ik heb vragen waar ik een antwoord voor nodig heb en graag een mening wil hebben van mensen, de vragen luiden:

Wat is het verschil tussen alledaagse kennis en wetenschappelijke kennis?

en

Wat is de functie van een feit in verband met wetenschap?

Een poging:

Wat is het verschil tussen alledaagse kennis en wetenschappelijke kennis?

Alledaagse kennis is kennis die je nodig hebt om in het dagelijkse leven te functioneren.

Wetenschappelijke kennis is de kennis die je nodig hebt om te begrijpen waarom het functioneert.

Wat is de functie van een feit in verband met wetenschap?

Een feit is in de wetenschap iets dat empirisch wordt vastgesteld en waarvoor geen tegenstrijdige waarnemingen bestaan, of iets dat onderbouwt wordt door algemeen geaccepteerde theorieen.

zeer bedankt voor je input.

maybe iemand anders nog?

Het antwoord van daddycool vind ik zeer goed getroffen.

Ik heb echter wel een vraag voor hem, namelijk

wat voor soort kennis heb ik elke dag nodig?

Is dat kennis van eten? Kennis van waar de supermarkt is? Of is dat grammatical kennis, wiskundige kennis? Of zelfkennis? Dat ik water nodig heb, en hoeveel, wanneer ik moet slapen enz.

En waarom functioneert kennis? Omdat ik alledaagse kennis heb?

Moet kennis beschrijvend zijn of voorspellend?

En leafar, bestaat een feit uberhaupt? Wat vind jij een feit? Aangenomen dat het kennis is, wat is wetenschap? Jij vraagt naar de functie van een feit binnen de wetenschap? Wat is het doel van wetenschap en is dat haalbaar als je kijkt naar de functie van een feit? Wat is een functie?

Zijn we niet veel meer gebaat bij filosofie dan bij wetenschap?

theoriegeladen schreef:Het antwoord van daddycool vind ik zeer goed getroffen.

Ik heb echter wel een vraag voor hem, namelijk

wat voor soort kennis heb ik elke dag nodig?

Dat hangt van je persoonlijke ambitie af. Als het je puur gaat om de dag door te komen heb je voornamelijk 'alledaagse' kennis nodig. Streef je naar het ontwikkelen van inzicht op welk vlak dan ook dan heb je hier waarschijnlijk niet genoeg aan.

Het blijft moeilijk om labels ergens aan te hangen, want er zijn altijd goede redenen te bedenken om er vanaf te wijken.

Zijn we niet veel meer gebaat bij filosofie dan bij wetenschap?

Ik zou geen genoegen nemen met filosofie zonder dat ik dat kan spiegelen aan de wetenschap. Ik zou ook geen genoegen nemen met wetenschap zonder de mogelijkheid tot filosoferen.

Das natuurlijk onzin, de ambitie heb jezelf al gedefineerd als alledaagse en wetenschappelijke kennis. Het lijkt alsof je geen idee hebt wat alledaagse kennis is. Ik vraag niet om synthese maar om een analyse van alledaagse kennis. Ik heb je zelfs een voorbeeld gegeven, maar in plaats daarvan ga je in circeltjes redeneren.

Wat is het verschil tussen alledaagse kennis en wetenschappelijke kennis?

Volgens mij bestaat het verschil voornamelijk in de waarneming.

Om een heel alledaags voorbeeld te noemen: wanneer je met eigen ogen naar een plant kijkt, zie je de interne wereld van de plant niet. Ook al heb je biologie gestudeert en het microscopisch niveau bekeken, je kunt volgens mij op een bepaald moment een object bijna onmogelijke vanuit al die verschillende perspectieven zien.

Wat is de functie van een feit in verband met wetenschap?

Aantonen wat op een bepaalde tijd als het meest aannemelijk wordt gedacht. De woorden 'bepaalde' en 'meest aanemelijke' geven voor mij aan dat de zogenoemde 'feiten' schaduwbeelden zijn van feit zelf.

Om een brug te slaan met mijn vorige antwoord zou ik 'feit' dan willen interpreteren als 'feitelijke aanschouwing'. Daarmee bedoel ik een ding zien vanuit alle perspectieven -bijv. ook door het oog van het dier-.

Wat is het verschil tussen alledaagse kennis en wetenschappelijke kennis?

Alledaagse kennis is een versimpelde vorm van wetenschap die zich hierin onderscheidt dat het alledaagse meestal geen problemen oplevert aangaande het achterhalen van motief of reden, en actie gerichter door reactie kan worden gevolgd.

