PuzzelsEen kubus omvat 3 dimensies.
De 4e dimensie kan men voorstellen door de kubus te 'verven' met grijstinten.
Hoe zwarter hoe meer de 4e dimensie waarde aanwezig is.
Positie op kubus: x,y,z. De grijswaarde is dan 0..255 ofzo.
Volgens de informatie-technologie kan men niet met niks informatie opslaan waardoor de 4e dimensie op zo'n geverfde kubus verweven raakt met de andere 3.
De informatie-opslag op een werkelijke 3d kubus blijft net zo groot ook als men duizenden dimensies toevoegt.
De 5e dimensie zou men kunnen toevoegen op die kubus door een rode kleur.
De 6e dimensie door blauw etc.
Een 2 dimensioneel vlak kan nooit informatie in zich hebben daar de dikte 0 is.
En in niks kan men geen informatie opslaan.
In de wiskunde dat voor een groot deel menselijke aanname is kan alles.
Dus men kan in de wiskunde zelfs een punt creeeren en daar miljarden dimensies aan toevoegen met alle getallen reeksen die er zijn.
Het slaat echt nergens op als men deze wiskunde gaat toepassen op de werkelijkheid.
Daarom ben ik een voorstander van een nieuw soort tak in de wiskunde die de werkelijkheid respecteert.
Voorbeeld : -2^2 is niet idem aan -2*-2 want -2^2.01 kan nooit als x * x uitgeschreven worden.
Hieruit volgt dan dat -2^3 -8 is.
De werkelijkheid omvat geen uitsluitingen en natuurlijke getallen.
Het omvat informatie dat als een getal voorgesteld kan worden.
In deze wiskunde geldt ook:
Een 3d systeem omvat data. Het toevoegen van dimensies op dat 3d systeem betekent dan dat de data in het 3d systeem gedeelt gaat worden met de andere dimensies.
-
Anonymous
- Artikelen: 0
ads
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Dimensies
Even een gedachtengang:
We nemen een 3 dimensionale kubus met niets erin.
Deze gaan we comprimeren met een compressie apparaat en wel zodanig dat het 10 keer kleiner is.
Dan plaatsen we deze gecomprimeerde kubus terug in het origineel.
Dat kan wiskundig gezien meerdere keren....
en wel 1000 keer.
Hebben we nu meer niets of kunnen we een 4e dimensie toekennen?
Grappig is het ook om een kubus met alleen iets te nemen.
Maar de compressor moet dan iets verkleinen wat een onmogelijkheid is als er geen niets tussenzit.
Of je moet iets weglaten maar waar laat je het dan.
Dus die 4e dimensie als dimensie waar men 'iets' laat is onmogelijk.
Het is niet bereikbaar.
Ja wiskundig wel maar dat is fantasie-uitwerking met regels.
Het iets kan wel informatie omvatten maar dat is informatie en geen dimensie.
Anders wordt het als een observer een 3 dimensies maar ten dele waarneemt.
Dan kan men in het andere deel een ander patroon aanbrengen die een andere observer dan waarneemt.
Men kan dan spreken van dimensies die men deelt met 2 observers waarbij er geen relatie is tussen de observers.
Elke Observer kan zeggen dat er een 4e dimensie is.
Maar beide observers delen in feite 3 dimensies.
En als men de observer gaat ombuigen, in elkaar drukken etc etc dan nog blijven ze in een 3 dimensioneel systeem, alleen is de relatie met de informatie van de dimensie anders ingedeelt.
Men kan een computergeheugen zo programmeren dat data gedeelt wordt met andere programma's.
Men moet dan tellen hoevaak een woord toegepast wordt voordat men het woord wist uit het geheugen.
Men kan zoiets zien als een 4e dimensie maar het is alleen een techniek die wordt toegepast.
Als men in een programma een 4 dimensioneel array opent dan slaat de computer dat op als vele reeksen die achter elkaar staan.
Cel 1,1,1,1 heeft niet als buurman cel 2,1,1,1.
