PuzzelsIn de bijlage zit een nieuwe theorie die door mij is ontwikkeld. Het betreft kernfysica en elementaire deeltjes.
Een tijd geleden beloofde ik hiermee ‘uit de kast te komen’ maar door ziekte werd dat vertraagd.
De theorie is ernstig in strijd met gangbare opvattingen en vereist daardoor een zeer ‘open mind’.
Dat is soms erg moeilijk, omdat we allemaal vastzitten aan ‘vastgeroeste’ concepten, onze standaardgereedschappen.
Een aantal zaken moet nog experimenteel onderbouwd worden. Ik spreek niet voor niets over een hypothese.
Wie nog eindexamen natuurkunde moet doen, kan de hypothese beter niet lezen om verwarring te voorkomen.
Zinvolle kritiek weet ik zeer te waarderen, anders zou ik niet op Wetenschapsforum publiceren.
Graag een aangename discussie.
Ik wil vooral weten,
1) of ik een samenhangende hypothese heb ontwikkeld die zichzelf nergens tegenspreekt en
2) of ik nergens in tegenspraak ben met experimentele feiten.
Ik besef, dat ik heel wat fysici tegen de schenen zou kunnen schoppen.
Maar het gaat me niet om kwetsen maar om wetenschap.
Orionhypothese
- Bijlagen
-
- Orions voor WF
- (87.98 KiB) 181 keer gedownload
ads
Steun Sciencetalk
Smarfer - Planbord & Beloningssysteem met Magnetische pictogrammen - Weekplanner kind - 67 x 33,5 cm - 2 borden
-
Michel Uphoff
- Artikelen: 0
- Berichten: 8.167
- Lid geworden op: di 01 jun 2010, 00:17
Re: Orionhypothese
Heb het niet gelezen, maar al scannend door een van de eerste zinnen viel mij op dat jij stelt dat het door jou bedachte kleinste fundamentele deeltje een massa heeft van 1/71 van dat van een elektron. Dus het neutrino heeft volgens jou dus een rustmassa van minimaal 7,2 KeV?
Dat is meer dan 14.000 keer hoger dan we meten. Hoe verklaar je dit?
Dat is meer dan 14.000 keer hoger dan we meten. Hoe verklaar je dit?
Re: Orionhypothese
a) Ik ben niet goed op de hoogte, hoe de massa van een neutrino bepaald wordt.
b) Verderop zult u lezen, dat E=mc2 binnen de hypothese helemaal niet geldig is.
c) Met 71 heb ik het kleinste getal gevonden, dat goede resultaten geeft in verband met de massa's van kernen.
Grotere geschikte delers geven ook goede, zelfs betere resultaten. Maar dat impliceert veel meer orions per elektron en per nucleus.
De massa's van neutrino's zullen dan ook kleiner uitvallen.
Van belang is, dat er binnen de hypothese een elementaire massa bestaat.
b) Verderop zult u lezen, dat E=mc2 binnen de hypothese helemaal niet geldig is.
c) Met 71 heb ik het kleinste getal gevonden, dat goede resultaten geeft in verband met de massa's van kernen.
Grotere geschikte delers geven ook goede, zelfs betere resultaten. Maar dat impliceert veel meer orions per elektron en per nucleus.
De massa's van neutrino's zullen dan ook kleiner uitvallen.
Van belang is, dat er binnen de hypothese een elementaire massa bestaat.
-
Math-E-Mad-X
- Artikelen: 0
- Berichten: 2.906
- Lid geworden op: wo 13 sep 2006, 17:31
Re: Orionhypothese
Wat ik vooral mis is een 'abstract' (ben even het Nederlandse woord hiervoor kwijt) aan het begin van je paper waarin je in een paar zinnen samenvat wat je ideeen zijn, en welk probleem je daarme wil oplossen, en wat je (voorlopige) conclusies zijn.
Oftewel: wat kunnen we met jouw theorie berekenen wat we met de gangbare theorie niet kunnen berekenen? (of: wat zouden we in de toekomst kunnen berekenen, wanneer je theorie af is, wat we met de huidige theorie nog niet kunnen berekenen). Welke meetbare (of in de toekomst meetbare) voorspellingen doet jouw theorie die die afwijken van de huidige theorie?
Als je die dingen niet direct aan het begin vertelt, dan zullen weinig mensen de moeite gaan nemen om je paper helemaal door te lezen.
