Overigens wat is mainstream science? Volgens mij de correcte toepassing van fysieke wetten en de wetenschappelijke methode volgend, hetgeen niet gelijk is aan consensus science. Over Venus is weinig consensus en er zijn veel hypotheses. Er kan er dus nog wel eentje bij.
Goed om terug te komen op het verhaal, normaal gesproken zou de rotatie-as van de binnenkern netjes moeten zijn opgelijnd. Althans dat schijnt nu te gelden voor de aarde alhoewel de kern wel een stukje sneller draait (om precies te zijn een extra rondje per 400 jaar). Gezien de precessie problematiek moet er dus een stabilisatiesystem zijn ingebouwd. Nu wordt verondersteld dat de opgewekte warmte in de kern via convectie stromen wordt afgevoerd naar de mantel. Het geodynamo model wil dat deze convectie cellen ook verantwoordelijk zijn voor het aard-magnetisch veld.
Gary Glatzmaier heeft dat op zeer bekwame wijze met een model gevisualiseerd, alhoewel de precessie toch te ingewikkeld was om daarin mee te nemen (E-mail contact). Het is denkbaar dat deze convectie cellen de binnenkern stabiliseren zowel mechanisch als magnetisch. Toch zijn er een aantal problemen te voorzien.
Het model van Glatzmaier ziet kans om ook de geomagnetische verstoringen in beeld te brengen die de aarde ook ervaart, de zgn paleomagnetische excursies, waarbij het magneetveld enige tijd -zo’n 6000 jaar- in elkaar klapt en natuurlijk de magnetische N-Z pool-wisselingen die zich elke paar honder duizend jaar voor doen, de laatste 780,000 jaar geleden, de Brunhes - Matuyama overgang. Het laat zich aanzien dat dit gebeurt doordat de convectie cellen destabiliseren en een chaotisch gedrag vertonen. Dat moet zeker effect hebben op het stabiliserend vermogen van de vloeibare kern.
Een ander probleem is de grootte van de binnenkern. Zoals reeds gesteld is deze afhankelijk van de temperatuur en druk. Bij afkoeling zou de kern groeien. Dit betekent dat het naast de massa ook het rotatiemoment overneemt van de vloeibare buitenkern. Wie rekent voor me uit dat dit rotatiemoment groeit met de vijfde macht van de straal van de binnenkern? Met die toename groeit ook de gyrocopische eigenwijsheid van de binnenkern op overeenkomstige wijze en stabilisatie voor afwijkende precessie vergt daardoor steeds meer kracht.
Wanneer nu de rotatieas van Venus onder die omstandigheden ook nog eens forse resonantie duikelingen maakt, moge het duidelijk zijn dat het in de kern ook een chaos wordt. Laskar onderkent dat ook maar onderschat wellicht de gevolgen. Denk maar eens in termen van de rotatiemoment vectoren. De torsiekrachten die de precessie veroorzaken, veranderen ook de richting van het rotatiemoment. Dat betekent dat de vectorsom van de rotatiemomenten van de mantel en kern kleiner wordt naarmate de hoek tussen de rotatie assen groter wordt. Is dit in strijd met de wet van behoud van impulsmoment in een gesloten systeem? Nee, het systeem is niet gesloten. De zwaartekracht torsie heeft moment overgehevelt van het ene lichaam naar het andere.
Ondertussen moge het duidelijk zijn dat de vaste binnenkern niet zomaar in een andere richting kan draaien. De vloeibare buitenkern werkt als een vloeistof koppeling in een automatische versnellingsbak en zal trachten de bewegingen weer te synchroniseren. Een chaotisch proces waarbij nodige wrijvings optreedt met als gevolg warmte ontwikkeling. Deze warmte laat de binnenkern weer wat afsmelten waardoor de gyroscopische eigenwijsheid ook weer kleiner wordt. Wanneer uiteindelijk kernas en mantel weer oplijnen is de vectorsom van het impulsmoment nog steeds kleiner dan voorheen met als resultaat dat de rotatie van de planeet is verminderd en de inwendige temperatuur is toegenomen volgens de wetten van behoud van energie en de thermodynamica. Herhaal dat kunstje X maal in Y miljoen jaar en het eindresultaat is een gloeiend hete – wellicht gesmolten- vrijwel stilstaande planeet.
Nu zou het aardig zijn als deze hypothese zou kunnen worden onderbouwd met facts en figures van Venus. Het zal dan snel duidelijk worden dat eindelijk de complete puzzel van Venus (alles dus) vanzelf logisch in elkaar past.