Misschien dat men ooit in een quantum-computer informatie ruimtelijk kan onderbrengen.
Maar dan nog geldt de regel van de informatie:
informatie heeft dragers nodig waardoor men niet onbeperkt ruimte in kan nemen om informatie in op te slaan.
En elke drager is 3 dimensioneel want in 2 dimensies kan men geen informatie onderbrengen.
De natuurkunde zegt dat er meer dimensies zijn dan 3 maar dat kan in feite niet.
De informatie-dragers staan dat niet toe.
Men kan wel er mee gaan rekenen want dan moet men wel de dimensie met een eenheid versnipperen zodat de informatie die de dimensie omvat meerdere keren toegepast kan worden.
Informatie heeft dragers nodig en alleen Harry Potter kan die scheppen.
En informatie in de wiskunde heeft geen dragers nodig waardoor men onbeperkt dimensies kan scheppen en formulen om deze te bewerken.
Maar hoe men het wend of keert, de fantasie dimensies moet in onze wereld beschreven worden op informatiedragers.
Ook als het een gedachtegang is.
Of dit medium: ik schep hiermede 1.000.000 miljard dimensies.
We nemen een 3 dimensionale kubus met niets erin.
Deze gaan we comprimeren met een compressie apparaat en wel zodanig dat het 10 keer kleiner is.
Dan plaatsen we deze gecomprimeerde kubus terug in het origineel.
Dat kan wiskundig gezien meerdere keren....
en wel 1000 keer.
Hebben we nu meer niets of kunnen we een 4e dimensie toekennen?
Grappig is het ook om een kubus met alleen iets te nemen.
Maar de compressor moet dan iets verkleinen wat een onmogelijkheid is als er geen niets tussenzit.
Of je moet iets weglaten maar waar laat je het dan.
Dus die 4e dimensie als dimensie waar men 'iets' laat is onmogelijk.
Het is niet bereikbaar.
Ja wiskundig wel maar dat is fantasie-uitwerking met regels.
Het iets kan wel informatie omvatten maar dat is informatie en geen dimensie.
Anders wordt het als een observer een 3 dimensies maar ten dele waarneemt.
Dan kan men in het andere deel een ander patroon aanbrengen die een andere observer dan waarneemt.
Men kan dan spreken van dimensies die men deelt met 2 observers waarbij er geen relatie is tussen de observers.
Elke Observer kan zeggen dat er een 4e dimensie is.
Maar beide observers delen in feite 3 dimensies.
En als men de observer gaat ombuigen, in elkaar drukken etc etc dan nog blijven ze in een 3 dimensioneel systeem, alleen is de relatie met de informatie van de dimensie anders ingedeelt.
Men kan een computergeheugen zo programmeren dat data gedeelt wordt met andere programma's.
Men moet dan tellen hoevaak een woord toegepast wordt voordat men het woord wist uit het geheugen.
Men kan zoiets zien als een 4e dimensie maar het is alleen een techniek die wordt toegepast.
Als men in een programma een 4 dimensioneel array opent dan slaat de computer dat op als vele reeksen die achter elkaar staan.
Cel 1,1,1,1 heeft niet als buurman cel 2,1,1,1.
Misschien dat men ooit in een quantum-computer informatie ruimtelijk kan onderbrengen.
Maar dan nog geldt de regel van de informatie:
informatie heeft dragers nodig waardoor men niet onbeperkt ruimte in kan nemen om informatie in op te slaan.
En elke drager is 3 dimensioneel want in 2 dimensies kan men geen informatie onderbrengen.
De natuurkunde zegt dat er meer dimensies zijn dan 3 maar dat kan in feite niet.
De informatie-dragers staan dat niet toe.
Men kan wel er mee gaan rekenen want dan moet men wel de dimensie met een eenheid versnipperen zodat de informatie die de dimensie omvat meerdere keren toegepast kan worden.
Informatie heeft dragers nodig en alleen Harry Potter kan die scheppen.