Ik heb de eerste paar bladzijdes bekeken, en het grootste probleem met je theorie is dat je allerlei ideeen poneert, maar je biedt nauwelijks mogelijkheden voor de lezer om te controleren of deze zaken ook daardwerkelijk kloppen. Ik zie niet direct iets waarvan ik zeg "dat is onmogelijk", maar ik zie ook niks waarvan ik denk "ja, dat moet wel waar zijn!". Er valt dus eigenlijk gewoon niets over je theorie te zeggen, behalve: "het zou waar kunnen zijn maar misschien ook niet". Ik zie niet in hoe we hier inhoudelijk over kunnen discussieren. (afgezien van de terechte opmerking van Michel hierboven over de massa van het neutrino)
Dit is precies de reden waarom wetenschappers zo graag berekeningen zien: met berekeningen kunnen we nagaan of dingen kloppen of niet. Zonder berekeningen is zo'n beetje alles wel mogelijk.
Verder snap ik dat het interessant is om een nieuwe versie van de Quantum Mechanica te verzinnen waarbij deeltjes alleen maar uitgesmeerd lijken te zijn en niet werkelijk uitgesmeerd zijn. Maar, voor het berekenen van orbitalen hebben we nog steeds gewoon de Schrodinger vergelijking nodig, en de eenvoudigste manier om de Schrodinger vergelijking aan studenten uit te leggen is via het model van uitgesmeerde deeltjes. Met jouw alternatieve model maak je de zaken dus eigenlijk alleen maar ingewikkelder.
Oftewel: wat kunnen we met jouw theorie berekenen wat we met de gangbare theorie niet kunnen berekenen? (of: wat zouden we in de toekomst kunnen berekenen, wanneer je theorie af is, wat we met de huidige theorie nog niet kunnen berekenen). Welke meetbare (of in de toekomst meetbare) voorspellingen doet jouw theorie die die afwijken van de huidige theorie?
Als je die dingen niet direct aan het begin vertelt, dan zullen weinig mensen de moeite gaan nemen om je paper helemaal door te lezen.
Ik heb de eerste paar bladzijdes bekeken, en het grootste probleem met je theorie is dat je allerlei ideeen poneert, maar je biedt nauwelijks mogelijkheden voor de lezer om te controleren of deze zaken ook daardwerkelijk kloppen. Ik zie niet direct iets waarvan ik zeg "dat is onmogelijk", maar ik zie ook niks waarvan ik denk "ja, dat moet wel waar zijn!". Er valt dus eigenlijk gewoon niets over je theorie te zeggen, behalve: "het zou waar kunnen zijn maar misschien ook niet". Ik zie niet in hoe we hier inhoudelijk over kunnen discussieren. (afgezien van de terechte opmerking van Michel hierboven over de massa van het neutrino)
Dit is precies de reden waarom wetenschappers zo graag berekeningen zien: met berekeningen kunnen we nagaan of dingen kloppen of niet. Zonder berekeningen is zo'n beetje alles wel mogelijk.
Verder snap ik dat het interessant is om een nieuwe versie van de Quantum Mechanica te verzinnen waarbij deeltjes alleen maar uitgesmeerd lijken te zijn en niet werkelijk uitgesmeerd zijn. Maar, voor het berekenen van orbitalen hebben we nog steeds gewoon de Schrodinger vergelijking nodig, en de eenvoudigste manier om de Schrodinger vergelijking aan studenten uit te leggen is via het model van uitgesmeerde deeltjes. Met jouw alternatieve model maak je de zaken dus eigenlijk alleen maar ingewikkelder.
while(true){ Thread.sleep(60*1000/180); bang_bassdrum(); }
Re: Orionhypothese
Een uitstekend idee.
Ik zal zo spoedig mogelijk een uittreksel maken.
Ik zal zo spoedig mogelijk een uittreksel maken.
Re: Orionhypothese
Beste,
Ik heb het document niet helemaal in detail doorgelezen maar ik begrijp dat je de vele deeltjes en hun massa in het standaard model wil verklaren door een nog fijnere structuur, de orions. Je zegt dat ze ook elektrische en magnetische interactie's hebben en zo de gekende deeltjes opbouwen.
