Gedachtenexperiment: De perfecte test.

[BadSanta]

De IQ-test is vandaag een van de meest gebruikte test om mensen te classificeren: Wie heeft het meeste kans op succes, wie krijgt toegang tot hogere vormen van onderwijs die opleiden tot een plaats in de toekomstige maatschappelijke elite. Echter, deze test is verre van vlekkeloos. Bij sommige mensen faalt deze test een hoog intelligentienivo aan het licht te brengen, en als een persoon over echt lage intellectuele capaciteiten beschikt (laag IQ) kan hij of zij het door andere persoonlijke kwaliteiten toch nog ver schoppen.

Dat relativeert dus het IQ, en onze daarop gebaseerde menselijke rangorde. IQ is niet alles.

Maar wat als er een perfecte capaciteitentest was die alle menselijke capaciteiten perfect zou meten? Zo'n test is volgens mij onmogelijk, maar het gaat hier om een gedachtenexperiment.

Wat als een test bij iedereen voor 100% voorspelde wat hun levensuitkomsten zouden zijn? Dat als een kind laag scoort, dat het dan ook nul kans heeft om het ver te schoppen in deze maatschappij. Wat als alle kwaliteiten van alle mensen konden worden samengevat in één getal, en dat getal dan absolute verschillen aangaf? Bij verschillen in IQ kan men altijd nog zeggen dat creativiteit of emotionele intelligentie niet is meegenomen. Maar wat als die test dat ook meenam in de berekening van dat getal? En dat dan ook 100% accuraat deed?

Wat als die test glashelder zou aantonen dat de complexiteit en rijkdom van de ene menselijke geest overeenkomt met een honderden jaren oude eikenboom, en de complexiteit van een andere menselijke geest met een paastakje?

Wat voor consequenties zou dat hebben?

Stel, je bent een psycholoog of hersenonderzoeker en je hebt de perfecte manier gevonden om mensen met elkaar te vergelijken? Wat zou je doen?

Ben je een Oppenheimer die een wetenschappelijk monster creert, of ben je degene die de oneerlijkheid in deze wereld uitbant? Nooit meer een slimme allochtoon ten onrechte naar het VMBO, nooit meer een ruikeluiszoontje ten onrechte op een eliteschool..?

Wat voor consequenties zou het sociaal hebben, dat als je weet dat je buurman score 80 heeft, en er dan ook echt niet meer in zit bij hem? Of je eigen kind? Of je hebt zelf 80, en je kind 140. Of als je weet dat je net een paar punten te weinig hebt omals 'slim' te kunnen worden aangemerkt en een beetje mee te mogen praten?

Zouden mensen nog meer exlusief gaan doen? In clubjes en zo, geschikt voor 'ons soort mensen?'

Ik ben benieuwd naar jullie meningen...

[D-Darko]

- het blijft slechts een momentopname

- wat is belangrijker: goed zijn in voetballen of slim zijn?

- willen we dat wel weten? Want ja, er worden inderdaad allemaal kliekjes gemaakt en belangrijker: de maatschappij zal in hoge mate veranderen. Iemand die in de huidige maatschappij ergens in uitblinkt, zal het hoog kunnen schoppen, ook al kan diegene verder niks. In de maatschappij die je krijgt als jouw gedachte-experiment werkelijkheid zou worden, zou die zelfde persoon niet het zelfde succes krijgen als in de hedendaagse maatschappij, aangezien zijn 'cijfer' laag zal zijn, omdat hij slecht is in alles buiten één ding. Het leven zou voor mensen met een laag cijfer nog onaantrekkelijker zijn dan tegenwoordig het geval is, want voor hoop is geen plaats meer in het spectrum van emoties.

