Mijn bijdrage bestaat uit het verdedigen van dat geheel.

Waarbij je het geheel ook modificeert, bewust of onbewust... (al is 't in zeer beperkte mate).

Ik hoorde een keer één of andre Boeddhistische priester een mooi beeld scheppen(op televisie). Het liet steeds een stukje hoger helikopteren en geheel overzien. Het kwam erop neer dat hoe hoger je die dingen overzag je één werd met het geheel. Door je blik en je denken te verleggen dus.

Geweld gebruiken jegens de medemens in die visie komt neer op jezelf geweld aandoen.

Misschien kan je het vergelijken met een werkplek. De werknemer die alleen aan eigen stukje kan denken en vandaaruit acties onderneemt kan het bedrijf schaden. En daarmee zichzelf.

Of nog eenvoudiger. De natuur uitbuiten schaadt onszelf.

jdr schreef:Ook Dale Peterson en Richard Wrangham leggen in hun boek "Demonic Males: Apes and the Origins of Human Violence" bloot hoe geweld zijn genetische oorsprong kent:

Er is een Nederlandse vertaling van: "Agressieve Mannetjes", ISBN 90 5712 022 4, Uitgeverij Nieuwezijds.

Verplichte kost voor ieder die meer wil weten over de evolutionaire oorsprong van geweld bij de mens.

Mijn bijdrage bestaat uit het verdedigen van dat geheel.

Ik ben het met je eens dat ieder mens eigen belangen heeft, dat kan ik niet ontkennen. Ik wil daar echter aan toevoegen dat alle mensen ook een gezamenlijk belang hebben en dat gaat altijd boven het individuele belang van wie dan ook. Ik ben het dan ook niet met je eens dat het botsen van individuele belangen een natuurlijke gang van zaken is. Ik vind deze gewelddadige ontmoeting van eigengereidheid getuigen van een schaamteloos gebrek aan inzicht in de natuurlijke verbondenheid waar een ieder aan deelneemt.

jdr schreef:Ik begrijp nu beter wat je bedoelt, maar kan me nog steeds weinig vinden in jouw visie hierop.

Mensen zijn wezens evenals alle andere organismen die belangen hebben, vaak belangen die in conflict liggen met de belangen van een ander.

Zoals mijn zoontje het belang heeft om uit zijn kinderstoel te kruipen heb ik ook een belang; de veiligheid van mijn zoontje waarborgen zonder hem om de tien seconden te hoeven terug te zetten in de betreffende kinderstoel.

Als ik mijn zoontje niet frustreer door hem een tuigje om te doen frustreer ik me; we hebben namelijk verschillende belangen, belangen die met elkaar in conflict liggen.

In een wereld waar mensen samenleven zullen altijd overlappende belangen aanwezig zijn en is het behoorlijk idealistisch te noemen als je van mening bent dat frustrering, woede of andere agressiegerelateerde emoties onnatuurlijk zijn omdat ze niet veroorzaakt gehoeven hadden.

Je kunt er niet omheen mensen in hun pad te staan als je een leven leeft, ook dit is een natuurlijke gang van zaken.

Nu zijn wij gelukkig in het rijkelijke bezit van een serie opgezette kaders (wetten) die bepalen tot hoever je een ander in zijn pad mag staan door je leven te leven (lees; belangen te behartigen).

Deze wetten mogen dan soms frustrerend werken omdat ze onze belangen in de weg staan, in een wereld waar je samen moet leven zijn deze beperkingen vooral bevrijdend te noemen.

Wetten zijn in zekere zin ook gewelddadig te noemen, ze dreigen ons namelijk schade toe te brengen als wij eroverheen stappen.

Toch zijn het gewelddadige kaders die (vaak) nog meer geweld voorkomen.

Geweld is een onmisbaar middel om vrijheid en veiligheid voor de mens te kunnen waarborgen, hoe paradoxaal dat ook klinkt.

Jakobo Joesov schreef:Wat ik duidelijk wilde maken, is dat dit soort emoties en geweld niet nodig zouden hoeven zijn. Ik zal dit aan de hand van jouw praktische voorbeelden verduidelijken:

Je zoontje raakt gefrustreerd, omdat hij vastgebonden wordt. Je geeft zelf al aan dat je hem het liefst vrijlaat. Uit zijn reactie blijkt dat je zoontje dit zelf idd ook het prettigst vinden. Geef je kind zijn vrijheid dan heb jij geen last van frustraties en geweld.

Je dochtertje zingt bepaalde woorden waar je vanbinnen om kunt lachen. Prachtig! Laat haar lekker haar gang gaan. Als er zich een situatie voordoet waarin dit zingen als storend wordt ervaren, zeg er op dát moment dan wat van en leg indien nodig uit waarom het op dat moment niet gepast is. Je bent een goede vader, ze zal zeker naar je luisteren.

Jakobo Joesov schreef:Frustratie, woede en haat zijn inderdaad natuurlijke emoties. Dat er agressie uit voortvloeit is onnatuurlijk.

Waar ik nieuwsgierig naaar ben is jouw redenatie hierachter, die is mij nog niet duidelijk.