En informatie in de wiskunde heeft geen dragers nodig waardoor men onbeperkt dimensies kan scheppen en formulen om deze te bewerken.
Maar hoe men het wend of keert, de fantasie dimensies moet in onze wereld beschreven worden op informatiedragers.
Ook als het een gedachtegang is.
Of dit medium: ik schep hiermede 1.000.000 miljard dimensies.
-
Marco van Woerden
- Artikelen: 0
- Berichten: 477
- Lid geworden op: zo 23 okt 2005, 23:48
Re: Dimensies
Sorry hoor, maar dit is echt onzin. Je hebt blijkbaar echt geen verstand van wetenschap, en dat is ook niet erg, maar dit slaat nergens op.We nemen een 3 dimensionale kubus met niets erin.
Deze gaan we comprimeren met een compressie apparaat en wel zodanig dat het 10 keer kleiner is.
Dan plaatsen we deze gecomprimeerde kubus terug in het origineel.
Dat kan wiskundig gezien meerdere keren....
en wel 1000 keer.
Hebben we nu meer niets of kunnen we een 4e dimensie toekennen?
Zoals al eerder werd gezegd zijn wiskundig de dimensies niet geordend, dus is er geen 'vierde dimensie'. Bovendien is het zo dat we bijvoorbeeld in een ruimte leven met 11 dimensies (snaartheorie). En deze dimensies zijn alle 11 bereikbaar: de inhoud van het heelal bestaat immers in alle 11 dimensies tegelijk.Dus die 4e dimensie als dimensie waar men 'iets' laat is onmogelijk.
Het is niet bereikbaar.
Observers ombuigen? Dat lijkt me niet zo gezond.En als men de observer gaat ombuigen, in elkaar drukken etc etc dan nog blijven ze in een 3 dimensioneel systeem, alleen is de relatie met de informatie van de dimensie anders ingedeelt.
Een quantumcomputer is nog niet uitgevonden, maar als hij bestond was het niets meer dan een computer waarbij informatie-overdracht plaatsvindt dankzij supergepositioneerde quantumdeeltjes. Wat is in hemelsnaam ruimtelijke onderbrenging van informatie? Daar kan ik me echt niks bij voorstellen.Misschien dat men ooit in een quantum-computer informatie ruimtelijk kan onderbrengen.
Dit kan in feite wel. Lees boeken over relativiteitstheorie, quantummechanica en snaartheorie, en je zult overtuigd raken. Wat ook wel wil helpen: een cursusje lineaire algebra.De natuurkunde zegt dat er meer dimensies zijn dan 3 maar dat kan in feite niet.
De wiskundige n-dimensionale ruimtes hebben vaak helemaal geen fysische betekenis, of alleen in indirecte zin (dat ze bepaalde waarden vertegenwoordigen, tensorproducten, etc.). Informatie is echter wel een fysisch begrip, en is niet meer dan een hoopje energie, en dat heeft in de zuivere wiskunde überhaupt geen betekenis. Maar ook als ik niet zo ****** ben, dan nog heb ik geen idee waarom je met behulp van 'informatiedragers' probeert te stellen dat meer dan de dimensies die jij je kan voorstellen niet zouden bestaan.En informatie in de wiskunde heeft geen dragers nodig
Nonsense.Of dit medium: ik schep hiermede 1.000.000 miljard dimensies.
'Moeder, is het al nacht?' vraag ik. Maar er is niemand. Ik ben alleen.
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Dimensies
beetje pascal:
VAR world: array of array of array of array of byte;
Voila een geheel lege dynamische array zonder enkel element want we moeten met setlength het formaat nog instellen.
De compiler van Pascal weet nu wat we bedoelen met de naam world.
We maken er een 4 dimensioneel array van met 2 elementen per dimensie.