O ja, waarom zullen er kliekjes worden gevormd? De goed bedeelden zullen contact zoeken met minder bedeelden, vanwege oprechte interesse, maar misschien ook wel vanwege medelijden en dat laatste is wat de minder bedeelden wantrouwen. De minder bedeelden zullen zich standvastig en koppig gedragen(ofschoon ze van binnen van zichzelf balen en ze alle hoop al hebben verloren op een beter bestaan. Echter, ergens in die hersens is een plekje gereserveerd dat ze doet geloven dat ze geen medelijden nodig hebben) en doen alsof ze dat medelijden niet nodig hebben(wat misschien ook wel werkelijk zo is, maar dat is weer een ander opzichzelfstaand vraagstuk) en zullen zelf niet het initiatief nemen om in contact te komen met beter bedeelden, omdat ze denken dat dat arrogante kwallen zijn die niks met de minder bedeelden te maken willen hebben. De minder bedeelden zullen ook niet contact zoeken met de beter bedeelden die in eerste instantie de minder bedeelden benaderden, want de minder bedeelden denken dat de beter bedeelden dat slechts plichtmatig of uit medelijden deden; deze argwaan is dus schuldig aan de kliekjes, die bestaan uit mensen naargelang het nummer dat ze 'dragen'.

[1207]

De IQ-test is vandaag een van de meest gebruikte test om mensen te classificeren: Wie heeft het meeste kans op succes, wie krijgt toegang tot  hogere vormen van onderwijs die opleiden tot een plaats in de toekomstige maatschappelijke elite.

wat is me dat voor flauwekul.

ik ken mijn IQ niet eens en men heeft bij mij geen tests afgenomen om toelating tot universiteit te geven. ik van niemand het Iq, zelfs niet van mij [rr]

Echter, deze test is verre van vlekkeloos. Bij sommige mensen faalt deze test een hoog intelligentienivo aan het licht te brengen, en als een persoon over echt lage intellectuele capaciteiten beschikt (laag IQ) kan hij of zij het door andere persoonlijke kwaliteiten toch nog ver schoppen.

ik hoop toch niet dat je Iq spelletjes bedoelt die je regelmatig in tijdschriften tegenkomt?

Dat relativeert dus het IQ, en onze daarop gebaseerde menselijke rangorde. IQ is niet alles.

overdrijf je nu zelf niet een beetje met de waarde die je zelf geeft aan IQ?

Wat als een test bij iedereen voor 100% voorspelde wat hun levensuitkomsten zouden zijn? ...  Maar wat als die test dat ook meenam in de berekening van dat getal? En dat dan ook 100% accuraat deed?

dan zitje nog steeds met een hoop parameters waar je als mens geen vat op hebt.

ongelukken, ziektes, scheiding, in oorlog verzeild geraken, ...

opnieuw leuk uitgangspunt door te stellen dat hoog Iq succeszvol leven zou garanderen.

Wat voor consequenties zou het sociaal hebben, dat als je weet dat je buurman score 80 heeft, en er dan ook echt niet meer in zit bij hem? Of je eigen kind? Of je hebt zelf 80, en je kind 140. Of als je weet dat je net een paar punten te weinig hebt omals 'slim' te kunnen worden aangemerkt en een beetje mee te mogen praten?

het lijkt me bijzonder asociaal om iedereen systematisch te testen en deze resultaten publiek te maken. zelfs al heb je een perfecte test die ongeacht het moment zou klappen.

Ik ben benieuwd naar jullie meningen...

er wordt overdreven met EQ's en Iq's. er wordt veel meer waarde aangehecht dan er moet zijn. er zijn veel meer factoren die een succesvol leven bepalen (moest er al zoiets bestaan) zoals motivatie, inzet, doorzettingsvermogen en die staan los van het IQ.

[BadSanta]

@ theJeter:

- willen we dat wel weten? Want ja, er worden inderdaad allemaal kliekjes gemaakt en belangrijker: de maatschappij zal in hoge mate veranderen. Iemand die in de huidige maatschappij ergens in uitblinkt, zal het hoog kunnen schoppen, ook al kan diegene verder niks. In de maatschappij die je krijgt als jouw gedachte-experiment werkelijkheid zou worden, zou die zelfde persoon niet het zelfde succes krijgen als in de hedendaagse maatschappij, aangezien zijn 'cijfer' laag zal zijn, omdat hij slecht is in alles buiten één ding. Het leven zou voor mensen met een laag cijfer nog onaantrekkelijker zijn dan tegenwoordig het geval is, want voor hoop is geen plaats meer in het spectrum van emoties. .