Wat is de functie van een feit in verband met wetenschap?

Een feit is iets wat onomstotelijk is vastgesteld. Wetenschap zoekt naar feiten omtrent het hoe van alle dingen. Ziehier waarom wetenschap vaak zo'n moeilijke aangelegenheid kan zijn. Meestal komt men niet verder dan de theorie.

Ik denk dat het onderscheid in eigenlijke zin niet bestaat.

We hechten alleen aan de ene soort kennis meer waarde, omdat het onderbouwd is. Het enige merkbare verschil is de omstandige warrigheid waarmee de wetenschapper kennis presenteert.

Een feit is een bouwsteentje. Er zijn zoveel manieren om het te gebruiken dat van een functie geen spraken is, behalve dan dat het vermakelijk is.

De wetenschap stelt feiten vast.

Wat is het verschil tussen alledaagse kennis en wetenschappelijke kennis?

De manier waarop ze tot stand komen.

Wat is de functie van een feit in verband met wetenschap?

Toont een meest waarschijnlijke uitkomst aan (of je alle variabelen die ertoe leiden weer gelijk weet te krijgen.. daar hangt de waarschijnlijkheidsmarge van af).

Ok dan, even wat meer tijd om te antwoorden.

Alledaagse kennis en wetenschappelijk kennis zijn zeker niet hetzelfde. Dat heeft er mee te maken op welke wijze deze kennis (idealitair) verkregen wordt. Als je 's ochtends opstaat met een zonnetje, terwijl je een eitje bakt in boter, naar je werk rijdt in je auto, in de file terechtkomt en op de weg terug langs het stemhok gaat, is het (gelukkig) niet noodzakelijk enige kennis te hebben van planeten, de eigenschappen van boter, het functioneren van een verbrandingsmotor, collectief gedrag, en de onderliggende dimensies van politieke partijen. Dát is namelijk het domein van de wetenschappelijk kennis. Alledaagse kennis is gebaseerd op aannames over de samenhang van de wereld om je heen, die je verder niet de hele tijd ter discussie stelt (gelukkig maar, anders wordt leven onmogelijk). Wetenschappelijke kennis stelt juist bepaalde van die samenhangen wel ter discussie en probeert ze te verklaren en te voorspellen door het opstellen van theorieen die leiden tot toetsbare hypothesen.

Daarmee komen we eigenlijk ook aan bij de functie van het feit in de wetenschap. Een korte inleiding in de wetenschapsfilosofie laat zien hoe daar over is gedacht. Voor een lange tijd was de opvatting dat inductie dé wetenschappelijk methode is. Inductie wil zeggen dat je om je heen kijkt, feiten constateert en door steeds meer feiten te zien, samenhangen ziet en daarmee tot een theorie komt. Popper heeft daar hardhandig en overtuigend een einde aan gemaakt door erop te wijzen dat (a) deze waarneming nooit zonder theorie is en (b) dat inductieve kennis geen enkele zekerheid oplevert. Volgens Popper gaat wetenschap alleen vooruit dankzij deductie. Deductie wil zeggen dat het proces van wetenschap verloopt via een probleem, naar een theorie, die wordt getoetst (de zogenaamde pto-cyclus). Kuhn heeft deze opvatting gerelativeerd door te stellen dat wetenschappelijk minder absoluut is dan Popper beweerde. Wat hij beweerd is dat er zoiets als 'normal science' is, dat is een bepaalde mate van overeenstemming tussen het forum van wetenschappers. Wetenschap is daardoor een sociale aangelegenheid. Dat wil niet zeggen dat het volslagen relatief is. In een periode van 'normal science' werkt het overgrote deel van de wetenschappers aan het verder verfijnen van bestaande theorieen/hypothesen (zij volgen daarbinnen de pto-cyclus). Tot dat een crisis ontstaat en duidelijk wordt dat de grenzen van een bepaalde theorie zijn bereikt. Op dat moment vindt een paradigma-wijziging waarbij het proces weer overnieuw begint. Het standaardvoorbeeld van een paradigmawisseling is het moment waarop Einstein Newton verving.

Das natuurlijk onzin, de ambitie heb jezelf al gedefineerd als alledaagse en wetenschappelijke kennis. Het lijkt alsof je geen idee hebt wat alledaagse kennis is. Ik vraag niet om synthese maar om een analyse van alledaagse kennis. Ik heb je zelfs een voorbeeld gegeven, maar in plaats daarvan ga je in circeltjes redeneren.