Setlength(world,2);
Setlength(world[0],2);
Setlength(world[1],2);
Setlength(world[0][0],2);
Setlength(world[0][1],2);
Setlength(world[1][0],2);
Setlength(world[1][1],2);
Setlength(world[0][0][0],2);
Setlength(world[0][1][0],2);
Setlength(world[1][0][0],2);
Setlength(world[1][1][0],2);
Setlength(world[0][0][0],2);
Setlength(world[0][1][0],2);
Setlength(world[1][0][0],2);
Setlength(world[1][1][0],2);
Setlength(world[0][0][1],2);
Setlength(world[0][1][1],2);
Setlength(world[1][0][1],2);
Setlength(world[1][1][1],2);
Setlength(world[0][0][1],2);
Setlength(world[0][1][1],2);
Setlength(world[1][0][1],2);
Setlength(world[1][1][1],2);
Hehe eindelijk hebben we alles gedefineerd.
Is niet de gemakkelijke weg maar laat wel zien dat ALLES gedefineerd moet worden.
nu kunnen we een element een waarde geven tussen 0 en 255.
Bijvoorbeeld: ;world[0,1,1,0]:=10;
De 'of byte' betekent voor de compiler dat we een getal tussen 0 en 255 kunnen opslaan.
Dat kost voor de computer 1 BYTE.
En we hebben er tegenwoordig zon 256 miljoen.
Dus ons world verhaal kost:
2*2*2*2= 16 bytes.
Hadden we 100 gekozen als formaat dan hadden we
100*100*100*100 bytes nodig gehad.
Dat is al 100 miljoen bytes.
Als we 11 dimensies gaan toepassen in een computer dan komen we uit op een maximaal formaat van
6 elementen per dimensie.
We verbruiken dan 362 megabyte.
Menig student moet het met minder doen.
Laten we de harddisk gebruiken:
eentje van 100.000.000.000 bytes.
Dan komen we uit op maximaal van 10 elementen.
Dat zijn er maar 4 meer per dimensie.
Dit is niet erg een wetenschappelijke verklaring maar laat ons zien dat dimensies geheugen vretend zijn.
Op die harddisk kan uren muziek, speelfilm, software, teksten etc.
Maar de informatie van geluid is dan ook opgeslagen als een reeks getallen.
Het gaan rekenen met tig dimensies met veel elementen en grote getallen op een computer is onbegonnen werk.
VAR world: array of array of array of array of byte;
Voila een geheel lege dynamische array zonder enkel element want we moeten met setlength het formaat nog instellen.
De compiler van Pascal weet nu wat we bedoelen met de naam world.
We maken er een 4 dimensioneel array van met 2 elementen per dimensie.
Setlength(world,2);
Setlength(world[0],2);
Setlength(world[1],2);
Setlength(world[0][0],2);
Setlength(world[0][1],2);
Setlength(world[1][0],2);
Setlength(world[1][1],2);
Setlength(world[0][0][0],2);
Setlength(world[0][1][0],2);
Setlength(world[1][0][0],2);
Setlength(world[1][1][0],2);
Setlength(world[0][0][0],2);
Setlength(world[0][1][0],2);
Setlength(world[1][0][0],2);
Setlength(world[1][1][0],2);
Setlength(world[0][0][1],2);
Setlength(world[0][1][1],2);
Setlength(world[1][0][1],2);
Setlength(world[1][1][1],2);
Setlength(world[0][0][1],2);
Setlength(world[0][1][1],2);
Setlength(world[1][0][1],2);
Setlength(world[1][1][1],2);
Hehe eindelijk hebben we alles gedefineerd.
Is niet de gemakkelijke weg maar laat wel zien dat ALLES gedefineerd moet worden.
nu kunnen we een element een waarde geven tussen 0 en 255.
Bijvoorbeeld: ;world[0,1,1,0]:=10;
De 'of byte' betekent voor de compiler dat we een getal tussen 0 en 255 kunnen opslaan.
Dat kost voor de computer 1 BYTE.
En we hebben er tegenwoordig zon 256 miljoen.
Dus ons world verhaal kost:
2*2*2*2= 16 bytes.