Daar zou ik zelf ook het bangste voor zijn. Dit had ik ook een beetje in mijn achterhoofd bij het starten van dit topic..

O ja, waarom zullen er kliekjes worden gevormd? De goed bedeelden zullen contact zoeken met minder bedeelden, vanwege oprechte interesse, maar misschien ook wel vanwege medelijden en dat laatste is wat de minder bedeelden wantrouwen. De minder bedeelden zullen zich standvastig en koppig gedragen(ofschoon ze van binnen van zichzelf balen en ze alle hoop al hebben verloren op een beter bestaan. Echter, ergens in die hersens is een plekje gereserveerd dat ze doet geloven dat ze geen medelijden nodig hebben) en doen alsof ze dat medelijden niet nodig hebben(wat misschien ook wel werkelijk zo is, maar dat is weer een ander opzichzelfstaand vraagstuk) en zullen zelf niet het initiatief nemen om in contact te komen met beter bedeelden, omdat ze denken dat dat arrogante kwallen zijn die niks met de minder bedeelden te maken willen hebben. De minder bedeelden zullen ook niet contact zoeken met de beter bedeelden die in eerste instantie de minder bedeelden benaderden, want de minder bedeelden denken dat de beter bedeelden dat slechts plichtmatig of uit medelijden deden; deze argwaan is dus schuldig aan de kliekjes, die bestaan uit mensen naargelang het nummer dat ze 'dragen'.

Een realistische schets wat dan wellicht de toekomst zal zijn!! [rr] Super goed beschreven.

@1207:

wat is me dat voor flauwekul.

ik ken mijn IQ niet eens en men heeft bij mij geen tests afgenomen om toelating tot universiteit te geven. ik van niemand het Iq, zelfs niet van mij Smile

overdrijf je nu zelf niet een beetje met de waarde die je zelf geeft aan IQ?

Het klopt dat niet bij iedereen IQ-testen worden afgenomen. Ik heb echter wel het gevoel dat iedereen elkaar op intelligentie (en dus ook IQ, expliciet gemeten of niet) beoordeelt. In mijn studentenhuis heb ik bijvoorbeld huisgenoten die expliciet zeggen: Ik zou niet iemand daten die MBO doet, ik wil iemand die universitair nivo heeft, anders kunnen wij niet praten. En mijn schoonvader, die een hoge rang in het leger had, ging bij personeelsfeestjes apart zitten van de (lager opgeleide) korporaals en soldaten. "het is toch een ander slag mensen, hé?'

Ik geef geen waarde-oordeel hierover, ik vertel gewoon dingen die ik écht heb gehoord..

En wat dacht je van ouders die het toch wel erg vinden dat hun kind niet zo heel goed kan meekomen op school.. En bang zijn voor een VMBO-advies.. Als een kind VMBO doet terwijl het VWO had kunnen doen vindt iedereeen het zonde, als een kind met gouden handjes VWO doet zegt niemand dat het jammer is, omdat hij zo'n goede timmerman had kunnen zijn.

Ik heb ooit voor een vak een psychologisch onderzoek moeten leren met deze uitkomst: als iemand anders uitblinkt op een vlak dat voor jouzelf niet belangrijk is, ben je trots. Overtreft iemand jou op een gebied dat wél belangrijkvoor je is, dan word je jaloers.. Vrijwel niemand maakt bezwaar tegen de selectie op een sportclub. Er is wél weerstand tegen het apart laten leren van intellectueel begaafden. Het zou elitair zijn. Jalouzie?

