Het aanleren van een beweging, gebeurt doormiddel van motor learning (zoals wij dat in de fysiotherapie zeggen).

Dit wil zeggen dat jij in je hersenen een beweging in gedachten hebt, jou hersenen opzoek gaan naar vroegere ervaringen en dit uiteindelijk naar een beweging omzet.

Een voorbeeld:

Lopen hoef jij niet bij na te denken, het gebeurt min of meer vanzelf, doordat jij dit zovaak gedaan hebt dat het bijna automatisch gaat.

Als jij bijvoorbeeld aan een eerste basketbal training mee doet zul jij met het schieten elke keer worden gecorrigeerd door de trainer, maar ook door je hersenen omdat jij het als niet goed interperteerd. (namelijk de bal gaat niet in het netje.) Doordat je eerst de techniek aanleert, moet je elke keer nadenken bij elk schot. (Arm recht, pols klappen, voeten richting de basket.) Door dit zovaak te herhalen gaat dit naar verloop van tijd automatisch. Je wil schieten en daarna doe je het gewoon zonder er bij na te denken, terwijl de beweging uit vele kleine bewegingen bestaat (springen, armen omhoog, op het hoogste punt los laten, pols klappen etc.)

Doordat je heel vaak geschoten hebt van een bepaalde afstand weten jou spieren hoeveel kracht ze ongeveer moeten gebruiken vanaf een bepaalde afstand. Zo raakt de eerste bal het netje misschien niet eens, omdat je geen idee hebt hoeveel kracht je moet leveren. Jij als persoon zou veel meer kracht kunnen leveren en de bal 3 meter over de basket kunnen gooien, maar omdat jij eindeloos hebt geoefend gebruiken jou spieren precies genoeg kracht om de bal in de basket te gooien.

Vroeger dacht men dat men het beste beweging aanleerd doormiddel van een beweging in stukjes te hakken en dan eerst stukje 1 honderd keer oefenen daarna stukje 2 etc etc.

Nu denken wij dat het beter is om die stukjes ad random aan te leren dus willekeurig stukje 4 eerst dan 2 dan 6 etc.

Ik heb hier zo niet een studie van bij de hand, maar we zijn hiermee bezig op school dus kan er eventueel wel na vragen.

Motor learning:

Boeken:

Physical rehabilitation: O'sullivan

Therapeutic excersice: Kisner & Colby

Begrip i.c.m. ervaring kan wel degelijk een belangrijke rol spelen denk ik.

Voorbeeld: iemand gaat klaar staan voor een bepaalde high kick en de docent ziet hem/haar verkeerd staan. Als de docent de boel nu bevriest en die persoon een duwtje tegen de schouder geeft, valt hij/zij om. Dat kan een belangrijke les zijn over balans en een goede manier om te leren.

Als het om sport gaat zou ik niet teveel gaan theoretiseren.

Zoek goeie tegenstanders (gelijkwaardig of iets beter dan jezelf) en trainers op ( waar JIJ je goed bij voelt ) en ga aan de gang. In de sport gaat het vooral om de praktijk. Herhalen en inslijten van gewoontes is een kwestie van tijd investeren in jezelf.Dat moet je zelf willen en doen.

E.Desart schreef:Het lijkt mij ook dat voor haast elke vechtsport regionale, nationale of internationale overkoepelende organisaties bestaan, waar men hier vermoedelijk informatie kan over verschaffen.

Ik denk dat bij vechtsporten veel overgedragen tradities meespelen, en de nadruk op arts en respect.

(Heb zelf judo gedaan in mijn jeugdjaren. Ruimte voor stoerdoenerij werd gemijd als de pest, respect, beheersing en hulpvaardigheid was basisregel)

Het is idd het inslijten van bepaalde bewegingen in je onderbewustzijn. Maar als je daarnaast ook nog moet gaan begrijpen waarom je bepaalde dingen moet aanpassen en waarom juist zo...

Wij doen bijvoorbeeld elke les weer wat anders zodat er geen regelmatigheid in gaat slijpen en je dus echt vanuit jezelf moet leren anticiperen op dingen. Daarmee leer je dus elke les weer andere dingen, maar doordat spullen weinig herhaald worden vergeet je ook weer net zoveel. Het argument dat ik te horen krijg is dat het ook niet de bedoeling is dat je het onthoud, want dan ga je vanuit je ratio bewegen ipv uit je onderbewustzijn.