Hadden we 100 gekozen als formaat dan hadden we
100*100*100*100 bytes nodig gehad.
Dat is al 100 miljoen bytes.
Als we 11 dimensies gaan toepassen in een computer dan komen we uit op een maximaal formaat van
6 elementen per dimensie.
We verbruiken dan 362 megabyte.
Menig student moet het met minder doen.
Laten we de harddisk gebruiken:
eentje van 100.000.000.000 bytes.
Dan komen we uit op maximaal van 10 elementen.
Dat zijn er maar 4 meer per dimensie.
Dit is niet erg een wetenschappelijke verklaring maar laat ons zien dat dimensies geheugen vretend zijn.
Op die harddisk kan uren muziek, speelfilm, software, teksten etc.
Maar de informatie van geluid is dan ook opgeslagen als een reeks getallen.
Het gaan rekenen met tig dimensies met veel elementen en grote getallen op een computer is onbegonnen werk.
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Dimensies
Foutje:
ik heb bij de laatste setlength reeksen wat dubbelop staan doen.
vergeten weg te halen..
ik heb bij de laatste setlength reeksen wat dubbelop staan doen.
vergeten weg te halen..
Re: Dimensies
Al die opmerkingen van jou lijken me totaal irrelevant.
Re: Dimensies
En daarom zijn ze afgesplitst van de oorspronkelijke thread en hierheen verplaatst.
Never underestimate the predictability of stupidity...
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Dimensies
Link voor de deskundigen onder ons:
http://pespmc1.vub.ac.be/Papers/QuantumMech.pdf
Is zo te zien pittige kost...
http://pespmc1.vub.ac.be/Papers/QuantumMech.pdf
Is zo te zien pittige kost...
Re: Dimensies
Dat is gewoon het beschrijven van golffuncties in n-dimensionale Hilbertruimtes. Leuk stukje quantummechanica, en het is normaal geaccepteerde natuurkunde. Het heeft echter niets te maken met de vage esoterie hierboven, voor zover ik kan zien...enrico schreef:Link voor de deskundigen onder ons:
http://pespmc1.vub.ac.be/Papers/QuantumMech.pdf
Is zo te zien pittige kost...
Never underestimate the predictability of stupidity...
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Dimensies
Pittige kost? Da's gewoon 2e jaars quantumfysica.enrico schreef:Link voor de deskundigen onder ons:
http://pespmc1.vub.ac.be/Papers/QuantumMech.pdf
Is zo te zien pittige kost...
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Dimensies
Gelukkig is de programmeertaal pascal geaccepteerde informatica...
Re: Dimensies
Gelukkig is de programmeertaal pascal geaccepteerde informatica...
Enrico, kun je eens wat beter je best doen om relevante on-topic posts te plaatsen? Je beide posts in deze thread voegen totaal niets toe, en leiden alleen maar af.
Never underestimate the predictability of stupidity...
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Dimensies
Hoe beschrijven we een echt bestaande informatiedrager wiskundig?
Edit Elmo: je volgende off-topic posts ga ik zonder verdere waarschuwingen wissen. Je hebt 2 opties:
1) On-topic blijven.
2) Een nieuw topic openen. Daarbij spreekt het vanzelf dat het niet de bedoeling is om in de wilde weg topics te openen die nergens over gaan. Je dient je vragen goed en duidelijk te formuleren en te baseren op feiten. Als je nieuwe theorieën wilt formuleren dan dien je een gedegen kennis te hebben van de bestaande theorieën in het betreffende vakgebied.
Posts die hier niet aan voldoen worden zonder verdere discussie verwijderd.
Edit Elmo: je volgende off-topic posts ga ik zonder verdere waarschuwingen wissen. Je hebt 2 opties:
1) On-topic blijven.
2) Een nieuw topic openen. Daarbij spreekt het vanzelf dat het niet de bedoeling is om in de wilde weg topics te openen die nergens over gaan. Je dient je vragen goed en duidelijk te formuleren en te baseren op feiten. Als je nieuwe theorieën wilt formuleren dan dien je een gedegen kennis te hebben van de bestaande theorieën in het betreffende vakgebied.