Dus nee, naar mij mening overdrijf ik de waarde van het IQ niet. De maatschappij doet dat misschien wel, en roept ondertussen keihard dat dat ze dat niet doet..

.

ik hoop toch niet dat je Iq spelletjes bedoelt die je regelmatig in tijdschriften tegenkomt?

Die zijn net zo informatief over je intelligentienivo als en kruiswoordpuzzel..

het lijkt me bijzonder asociaal om iedereen systematisch te testen en deze resultaten publiek te maken. zelfs al heb je een perfecte test die ongeacht het moment zou klappen.

Als de resultaten openbaar gemaakt zouden worden zou dat idd zeer asociaal worden, met erge uitwerkingen op de mens. Dan zou de maker van de test idd denken: 'ik heb een monster gecreerd'

er wordt overdreven met EQ's en Iq's. er wordt veel meer waarde aangehecht dan er moet zijn. er zijn veel meer factoren die een succesvol leven bepalen (moest er al zoiets bestaan) zoals motivatie, inzet, doorzettingsvermogen en die staan los van het IQ.

True, true.

[1207]

Het klopt dat niet bij iedereen IQ-testen worden afgenomen. Ik heb echter wel het gevoel dat iedereen elkaar op intelligentie (en dus ook IQ, expliciet gemeten of niet) beoordeelt..

wordt moeilijk als je het niet weet vd ander. wat wel klopt is dat men er mee opschept. ouders over hun kinderen bvb. ook al is dat nergens op gebasseerd

In mijn studentenhuis heb ik bijvoorbeld huisgenoten die expliciet zeggen: Ik zou niet iemand daten die MBO doet, ik wil iemand die universitair nivo heeft, anders kunnen wij niet praten.

heeft toch weinig met Iq te maken maar eerder met gebrek. zo arrogant en vol vooroordelen zitten over mensen die een verkeerd papiertje hebben. bijzonder oppervlakkige houding van je kotgenoot

En mijn schoonvader, die een hoge rang in het leger had, ging bij personeelsfeestjes apart zitten van de (lager opgeleide) korporaals en soldaten. "het is toch een ander slag mensen, hé?'  

Ik geef geen waarde-oordeel hierover, ik vertel gewoon dingen die ik écht heb gehoord..

dat heet Hierarchie, vind je overal terug en wijst niet op Iq of wat dan ook.

vind je op werk, school, leger etc. je moet je plaats kennen en verdienen. heeft niets te maken met neerkijken op dommeren

En wat dacht je van ouders die het toch wel erg vinden dat hun kind niet zo heel goed kan meekomen op school.. En bang zijn voor een VMBO-advies.

iedereen wil het beste voor zijn kind wat logisch is. en het zal inderdaad voor sommige ouders moeilijk zijn om de gebreken vd eigen kinderen te aanvaarden.

en uiteraard gaan sommige ouders te ver in de ambities voor hun kinderen.

het gaat ook over het algemene beeld vd verschillende studierichtingen hier of de hierarchie. waarom moeten we neerkijken op arbeiders en vakmensen?

mij ontgaat de link met IQ opnieuw

Ik heb ooit voor een vak een psychologisch onderzoek moeten leren met deze uitkomst: als iemand anders uitblinkt op een vlak dat voor jouzelf niet belangrijk is, ben je trots. Overtreft iemand jou op een gebied dat wél belangrijkvoor je is, dan word je jaloers..

vind ik kort door de bocht. onderwerp x is voor mij belangrijk, maar omdat jij keihard gewerkt hebt scoor je beter. waarom zou ik jaloers moeten zijn op jou?

dat jij beter was lag aan mijn luiheid

[BadSanta]

In mijn studentenhuis heb ik bijvoorbeld huisgenoten die expliciet zeggen: Ik zou niet iemand daten die MBO doet, ik wil iemand die universitair nivo heeft, anders kunnen wij niet praten.

heeft toch weinig met Iq te maken maar eerder met gebrek. zo arrogant en vol vooroordelen zitten over mensen die een verkeerd papiertje hebben. bijzonder oppervlakkige houding van je kotgenoot

Het zijn zijn woorden, niet de mijne.

