Ok bedankt voor jullie hulp.

Hetzelfde principe wordt ook toegepast bij stroomtangen voor het meten van gelijkstroom.

De DC en AC gestuurde wikkelingen resulteren samen in 1 veld in de kern. Als ze over elkaar heen liggen dan zal de vorm van dat veld niet veranderen met de ac/dc verhouding.

Overigens had ik geen idee dat dit gebruikt werd voor het dimmen van lampen, maar ik ken het principe wel uit radio ontvangers waarbij op die manier via een gelijkstroom een spoel verstemd wordt.

Hoe komt dit dan? Bij saturatie gaat de kern toch niet goed meer de magnetische veldlijnen geleiden. Daarom wordt z'n permeabiliteit toch verlaagd,de reluctantie verhoogd,de zelfinductiecoëfficient daalt en dus ook de reactantie? En gaan de veldlijnen van de DC en AC bron elkaar niet beïnvloeden?

EDIT: ok ik snap het nu. Maar ik vraag me nog steeds af of de DC en AC bronnen elkaars veldlijnen niet beïnvloeden

O ja, ik weet het alweer. Een transductor.

Het werkt precies andersom. Als je de gelijkstroom verhoogt breng je het ijzer steeds verder in verzadiging. Maar daardoor wordt de zelfinductie voor de wisselstroomspoel juist kleiner, zodat de lamp meer stroom krijgt en dus feller zal branden.

Zo'n apparaat heeft een aparte naam, maar daar kan ik nu even niet op komen. Later misschien.

Hallo,

Ik had ergens op wikipedia (engelse versie) een uitleg gezien over een apparte dimmethode. Maar helaas kan ik die nergens meer terug vinden.

Het gaat om het volgende:

[url=http://img225.imageshack.us/my.php?image=dimmenly6.jpg][img]http://img225.imageshack.us/img225/8070/dimmenly6.th.jpg[/img][/url]

Je hebt een lamp met in serie een spoel met ijzerkern aangesloten op een wisselspanningsbron. Maar, op dezelfde spoel zijn 2 windingen over elkaar gelegd. waarvan de ene winding behoord tot de lamp-spoel-wisselspanningsbronkring en de andere winding aangesloten op een gelijkspanningsbron.

Ik las dat als je de gelijkspanning verhoogd, en dus ook de stroom, dat de lamp dan minder fel zal oplichten. Door het feit dat als je het ijzer van de spoel meer in verzadiging brengt (door de gelijkspanningsbron die stroom levert), het steeds moeilijker en moeilijker zal worden om nog een magnetisch veld op te bouwen(B-H curve wordt vlakker naarmate B hoger wordt). En dus zal de spoel meer inductieve reactantie vertonen voor de wisselspanningsbron.

Maar hoe kan dit zijn, in de spoel heerst toch een veld, als je hier nog meer flux wil aan toevoegen wordt het moeilijker, maar als je dan de flux terug afbreekt is dit toch 2x zo gemakkelijk. (wisselspanning bouwt eerst flux op , breekt dan af. Of omgekeerd.)

Kan iemand mij hier meer uitleg over geven?

Alvast bedankt.