Posts die hier niet aan voldoen worden zonder verdere discussie verwijderd.
Re: Dimensies
Voor mensen die het eerste jaar quantumfysica nooit hebben gedaan (zoals ik bijvoorbeeld) is het zeker pittige kost. Eerlijk gezegd heb ik na het lezen hiervan het idee dat ik nog niet alles snap. Ik heb ook het vak Logica nooit gehad, en dat wordt hierin ook regelmatig gebruikt.Anonymous schreef:Pittige kost? Da's gewoon 2e jaars quantumfysica.enrico schreef:Link voor de deskundigen onder ons:
http://pespmc1.vub.ac.be/Papers/QuantumMech.pdf
Is zo te zien pittige kost...
Over de dimensies: Wat heb je er aan als je meer dimensies hebt? Ik ben behoorlijk tevreden met de standaard 4 (lengte, breedte, diepte tijd). En wat is het nut voor een computer? Kan iemand me dat redelijk simpel uitleggen?
ads
Steun Sciencetalk
Screenprotector - 2 stuks - Geschikt voor iPhone 17 Pro Tempered Glass - Extra Sterk – beschermglas screen protector
-
StrangeQuark
- Artikelen: 0
- Berichten: 4.161
- Lid geworden op: do 19 mei 2005, 14:54
Re: Dimensies
Ik heb in de stukjes van Enrico geen enkele vraag gezien, dus ik weet niet helemaal wat je wil, maar ik wil wel graag een antwoord geven op Ger.
Het nut van meerdere dimensies is dat het soms dingen duidelijker kan uitleggen. Bijvoorbeeld binnen de snaar theorie. Toen men bezig was een theorie voor alles te berekenen, middels de snaar theorie, kwam men steeds op waardes die steeds dimensionaal afweken. Toen men op het idee kwam om bijvoorbeeld een vierde ruimtelijke dimensie toe te voegen, toen kwamen daar vrij makkelijk de Maxwell vergelijkingen uit, met nog een dimensie geloof ik relativistische berekeningen. Men merkte dat met het toevoegen van extra dimensies allerlei verschillende vlakken van natuurkunde als het ware vrij natuurlijk op hun plaats vielen. Daardoor bestaat er onder de String theoretici sterk het vermoeden dat er 11 dimensies zijn. 3 normale ruimtelijke dimensies en 7 ruimtelijke dimensies heel erg strak opgerold, overal om ons heen, maar te klein om te zien. Erg ingewikkeld allemaal.
Een ander voorbeeld heeft met kwantummechanica te maken. (Ik hoop dat ik het goed uitleg en laat iemand mij alsjeblieft corrigeren als ik het fout zeg) Je kan toestanden van deeltjes beschrijven als vectoren. Hoe die toestanden zich tot elkaar verhouden, kan je uitdrukken in hoe die vectoren ten opzichte van elkaar staan. Bijvoorbeeld haaks. Nou is het probleem dat in drie dimensionale ruimte, je maar een paar keer vectoren haaks op elkaar kan zetten. Als je nou meer dan drie toestanden hebt dan heb je een probleem, en daar komt de grote boze Hilbert ruimte om de hoek zetten. In deze oneindig dimensionale ruimte kan je dus oneindig veel pijlen haaks op elkaar zetten.
Misschien kan je zo een beetje inzien dat het vaak makkelijker is of je in ieder geval kan helpen om in meerdere dimensies te denken.