En mijn schoonvader, die een hoge rang in het leger had, ging bij personeelsfeestjes apart zitten van de (lager opgeleide) korporaals en soldaten. "het is toch een ander slag mensen, hé?'  

Ik geef geen waarde-oordeel hierover, ik vertel gewoon dingen die ik écht heb gehoord..

dat heet Hierarchie, vind je overal terug en wijst niet op Iq of wat dan ook.

vind je op werk, school, leger etc. je moet je plaats kennen en verdienen. heeft niets te maken met neerkijken op dommeren

De hierarchie in het leger is wel degelijk op schoolse intelligentie gebaseerd. Als je VWO hebt gedaan ga je naar je middelbare school naar de KMA, en als je daar afstudeeert, word je automatisch officier. Opklimmen van soldaat tot generaal door hard werken en heldenmoed, bestaat niet meer.

En wat dacht je van ouders die het toch wel erg vinden dat hun kind niet zo heel goed kan meekomen op school.. En bang zijn voor een VMBO-advies.

iedereen wil het beste voor zijn kind wat logisch is. en het zal inderdaad voor sommige ouders moeilijk zijn om de gebreken vd eigen kinderen te aanvaarden.

en uiteraard gaan sommige ouders te ver in de ambities voor hun kinderen.

het gaat ook over het algemene beeld vd verschillende studierichtingen hier of de hierarchie. waarom moeten we neerkijken op arbeiders en vakmensen?  

mij ontgaat de link met IQ opnieuw

We moeten helemaal op niemand neer kijken, het is de maatschappij die dat naar mijn menig wel daar de neiging toe heeft.... Een perfecte test zou in die zin het alleen maar erger maken..

Ik heb ooit voor een vak een psychologisch onderzoek moeten leren met deze uitkomst: als iemand anders uitblinkt op een vlak dat voor jouzelf niet belangrijk is, ben je trots. Overtreft iemand jou op een gebied dat wél belangrijkvoor je is, dan word je jaloers..

vind ik kort door de bocht. onderwerp x is voor mij belangrijk, maar omdat jij keihard gewerkt hebt scoor je beter. waarom zou ik jaloers moeten zijn op jou?

dat jij beter was lag aan mijn luiheid

Zo zou je het natuurlijk kunnen zien.. Zo moet je het ook zien, maar onze gevoelens zijn helaas anders. Een voorbeeldje. Op kunstacademies en balletacademies is er erg veel jalouzie. Al die mensen zijn naar die school gegaan omdat ballet of kunst hun leven is.. en ze werken daar vrijwel allemaal keihard voor, en dan is er iemand door goede genen beter dan jou en wordt die eruitgepikt voor een tentoonstelling of om solo te dansen. Ik vraag me af, of jij, als je in die situatie zit, blijmoedig zou denken 'goh, leuk voor haar'

En waarom is er eigenlijk zoveel weerstand tegen aparte les voor hoogbegaafden? en niet tegen het apart trainen van mensen met andere vormen van talent? Er zijn bepaalde middelbare scholen waar je pas op mag als je goed bent in muziek, die scholen zijn als het ware vooropleidingen van het conservatorium. Niemand die zegt dat dat slecht is, dat muzikale kinderen ook met a-muzikale kinderen moeten leren omgaan. Volgens veel mensen moeten hoogbegaafde kinderen echter wél met a-hoogbegaafde kinderen leren omgaan. Waarom is dat onderscheid er?

Als IQ een talent is dat in de ogen van mensen net zo belangrijk is als alle andere talenten, waarom wordt er altijd zo spastisch over gedaan? Als ik roep dat ik volgens een goede test volstrekt a-muzikaal ben, roept niemand dat die test niks zegt over mijn sociale vaardigheden, creativiteit, enz. Als ik niet zo hoog scoor op een IQ-test roept men dat wel.