.... en in de loop der jaren ben ik gewoon gaan wennen aan de verschillende technieken. ..... Ik denk dus toch dat oefening een must is. Je hebt natuurlijk wel voor elke techniek een oefening die die spieren en die techniek het efficiëntst traint.

En dat oefenen verankert zich ergens in je hoofd. Ook na >30 jaar inactiviteit ter zake reageer ik instinctief nog steeds (deels) met dezelfde ingedrilde technieken als toen ( alleen de souplesse is ver weg ).

gmK schreef:Vaak gaat het nu zo dat je gewoon oefeningen doet, die we technieken zullen noemen, en dan in de loop der jaren moeten de onderliggende principes er in slijten. Ik vroeg me af of er niet efficientere lesmethodes bestaan, of bedacht kunnen worden.

Wie wil erover meedenken?

Ik ben mezelf niet bewust van andere lesmethodes dan oefenen, oefenen en oefenen totdat je spieren precies weten wat ze moeten doen. Zelf heb ik de bruine band Tae-Kwon-Do, en in de loop der jaren ben ik gewoon gaan wennen aan de verschillende technieken. In het begin viel ik ook op de grond tijdens een draaitrap, maar uiteindelijk blijf je wel staan. Of er andere efficiëntere lesmethodes voor bestaan betwijfel ik, maar het zou zomaar kunnen. Volgens mij kun je het vergelijken met andere disciplines waarvoor je lichaam betrekkelijk 'onnatuurlijke' bewegingen moet maken. Ik speel bijvoorbeeld gitaar en dat is ook zoiets waarbij de oog-handcoördinatie en coördinatie in je hand an sich zich moeten ontwikkelen. Ik denk dus toch dat oefening een must is. Je hebt natuurlijk wel voor elke techniek een oefening die die spieren en die techniek het efficiëntst traint.

Het lijkt mij ook dat voor haast elke vechtsport regionale, nationale of internationale overkoepelende organisaties bestaan, waar men hier vermoedelijk informatie kan over verschaffen.

Ik denk dat bij vechtsporten veel overgedragen tradities meespelen, en de nadruk op arts en respect.

(Heb zelf judo gedaan in mijn jeugdjaren. Ruimte voor stoerdoenerij werd gemijd als de pest, respect, beheersing en hulpvaardigheid was basisregel)

Gewoon losse links.

Ik kan niet beoordelen wat wel of niet nuttig is. Via deze paginas vindt je 1001 sublinks tot diverse niveaus.

http://en.wikipedia.org/wiki/Martial_arts

http://en.wikipedia.org/wiki/East_Asian_martial_arts

Training techniques and equipment

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_marti...s_and_equipment

Ik denk graag met je mee, maar als nu alleen technieken geoefend worden en deze moeten er dan inslijten? door het bijvoorbeeld 100 keer te doen? Lijkt me toch niet het enigste wat ze doen, heb je niet wat meer informatie van hoe men traint?

Misschien een wat vage omschrijving als titel, maar ik vraag me al een tijd af of er theorie / literatuur is over methoden om les te geven voor sporten. En dan niet zomaar een sport, maar een sport waarbij je moet leren anders te bewegen met je lichaam. Het grootste voorbeeld dat ik zelf kan bedenken, en waar ik het ook voor wil gebruiken, zijn krijgskunsten. Hierin is het vaak de bedoeling dat je je lichaam anders leert gebruiken om efficienter te worden.

De enige theorie die ik vind gaat over methodes om schoolse vaardigheden aan te leren. Nergens vind ik methodes of theorie die gaat over wat nou effectieve en efficiente lesmethodes zijn voor dit soort zaken.

Vaak gaat het nu zo dat je gewoon oefeningen doet, die we technieken zullen noemen, en dan in de loop der jaren moeten de onderliggende principes er in slijten. Ik vroeg me af of er niet efficientere lesmethodes bestaan, of bedacht kunnen worden.

Wie wil erover meedenken?