Een multidimensionaal voordeel voor de computer is bijvoorbeeld gegevens opslaan. Stel je nou voor dat je een lijst wil maken namen, dan is dat gewoon een een dimensionale rij. Als je nou ook aan al die namen (de namen van klasgenoten) gegevens wil hangen, zoals telefoonnummers, adressen enz. dan heb je horizontaal heb je de namen en vertikaal alle gegevens. Nou zou het kunnen zijn dat je meerdere mensen met dezelfde naam hebt bijvoorbeeld, dan zou je er voor kunnen kiezen om de diepte in te gaan, en meerdere dezelfde namen achter elkaar te zetten met daar onder andere adres gegevens. Ik ben nog wat duffig van het slaap gebrek van de afgelopen nachten, dus dit is niet echt een goed voorbeeld. Maar in zo'n multidimensionale matrix kan het handig zijn dat er nog een vierde richting bij komt. Misschien is er een informaticus die een beter voorbeeld heeft, maar je kan misschien wel op deze manier een beetje gevoel krijgen voor hoe het handig zou kunnen zijn.
Het nut van meerdere dimensies is dat het soms dingen duidelijker kan uitleggen. Bijvoorbeeld binnen de snaar theorie. Toen men bezig was een theorie voor alles te berekenen, middels de snaar theorie, kwam men steeds op waardes die steeds dimensionaal afweken. Toen men op het idee kwam om bijvoorbeeld een vierde ruimtelijke dimensie toe te voegen, toen kwamen daar vrij makkelijk de Maxwell vergelijkingen uit, met nog een dimensie geloof ik relativistische berekeningen. Men merkte dat met het toevoegen van extra dimensies allerlei verschillende vlakken van natuurkunde als het ware vrij natuurlijk op hun plaats vielen. Daardoor bestaat er onder de String theoretici sterk het vermoeden dat er 11 dimensies zijn. 3 normale ruimtelijke dimensies en 7 ruimtelijke dimensies heel erg strak opgerold, overal om ons heen, maar te klein om te zien. Erg ingewikkeld allemaal.
Een ander voorbeeld heeft met kwantummechanica te maken. (Ik hoop dat ik het goed uitleg en laat iemand mij alsjeblieft corrigeren als ik het fout zeg) Je kan toestanden van deeltjes beschrijven als vectoren. Hoe die toestanden zich tot elkaar verhouden, kan je uitdrukken in hoe die vectoren ten opzichte van elkaar staan. Bijvoorbeeld haaks. Nou is het probleem dat in drie dimensionale ruimte, je maar een paar keer vectoren haaks op elkaar kan zetten. Als je nou meer dan drie toestanden hebt dan heb je een probleem, en daar komt de grote boze Hilbert ruimte om de hoek zetten. In deze oneindig dimensionale ruimte kan je dus oneindig veel pijlen haaks op elkaar zetten.
Misschien kan je zo een beetje inzien dat het vaak makkelijker is of je in ieder geval kan helpen om in meerdere dimensies te denken.
Een multidimensionaal voordeel voor de computer is bijvoorbeeld gegevens opslaan. Stel je nou voor dat je een lijst wil maken namen, dan is dat gewoon een een dimensionale rij. Als je nou ook aan al die namen (de namen van klasgenoten) gegevens wil hangen, zoals telefoonnummers, adressen enz. dan heb je horizontaal heb je de namen en vertikaal alle gegevens. Nou zou het kunnen zijn dat je meerdere mensen met dezelfde naam hebt bijvoorbeeld, dan zou je er voor kunnen kiezen om de diepte in te gaan, en meerdere dezelfde namen achter elkaar te zetten met daar onder andere adres gegevens. Ik ben nog wat duffig van het slaap gebrek van de afgelopen nachten, dus dit is niet echt een goed voorbeeld. Maar in zo'n multidimensionale matrix kan het handig zijn dat er nog een vierde richting bij komt. Misschien is er een informaticus die een beter voorbeeld heeft, maar je kan misschien wel op deze manier een beetje gevoel krijgen voor hoe het handig zou kunnen zijn.
De tekst in het hierboven geschreven stukje kan fouten bevatten in: argumentatie, grammatica, spelling, stijl, biologische of scheikundige of natuurkundige of wiskundige feiten kennis. Hiervoor bied StrangeQuark bij voorbaat zijn excuses aan.
Terug naar “💡 Theorieontwikkeling”