Kennelijk vindt men een hoog IQ toch wel belangrijk.. Hoe harder men roept dat het niet belangrijk is, hoe meer ik het idee heb dat het dat wél is.. Er zijn tig threads op fora die allemaal roepen dat IQ hélemáál niet belangrijk is voor hoe jij als mens bent. Er zijn nul threads over het feit dat de kleur van je ogen hélemáál niet belangrijk is, omdat iedereen wéét dat het helemaal niet belangrijk is.

[Gijs]

IQ is niet belangrijk. Dat komt omdat het alleen op speciale basisscholen (zoals de mijne) wordt gebruikt. En het IQ is zeker een moment opname. Eerst werd een IQ bij mij van 73 afgemeten. Daarna 124. Waardoor ik haast naar de praktijk school werd gestuurt. (Wat het laagste niveau is nog lager als vmbo lwo). Maar door dat ik hem over mocht doen en 124 haalde mocht ik naar HAVO. Maar behalve als je op een speciale school zit is IQ niet belangrijk. Alleen waar we wel in overdrijven is in de cito toets, een toets die ik nooit gemaakt heb. Sommige scholen laten hun advies helemaal van die score afhangen.

[BadSanta]

Ja, als ik een schooldirecteur was, zou ik naar het hele kind kijken, en niet afgaan op een momentopname. Maar ja, als ik 200 plekken in de VWO brugklas heb, en ik word geconfronteerd met 1000 ouders die hun kind allemaal naar het VWO willen sturen, die dan ook zeggen dat de cito-score toevallig wat lager is uitgevallen, maar dat hun kind echt wel een VWO-kind is.. Dan is het wel heel makkelijk om de eerste schifting alvast maar op de cito-score te maken.

[Snoocky]

Hey allemaal,

1207 zei dat iedere ouder het beste wil voor zijn/haar kind. Maar wat is het beste? Dat je dat dan met vwo vergelijkt is dan kort door de bocht. Als een kind echt het vwo niet kan, dan is dat dus niet het beste voor het kind. Toch willen sommige ouders zo graag dat hun kind vwo doet (bv) dat het kind dan maar op z'n tenen loopt en nog nauwelijks kan meekomen op school. Ook niet echt leuk en nog steeds niet het beste voor het kind...

Een perfecte test zou dat dus wel uitwijzen: kind kan niet hoger dan vmbo, klaar. En ouders hebben dat maar te accepteren.

Maar de hokjesvorming, de hokjesgeest van de mens, wordt er alleen maar erger door. Mensen denken al zo erg in hokjes (kijk maar naar het classificeren (dsm enzo)). Ik denk dat mensen met zo'n perfecte test alleen nog maar kunnen leven als ze in hun eigen 'gemeenschap' zitten, tussen de mensen van ongeveer hun eigen getal (George Orwell, 1984). Maar dan moet wel iedereen accepteren dat hij/zij in dat bepaalde hokje zit, anders werkt het weer niet.

Wat betreft de hierarchie: waar is deze in de huidige maatschappij op gebouwd als deze niet op iq is gebouwd? Er zijn echt wel vwo'ers en uni'ers die niet met vmbo'ers en mbo'ers graag kletsen, die zitten niet op 'hun niveau'. Het vmbo en mbo wordt een beetje als een 'lage niet zoveel voorstellende studie' afgedaan. Dat terwijl dat toch het gemiddelde niveau van NL is. En daarnaast: niemand zegt 'ik ga niet naar d ekapper, want dat is een mbo'er'. Evenals met de bakker, de kaasboer enz.

Een groot deel van de hierarchie is wel degelijk op iq gebasseerd...Of in ieder geval zaken die met het iq samenhangen.