Ambitie is iets anders dan kennis. Ik geef onmiddelijk toe dat het moelijk is om de gevraagde labels op een juiste manier te hangen. De toon van het antwoord hierboven is hopelijk prikkelend bedoeld en niet denigrerend.

Kun je al jouw kennis indelen in alledaags of wetenschappelijk? Een wetenschapper heeft andere alledaagse kennis dan een tuinman. Er zijn duizend en 1 indelingen te maken, en geen van die indelingen zal volledig juist zijn.

Mijn alledaagse kennis is de kennis die voor mij eigen is, waar ik niet over na hoef te denken als ik ze gebruik. Maar dit geldt voor mij persoonlijk.

Wat is jouw analyse van alledaaagse kennis?

Ik denk dat alledaagse kennis de kennis van het fenomeen is. Dat de aarde plat is bijvoorbeeld of dat wij het centrum van het heelal zijn. Ik onderscheid hiervan empirische kennis, want we ervaren niet dat zij plat is. Empirische kennis van de vorm is min of meer mogelijk van de maan, waar de ronde vorm opvalt.

Plato maakte een onderscheid tussen wat je even gelukkig maakt en wat je voor langere tijd gelukkig maakt. Sex is daar denk ik een goed voorbeeld van. Alledaags/tijdelijk is sex gewoon lekker, voor de lange duur is het om kinderen te krijgen, dus een noodzaak. Hier ontstaat natuurlijker wijs de definitie van wetenschappelijke kennis, zij is relationeel. Waar in het fenomeen de eenheid wordt bewaard, wordt zij in de wetenschap bekritiseerd. Hierdoor ontstaat een innerlijke noodzakelijke samenhang, maar ook een relatie met andere fenomenen buiten haar.

Vormen van al die relaties binnen de wetenschap zijn bv inductie, deductie, falsificatie, trial and error, logisch positivisme en evolutionair bestaansrecht.

Deze relaties zijn tevens de functie van een feit. De modaliteit van het feit verschilt per wetenschappelijke methode. Inductie gaat uit van een aantal waarnemingen X die het feit Y constateren. Ten tijden van de verlichting was dat De Waarheid. Er werden echter door de eeuwen heen andere methodes ontdekt en het principie dat kennis falsificeerbaar moet zijn, gaf aan het inductische feit een problematisch karakter.

Haha, ik had de tweede serieuse post van Ferry niet gezien. Ben het echter niet met je eens. Tuurlijk moet ik van te voren wel voorspellen dat boter kan smelten, waarom zou ik het anders in de pan gooien en verhitten?(ja om een ei te bakken).

En euh, wat als er nou twee paradigma's naast elkaar bestaan? Daardoor verwijst Kuhn indirect alle menswetenschappen terug naar de eeuwige jachtvelden en is voor geloof(theologie dus) of het bakken van een ei geen plaats meer in de wetenschap.

En daardoor zou alleen mijn opvatting van alledaagse kennis als fenomeen de enige wetenschap zijn; er is maar een boter en niets anders dan de hele boter. Wat is de functie van ei bakken? Moet ik daar olie voor gebruiken of boter? Wetenschap zou zo een zinloze en onbegonnen taak zijn. Kuhn beschrijft dus veel meer een definitie van alledaagse kennis, dan van wetenschappelijke kennis. Het proces dat hij beschrijft(paradigma, hulphypothese, conflict, vorming nieuw paradigma) is veel meer te vergelijken met het geroddel van een dameskransje dan de bijna dogmatische kritiek die Descarte aanvoert in zijn meditatie: over de dingen die in twijfel kunnen worden getrokken(Al een aantal jaren geleden heb ik gemerkt, hoeveel onwaars ik vanaf mijn jeugd voor waar heb gehouden, en hoe twijfelachtig alles is wat ik naderhand daarop heb gebouwd. Daarom moet eenmaal in het leven alles in zijn geheel worden vernietigd...ik hoef ze dus niet alle afzonderlijk door te nemen.)

Kortom, alle kennis is in principe subjectief waaraan Popper een wetenschappelijk karakter probeert te geven. Dat vereist een gedachtenwisseling in een paradox. Kuhns benadering is dus in eigenlijke zin negatief, door te defineren wat zij niet is, hoopt hij haar te kunnen vinden. Aan het fenomeen valt echter geen wet aan te bedingen, behalve als men haar beschouwt in het potentiaal van haar innerlijke tegenstelling, namelijk dat zij niet is. Hierdoor wordt zij existentieel en toch weer de som van een aantal waarnemingen X die het concluderen dat Y er niet is, en daardoor dus, negatief wel.