Eerste opmerking: ben je zeker dat je het "massa defect begrijpt"? Als voor beeld geef je analogie van die balk dat je in 2 zaagt. De analogie werkt echter niet zo goed, de kern die je uit elkaar haalt weg juist meer dan de gebonden kern. De bindingsenergie is negatief en zorgt voor een omgekeerd massa-deffect dan hetgeen je beschrijft bij de balk. Het massadeffect waar men over spreekt gaat over de energie die vrijkomt en het reactie mengsel verlaat als straling of conductie warmte en niet over ontsnappende gassen. Methaan en zuurstof weegt werkelijk minder dan dezelfde atomen herschikt in water en co2. Deze massa defecten zijn minstens 3 orde groottes kleiner dan die in kernfysica en zijn daarmee van weinig praktisch belang. De oplossing in kernfysica die jij aandraagt: het ontsnappen van een nog kleiner deeljte lost dit probleem hier toch niet op? Er is een heel continuum aan massa deffecten.
Het neutrino heeft een massa tussen 0 en 4meV geloof ik. Hoe kan dit dan opgebouwd zijn uit orions met een massa 511/71 KeV?
Je lijkt ook constant afrondingen te maken om alles uit een geheel aantal orion massa's op te bouwen. Ik heb begrepen dat een orion massa ongeveer 511/71 KeV is, klopt dit?
De lijst van elementen die je geeft en hun compositie in orions. Hier lijk je ook weer af te ronden om het aantal orions geheeltallig te maken.
Je lijkt ook niet op de hoogte te zijn van wat de opgelijste massa's in amu betekent. Amu staat voor atomic mass unit en is de massa van een vrij proton geloof ik. Water stof is een vrij proton met een elektron rond, de massa is dus veel lager dan 1.008amu. De massa's die daar staan in het PSE zijn een gemmidelde massa over alle natuurlijk voorkomende isotopen, dus in die 1.008 zit een fractie deuterium en tritium met massa's rond 2 en 3 amu respectievelijk. Het gaat niet over de massa van de kern maar over de gemmidelde massa van een chemische element. Waterstof, Deuterium en tritium zijn chemisch hetzelfde en dus maakt het voor de chemicus geen verschil.
Kortom die tabel kan dus niet kloppen.
Er zullen ongetwijfeld nog veel opmerkingen zijn die ik kan maken maar laten we eerst deze uit de weg ruimen aangezien ze wel cruciaal zijn met betrekking tot wat je wil doen.
Ik heb het document niet helemaal in detail doorgelezen maar ik begrijp dat je de vele deeltjes en hun massa in het standaard model wil verklaren door een nog fijnere structuur, de orions. Je zegt dat ze ook elektrische en magnetische interactie's hebben en zo de gekende deeltjes opbouwen.
Eerste opmerking: ben je zeker dat je het "massa defect begrijpt"? Als voor beeld geef je analogie van die balk dat je in 2 zaagt. De analogie werkt echter niet zo goed, de kern die je uit elkaar haalt weg juist meer dan de gebonden kern. De bindingsenergie is negatief en zorgt voor een omgekeerd massa-deffect dan hetgeen je beschrijft bij de balk. Het massadeffect waar men over spreekt gaat over de energie die vrijkomt en het reactie mengsel verlaat als straling of conductie warmte en niet over ontsnappende gassen. Methaan en zuurstof weegt werkelijk minder dan dezelfde atomen herschikt in water en co2. Deze massa defecten zijn minstens 3 orde groottes kleiner dan die in kernfysica en zijn daarmee van weinig praktisch belang. De oplossing in kernfysica die jij aandraagt: het ontsnappen van een nog kleiner deeljte lost dit probleem hier toch niet op? Er is een heel continuum aan massa deffecten.
Het neutrino heeft een massa tussen 0 en 4meV geloof ik. Hoe kan dit dan opgebouwd zijn uit orions met een massa 511/71 KeV?
Je lijkt ook constant afrondingen te maken om alles uit een geheel aantal orion massa's op te bouwen. Ik heb begrepen dat een orion massa ongeveer 511/71 KeV is, klopt dit?
De lijst van elementen die je geeft en hun compositie in orions. Hier lijk je ook weer af te ronden om het aantal orions geheeltallig te maken.