[Rescorla]

Wat betreft de hierarchie: waar is deze in de huidige maatschappij op gebouwd als deze niet op iq is gebouwd? Er zijn echt wel vwo'ers en uni'ers die niet met vmbo'ers en mbo'ers graag kletsen, die zitten niet op 'hun niveau'. Het vmbo en mbo wordt een beetje als een 'lage niet zoveel voorstellende studie' afgedaan. Dat terwijl dat toch het gemiddelde niveau van NL is. En daarnaast: niemand zegt 'ik ga niet naar d ekapper, want dat is een mbo'er'. Evenals met de bakker, de kaasboer enz.

Een groot deel van de hierarchie is wel degelijk op iq gebasseerd...Of in ieder geval zaken die met het iq samenhangen.

Vanuit het perspectief van een WO'er stelt een vmbo en mbo opleiding ook niet veel voor. Dat wil niet zeggen dat ik het niet respecteer. Dat heeft ook niets te maken met naar een bakker gaan, compleet onzinnige vergelijking.

En waarom hoog opgeleiden het soms minder leuk vinden om met lager opgeleiden te praten, soort zoekt soort wat mij betreft:)

[BadSanta]

Hey allemaal,

1207 zei dat iedere ouder het beste wil voor zijn/haar kind. Maar wat is het beste? Dat je dat dan met vwo vergelijkt is dan kort door de bocht. Als een kind echt het vwo niet kan, dan is dat dus niet het beste voor het kind. Toch willen sommige ouders zo graag dat hun kind vwo doet (bv) dat het kind dan maar op z'n tenen loopt en nog nauwelijks kan meekomen op school. Ook niet echt leuk en nog steeds niet het beste voor het kind...

Een perfecte test zou dat dus wel uitwijzen: kind kan niet hoger dan vmbo, klaar. En ouders hebben dat maar te accepteren.

Maar de hokjesvorming, de hokjesgeest van de mens, wordt er alleen maar erger door. Mensen denken al zo erg in hokjes (kijk maar naar het classificeren (dsm enzo)). Ik denk dat mensen met zo'n perfecte test alleen nog maar kunnen leven als ze in hun eigen 'gemeenschap' zitten, tussen de mensen van ongeveer hun eigen getal (George Orwell, 1984). Maar dan moet wel iedereen accepteren dat hij/zij in dat bepaalde hokje zit, anders werkt het weer niet.

Wat betreft de hierarchie: waar is deze in de huidige maatschappij op gebouwd als deze niet op iq is gebouwd? Er zijn echt wel vwo'ers en uni'ers die niet met vmbo'ers en mbo'ers graag kletsen, die zitten niet op 'hun niveau'. Het vmbo en mbo wordt een beetje als een 'lage niet zoveel voorstellende studie' afgedaan. Dat terwijl dat toch het gemiddelde niveau van NL is. En daarnaast: niemand zegt 'ik ga niet naar d ekapper, want dat is een mbo'er'. Evenals met de bakker, de kaasboer enz.

Een groot deel van de hierarchie is wel degelijk op iq gebasseerd...Of in ieder geval zaken die met het iq samenhangen.

Jij deelt wel zo'n beetje mijn visie op deze maatschappij, en dat is geen vroijke.

[Snoocky]

Oh, denk maar niet dat ik een pessimist ben, hoor.

Ik ben wel degelijk optimistisch, idealistisch, vrolijk etc.

Maar kijk graag wel naar wat er in de maatschappij gebeurd, hoe deze is enzo

[BadSanta]

Het is ook wel grappig, deze maatschappij, die drang om alles en iedereeen met onszelf te vergelijken.. Daardooor kopen mesen een dure en grote onhandige auto.. omdat ze status willen uitstalen.

[ypsilon]

Je kan er niet omheen dat intelligentietests een goede predictor zijn voor later succes. Met casuïstiek genre "die of die met dit of dat IQ heeft zo of zo" kan je geen tendens aanduiden en dit is dus wetenschappelijk niet relevant. Dit betekent niet dat intelligentie allesbepalend is, andere persoonlijkheidskenmerken zijn van groot belang. Ook nog even aanstippen dat je onderscheid dient te maken tussen g-fluid en g-chrystalised, of: wat is je capaciteit en wat doe je ermee?

