bepaalde gebeurtenis (en dat de beschrijving mogelijk wat aangedikt is).
Als de boodschap het belangrijkste is, waarom zou men dan alles letterlijk moeten nemen? De assumptie dat bepaalde zaken figuurlijk zijn, dat zaken aangedikt zijn, dat sommige dingen gewoon verhalen zijn en niets meer, hoeft geen bedreiging te zijn voor het geloof, hoeft zelfs geen aanval te zijn op de autoriteit van God. Waarom voelt men dat dan zo? Een letterlijke lezing laat toe om vast te houden aan archaïsche regels, die buiten dit denkkader geen bestaansreden hebben, maar diep geworteld zitten in aspecten van cultuur en opvoeding.
Ik durf te stellen dat een gelovige die niet in staat is de hypothese te onderzoeken dat de Bijbel het (voor bepaalde zaken) niet bij het rechte eind heeft, geen aanspraak kan maken op de titel "zoeker naar de waarheid". Indien iemands geloof devalueert omdat bepaalde teksten niet overeenkomstig de realiteit blijken, maar interpretatie behoeven, dan was diens geloof blijkbaar niet sterk genoeg, want het doorstaat geen twijfel.
Ik wil nogmaals opmerken dat ik pertinent geen uitspraken doe over het bestaan van God. Ik doe dus eveneens geen uitspraken over de goddelijke inspiratie die aan de Bijbel ten grondslag zou liggen. Ik eigen me echter wel het recht toe uitspraken te doen over het waarheidsgehalte van teksten bij letterlijke lezing.
[quote]Ik denk omdat men de bijbel niet altijd even goed begrijpt. Er kan best een positie bestaan vanwaaruit de bijbel letterlijk kan worden genomen. Welke positie dat is weet ik niet, maar het moet een positie zijn die dichter bij God staat, dan van de mensen die de bijbel direct als figuurlijk opvatten. De bijbel is een rationalisatie van de ervaringen van mensen met een bepaalde mate van bewustzijn. Dit bewustzijn heeft evolutie doorgemaakt, maar wij ervaren de aarde nog steeds als plat.[/quote]
Wat wil dat zeggen, dan? Er wordt graag de nadruk gelegd op het feit dat onze zintuigen maar met een beperkt spectrum van de realiteit in verbinding staan. Dat is een wetenschappelijke waarheid. Men zegt dan: "Er is meer tussen hemel en aarde." Maar zoals maar al te vaak gebeurt, gebruikt men deze waarheid naar eigen willekeur. Sommige gelovigen steigeren als je de stelling poneert dat de beschrijving van een mirakel, slechts de uitleg is van een getuige, die een verklaring zoekt voor een bepaalde gebeurtenis (en dat de beschrijving mogelijk wat aangedikt is).
Als de boodschap het belangrijkste is, waarom zou men dan alles letterlijk moeten nemen? De assumptie dat bepaalde zaken figuurlijk zijn, dat zaken aangedikt zijn, dat sommige dingen gewoon verhalen zijn en niets meer, hoeft geen bedreiging te zijn voor het geloof, hoeft zelfs geen aanval te zijn op de autoriteit van God. Waarom voelt men dat dan zo? Een letterlijke lezing laat toe om vast te houden aan archaïsche regels, die buiten dit denkkader geen bestaansreden hebben, maar diep geworteld zitten in aspecten van cultuur en opvoeding.
Ik durf te stellen dat een gelovige die niet in staat is de hypothese te onderzoeken dat de Bijbel het (voor bepaalde zaken) niet bij het rechte eind heeft, geen aanspraak kan maken op de titel "zoeker naar de waarheid". Indien iemands geloof devalueert omdat bepaalde teksten niet overeenkomstig de realiteit blijken, maar interpretatie behoeven, dan was diens geloof blijkbaar niet sterk genoeg, want het doorstaat geen twijfel.
Ik wil nogmaals opmerken dat ik pertinent geen uitspraken doe over het bestaan van God. Ik doe dus eveneens geen uitspraken over de goddelijke inspiratie die aan de Bijbel ten grondslag zou liggen. Ik eigen me echter wel het recht toe uitspraken te doen over het waarheidsgehalte van teksten bij letterlijke lezing.