Amorf en kristallijn

[isabel89]

Hallo,

Ik weet wat het verschil is tussen deze twee dingen, maar ik zit met een aantal dingen waar ik niet zeker over ben. Het is toch niet zo dat een bepaalde stof voor een deel amorf en voor een deel kristallijn kan zijn? En ik weet dat kristallijn polymorf kan zijn, maar kan amorf dit ook? Ik dacht van niet, want amorfe stoffen hebben geen gerangschikte structuur.

Ik hoop dat iemand kan helpen!

Isabel

[Skyliner]

nee, dat is niet mogelijk. Dat zou wel de paradox van de eeuw zijn, een kristallijne stof die amorf is

Het is zo dat stoffen die een geordende structuur hebben, energetisch het stabielst zijn. Amorfe vormen zijn gewoon vormloos en niet gestructureerd omdat ze enorm snel zijn afgekoeld. Waardoor de tijd tot ordening niet mogelijk is. De moleculen zitten dan nog in het wilde weg door elkaar, iets dat chemisch gezien in feite niet gunstig is.

Maar er zijn wél zachtere vormen van kristallijne stoffen, zoals onze meest gebruikte metalen, en die zijn wel buigzamer. maar ze zijn daarom nog niet amorf. Je kan kristallijne structuren allicht wel over laten gaan naar de amorfe vorm, door enorme verhitting (entropie verhoogt, dus de 'kinetische' energie van de moleculen stijgt).

Glas, een perfect voorbeeld, kan amorf zijn bij verhitting en toevoeging van natriumcarbonaat.

Ooit van glasblazers gehoord?

hopelijk helpt dit?

[isabel89]

Heel erg bedankt, het is gelijk een stuk duidelijker !

[Marko]

Misschien wel duidelijker, maar niet helemaal correct. Polymeren zijn vaak semikristallijn, kristallijne gebiedjes worden er afgewisseld met amorfe. Zo'n stof is dus wel degelijk deels amorf en deels kristallijn.

Het is ook niet zo dat een kristallijne fase per definitie de meest gunstige is. Moleculen met een onrgelmatige structuur kun je niet geordend stapelen zonder ertussen "enorme" lege ruimtes te hebben. Voor die moleculen is het veel gunstiger om ongeordend door elkaar te liggen.

[Skyliner]

Zo'n stof is dus wel degelijk deels amorf en deels kristallijn.

Het is ook niet zo dat een kristallijne fase per definitie de meest gunstige is. Moleculen met een onrgelmatige structuur kun je niet geordend stapelen zonder ertussen "enorme" lege ruimtes te hebben. Voor die moleculen is het veel gunstiger om ongeordend door elkaar te liggen.

...en zo leer ik ook wat bij

ik dacht vanuit het concept wanorde (entropie), dat geordend energetisch aantrekkelijker is.