Veel mensen lijken nogal wat belang te hechten aan EQ... Op zich lijkt emotionele intelligentie mij ook belangrijk, al lijkt me dat slecht uitgedrukt: hou het bij empathie e.a. Want EQ-tests lijken op weg een vervanger te worden van IQ-tests, en dat kunnen ze niet zijn: er is geen enkele grond om één getal toe te kennen aan wat eerder een samenraapsel lijkt van allerhande persoonlijkheidstests. EQ kan gebruikt worden als een toevoeging aan IQ, maar alleen omdat het correleert met de Big Five en andere, meer accurate tests.

En of we dit nu willen of niet: intelligentie ís belangrijk. Maar doordat de media nogal snel overgaan op plattitudes valt dit bij veel mensen moeilijk... Zoals John Lennon al zong: "They hate you when you're clever and they dispise a fool."

Over het gedachtenexperiment: het lijkt me vrij onmogelijk dat de complexiteit van de psyche gevangen wordt in één getal. En ik vind ook dat eender welke test niet als uitgangspunt gebruikt mag worden om iemand toegang te verlenen/te weigeren tot scholing of bepaalde jobs. Dit zou alle ruimte voor individuele ontplooiing en creativiteit wegnemen.

Je legt hier een volgens mij fundamenteler probleem bloot: waarom zou bv. een vuilnisman minderwaardig zijn t.o.v. een neurochirurg? Als we de interruptiecapaciteit bekijken lijkt de eerste belangrijker te zijn!

[Snoocky]

Oh, die vraag van de neurochirurg en de vuilnisman heb ik mijzelf al vele malen afgevraagd. Waarom verdient deze minder dan een neurochirurg terwijl hij evenzo belangrijk is? En daarbij is dan NIET het IQ belangrijk, maar 'de maatschappij'.

Stel: niemand wil meer vuilnisman worden, want dan verdien je weinig en er wordt op je neer gekeken. Dan komt al het vuilnis op straat te liggen...De buschaffeur is netzo belangrijk als de neurochirurg. Want stel dat de buschauffeur er niet was, dan kon de neurochirurg niet op zijn werk komen...Maar als er geen wegenbauwers waren, had je ook neits aan de buschauffeur...

En stel: de neurochirurg maakt een fout in zijn werk (jaja, medische missers zijn in trek), dan is er een iemand dood (dat kan in ieder geval). Maar stel nou dat de buschauffeur een fout maakt? Dan kunnen er wel 30 mensen dood zijn? Wie heeft dan de meeste verantwoordelijkheid in zijn werk? En waarop is dan het loonsysteem gebasseerd? Op verantwoordelijkheid of iq? En is dat wel belangrijk? Want iedereen is evenhard nodig, ofschoon je dat niet terugziet in de lonen...

Dus: het uurloon moet bij iedereen gelijk zijn. Dan is een van de tegenargumenten: dan wil niemand meer 'hoog opgeleid werk' doen, want je verdient toch wel hetzelfde als de vuilnisman. Allereerst ga je dan uit van pure extrinsieke motivatie, namelijk: het geld. Er is ook nog intrinsieke motivatie, welke veel belangrijker is.

Daarnaast kan je zeggen: school (opleiding e.d.) is ook werk, ook deze mensen moeten betaald krijgen. Dan wil inene wel iedereen weer studeren en neurochirurg worden.

Behoort dit nu meer tot de filosofie? of zit ik nog binnen dit onderwerp?

Conclusie dan maar: zo'n perfect cijfer is behalve vervelend, ook onnodig. Want iedereen is evenhard nodig, dus ook de mensen met een lager cijfer die uit noodzaak dan maar niet verder komen als vuilnisman. Alleen zal het waarschijnlijk zo zijn dat niemand dat inziet. In elk geval niet in deze maatschappij, met dit beloningssysteem (loon is in weze een beloning). Dan willen mensen hogerop en ontstaan er kliekjes.