Ik ben van mening dat dit juist erg natuurlijk is, als ik kijk naar mijn of andere kinderen die nog niet zoals ons geleerd hebben onze frustraties te beheersen, dan zie ik juist agressief gedrag voortvloeien uit frustratie terwijl zij dit duidelijk niet afgeken hebben van hun omgeving.

Bijvoorbeeld: Mijn zoontje van een dik jaar oud heeft nogal de neiging om uit de kinderstoel te kruipen, ik hou er niet zo van mijn kinderen te beperken in hun vrijheid maar vandaag heb ik hem voor het eerst een tuigje omgedaan zodat hij niet meer weg kan komen.

Gevolg is dat hij gefrustreerd raakt, boos wordt en met alles wat binnen zijn handbereik ligt gaat smijten.

Ik kan je verzekeren dat hij nog nooit gezien heeft dat zijn ouders met dingen gingen smijten en zeker niet op momenten dat wij boos zijn.

Het is een natuurlijke reactie die volgt op zijn emoties, een reactie die hij in het verloop van zijn leven steeds beter zal gaan beheersen cq af gaan leren.

Raar dat je in de ene situatie niet boos op je dochter bent, in een andere situatie denkt dat je boos zou moeten zijn. Klinkt inderdaad erg onnatuurlijk.

Dit is niet raar en ook hier kan ik wel een voorbeeld bij geven;

Mijn dochtertje van vijf heeft nu de leeftijd waarop vieze woordjes erg amusant zijn.

Als ik zie hoe ze om zichzelf moet lachen als ze "POEP, KOTS, STRONT" in volume zingt, dan vind ik dat een erg grappige situatie waar ik op dat moment eerder om moet lachen dan dat ik boosheid voel.

Verstandig is het echter om dit niet te laten merken en ik een gespeelde en gedoseerde boze reactie geef omdat dit in een andere situatie wel storend gedrag zou zijn.

Een "agressieve" reactie die niet in lijn staat met mijn emoties en in die zin m.i. een onnatuurlijke reactie.

Wat versta je onder jezelf beheersen?

Me niet inlaten met het bevredigen van de emoties op dat moment.

Jakobo schreef:

jdr schreef:Maar ook van deze voorbeelden kun je je afvragen hoe onnatuurlijk ze nu werkelijk zijn evenals het imiteren van mensen  

Het beredeneren, beheersen en imiteren liggen immers ook in de aard van de mens.  

Ik denk dan ook niet dat je iets wel of niet geoorloofd/gerechtvaardigd kan noemen als je het natuurlijk of onnatuurlijk noemt of onder het noemertje "survival of the fittest" kan plaatsen.

Ik denk van wel.

Dan zou ik je nogmaals willen vragen om dit onderscheid kenbaar te maken, wat bedoel je precies met natuurlijk of onnatuurlijk gedrag?

Welk gedrag valt volgens jou evolutionair gedrag te noemen en welk gedrag niet en belangrijker nog; waarom noem je iets evolutionair gedrag of niet?

Ook Dale Peterson en Richard Wrangham leggen in hun boek "Demonic Males: Apes and the Origins of Human Violence" bloot hoe geweld zijn genetische oorsprong kent:

Frustratie, woede en haat zijn inderdaad natuurlijke emoties. Dat er agressie uit voortvloeit is onnatuurlijk.

Raar dat je in de ene situatie niet boos op je dochter bent, in een andere situatie denkt dat je boos zou moeten zijn. Klinkt inderdaad erg onnatuurlijk.

Wat versta je onder jezelf beheersen?

Jakobo schreef:

jdr schreef:Maar ook van deze voorbeelden kun je je afvragen hoe onnatuurlijk ze nu werkelijk zijn evenals het imiteren van mensen  

Het beredeneren, beheersen en imiteren liggen immers ook in de aard van de mens.  

Ik denk dan ook niet dat je iets wel of niet geoorloofd/gerechtvaardigd kan noemen als je het natuurlijk of onnatuurlijk noemt of onder het noemertje "survival of the fittest" kan plaatsen.

Ik denk van wel.

dino_zero schreef:Wie van jullie gelooft dat het volgen van een geloof, volgens de regels die het bied, werkelijk een oplossing kan zijn voor alle problemen laat staan alleen geweld.

daarnaast, wil je dat doen dan moet je van alles wat er rond loopt een geloof kiezen die werkelijk authentiek is en betrouwbaar en die in de behoeftes van iedereen voorziet. laat je iedereen met een ander geloof dan komt daar geweld tussen want elk geloof zegt dat zij juist is en de ander verkeerd

vervolgens, hoe ga je zoeken of een religie wel betrouwbaar is. we zijn nu op een wetenschapsforum dus pakken we het wetenschappelijk aan

heb je een theorie dan moet je met bepaalde testen komen die je theorie onjuist kan laten blijken,mocht iemand ze op kunnen lossen, in het engels noemen ze het een fasificationtest. toen einstein zijn theorie presenteerde gaf hij 4 testen mee waar wetenschappers gedurende 6 a 7 jaren aan werkten en er niet uitkwamen, de theorie bleek te kloppen.

wie van jullie weet welke geloof het beste is als we onze logica gebruiken en deze moderne manier van theorieen afkraken toepassen