Hierbij een vraag over het dauwpunt van lucht, dit is een praktijkvraagstuk over de theorie (géén schoolvraag).
Lucht heeft een bepaalde maximale waterdampspanning, Ps en is afhankelijk van de temperatuur. Beneden 0°C loopt de curve voor ijs lager dan de curve voor (onderkoeld) water.
Stel we hebben lucht van 10°C en 10% RV. Ps voor is dan 1228,4 Pa en Pd is 122,84 Pa. Echter het dauw- of ijspunt ligt lager dan 0°C. In alle theorie wordt gemeld dat “de verzadigde dampspanning boven ijs lager is dan boven water, omdat er uit ijs minder moeilijker water verdampt”.
Het dauwpunt is de temperatuur waarbij de Pd in feite de verzadigingsdruk gaat worden. Gebruik ik dan de formules voor de Ps > 0°C of Ps < 0°C? Er zit ca. 2K verschil in. (ijspunt bij -18,138 °C en dauwpunt bij -20,163°C).
Hieruit volgt een volgende vraag: Waarom wordt er eerder ijs gevormd dan water? Ijs geeft minder waterdamp af dan water.. dan zou de lucht rondom het ijsoppervlak toch minder snel verzadigd zijn en dus een lagere relatieve vochtigheid hebben?
En hoe zit het bij omgevingstemperaturen die in eerste instantie al lager zijn dan het vriespunt? Gebruiken we hier de hoge of de lage Psat (Water- VS Ijscurve) voor berekening van het dauwpunt of ijspunt?
Ijspunt = (265,5/(21,87/((LN(Psat > 0))-(LN(610,7)))-1))
Dauwpunt =(237,3/(17,27/((LN(Psat > 0))-(LN(610,7)))-1))
Hopelijk kan iemand enig inzicht en/of rekenvoorbeelden verschaffen, bedankt.
Puzzels