Overigens wat is mainstream science? Volgens mij de correcte toepassing van fysieke wetten en de wetenschappelijke methode volgend, hetgeen niet gelijk is aan consensus science. Over Venus is weinig consensus en er zijn veel hypotheses. Er kan er dus nog wel eentje bij.
Goed om terug te komen op het verhaal, normaal gesproken zou de rotatie-as van de binnenkern netjes moeten zijn opgelijnd. Althans dat schijnt nu te gelden voor de aarde alhoewel de kern wel een stukje sneller draait (om precies te zijn een extra rondje per 400 jaar). Gezien de precessie problematiek moet er dus een stabilisatiesystem zijn ingebouwd. Nu wordt verondersteld dat de opgewekte warmte in de kern via convectie stromen wordt afgevoerd naar de mantel. Het geodynamo model wil dat deze convectie cellen ook verantwoordelijk zijn voor het aard-magnetisch veld. [url=http://www.es.ucsc.edu/~glatz/geodynamo.html]Gary Glatzmaier[/url] heeft dat op zeer bekwame wijze met een model gevisualiseerd, alhoewel de precessie toch te ingewikkeld was om daarin mee te nemen (E-mail contact). Het is denkbaar dat deze convectie cellen de binnenkern stabiliseren zowel mechanisch als magnetisch. Toch zijn er een aantal problemen te voorzien.
Het model van Glatzmaier ziet kans om ook de geomagnetische verstoringen in beeld te brengen die de aarde ook ervaart, de zgn paleomagnetische excursies, waarbij het magneetveld enige tijd -zo’n 6000 jaar- in elkaar klapt en natuurlijk de magnetische N-Z pool-wisselingen die zich elke paar honder duizend jaar voor doen, de laatste 780,000 jaar geleden, de Brunhes - Matuyama overgang. Het laat zich aanzien dat dit gebeurt doordat de convectie cellen destabiliseren en een chaotisch gedrag vertonen. Dat moet zeker effect hebben op het stabiliserend vermogen van de vloeibare kern.
Een ander probleem is de grootte van de binnenkern. Zoals reeds gesteld is deze afhankelijk van de temperatuur en druk. Bij afkoeling zou de kern groeien. Dit betekent dat het naast de massa ook het rotatiemoment overneemt van de vloeibare buitenkern. Wie rekent voor me uit dat dit rotatiemoment groeit met de vijfde macht van de straal van de binnenkern? Met die toename groeit ook de gyrocopische eigenwijsheid van de binnenkern op overeenkomstige wijze en stabilisatie voor afwijkende precessie vergt daardoor steeds meer kracht.
Wanneer nu de rotatieas van Venus onder die omstandigheden ook nog eens forse resonantie duikelingen maakt, moge het duidelijk zijn dat het in de kern ook een chaos wordt. Laskar onderkent dat ook maar onderschat wellicht de gevolgen. Denk maar eens in termen van de rotatiemoment vectoren. De torsiekrachten die de precessie veroorzaken, veranderen ook de richting van het rotatiemoment. Dat betekent dat de vectorsom van de rotatiemomenten van de mantel en kern kleiner wordt naarmate de hoek tussen de rotatie assen groter wordt. Is dit in strijd met de wet van behoud van impulsmoment in een gesloten systeem? Nee, het systeem is niet gesloten. De zwaartekracht torsie heeft moment overgehevelt van het ene lichaam naar het andere.
Ondertussen moge het duidelijk zijn dat de vaste binnenkern niet zomaar in een andere richting kan draaien. De vloeibare buitenkern werkt als een vloeistof koppeling in een automatische versnellingsbak en zal trachten de bewegingen weer te synchroniseren. Een chaotisch proces waarbij nodige wrijvings optreedt met als gevolg warmte ontwikkeling. Deze warmte laat de binnenkern weer wat afsmelten waardoor de gyroscopische eigenwijsheid ook weer kleiner wordt. Wanneer uiteindelijk kernas en mantel weer oplijnen is de vectorsom van het impulsmoment nog steeds kleiner dan voorheen met als resultaat dat de rotatie van de planeet is verminderd en de inwendige temperatuur is toegenomen volgens de wetten van behoud van energie en de thermodynamica. Herhaal dat kunstje X maal in Y miljoen jaar en het eindresultaat is een gloeiend hete – wellicht gesmolten- vrijwel stilstaande planeet.
Nu zou het aardig zijn als deze hypothese zou kunnen worden onderbouwd met facts en figures van Venus. Het zal dan snel duidelijk worden dat eindelijk de complete puzzel van Venus (alles dus) vanzelf logisch in elkaar past.