Je lijkt ook niet op de hoogte te zijn van wat de opgelijste massa's in amu betekent. Amu staat voor atomic mass unit en is de massa van een vrij proton geloof ik. Water stof is een vrij proton met een elektron rond, de massa is dus veel lager dan 1.008amu. De massa's die daar staan in het PSE zijn een gemmidelde massa over alle natuurlijk voorkomende isotopen, dus in die 1.008 zit een fractie deuterium en tritium met massa's rond 2 en 3 amu respectievelijk. Het gaat niet over de massa van de kern maar over de gemmidelde massa van een chemische element. Waterstof, Deuterium en tritium zijn chemisch hetzelfde en dus maakt het voor de chemicus geen verschil.
Kortom die tabel kan dus niet kloppen.
Er zullen ongetwijfeld nog veel opmerkingen zijn die ik kan maken maar laten we eerst deze uit de weg ruimen aangezien ze wel cruciaal zijn met betrekking tot wat je wil doen.
Re: Orionhypothese
ivm met de tereche opmerking die michel al maakt, neutrino massa worden opgemeten met de "beta end point energy" methode. Zoek daar maar mee op google, enorm complexe maar interessante metingen. De bovengrens ligt momenteel rond 4meV dacht ik maar ben niet zeker.
"Grotere gemeenschappelijke delers werken beter" uiteraard, is dit zo want dan hoef je niet meer zoveel af te ronden. Als je het echt zo wil laten kloppen zul je naar oneindig deeltjes gaan in de continuum limiet.....
"Grotere gemeenschappelijke delers werken beter" uiteraard, is dit zo want dan hoef je niet meer zoveel af te ronden. Als je het echt zo wil laten kloppen zul je naar oneindig deeltjes gaan in de continuum limiet.....
-
Michel Uphoff
- Artikelen: 0
- Berichten: 8.167
- Lid geworden op: di 01 jun 2010, 00:17
Re: Orionhypothese
@Efdee: Verderop zult u lezen, dat E=mc2 binnen de hypothese helemaal niet geldig is.
Dan krijg je de lastige (om niet te zeggen ondoenlijke) taak om op zijn minst aannemelijk te maken hoe het dan volgens jou wél zit.
Er zijn honderden experimenten gedaan die de juistheid van de speciale relativiteit staven. Maar neem de LHC in Cern eens als voorbeeld. In dit deel van het artikel over Cern wordt voorgerekend (en dat wordt ook feitelijk gemeten) hoeveel energie ten gevolge van e=mc2 de beamdump van de LHC te dissiperen heeft.
Jouw hypothese zou onder (veel) meer deze meetresultaten moeten kunnen verklaren wil ze wetenschappelijk enige kans van slagen maken.
Re: Orionhypothese
Citaat van Die Hanze
Als voor beeld geef je analogie van die balk dat je in 2 zaagt. De analogie werkt echter niet zo goed, de kern die je uit elkaar haalt weg juist meer dan de gebonden kern. De bindingsenergie is negatief en zorgt voor een omgekeerd massa-defect dan hetgeen je beschrijft bij de balk.
Efdee
Ik ben zo vrij het hier niet mee eens te zijn. Bekijk dit voorbeeld: de netto reactie van twee deuteriumkernen tot één 2He4-kern.
De totale massa voor de fusie is 4,027106396 u.
De totale massa na de fusie is 4,001506094 u.
Het verschil is positief, namelijk 0,6%
Dat verschil is het massadefect. Er is dan 0,0256003 u aan massa beschikbaar voor orionen.
Citaat van Die Hanze
De oplossing in kernfysica die jij aandraagt: het ontsnappen van een nog kleiner deeljte lost dit probleem hier toch niet op?
Efdee: wel dus.
Citaat van Die Hanze
Kortom die tabel kan dus niet kloppen.
Efdee: ik heb gebruik gemaakt van https://nl.wikipedia.org/wiki/Isotopen_van_lithium en overeenkomstige lijsten voor andere elementen. Ik heb rekening gehouden met de massa van de elektronen in het atoom.
Afronden is normaal in de natuurkunde. Maar minstens zes cijfers nauwkeurig is een behoorlijke verdienste.
Als voor beeld geef je analogie van die balk dat je in 2 zaagt. De analogie werkt echter niet zo goed, de kern die je uit elkaar haalt weg juist meer dan de gebonden kern. De bindingsenergie is negatief en zorgt voor een omgekeerd massa-defect dan hetgeen je beschrijft bij de balk.
Efdee
Ik ben zo vrij het hier niet mee eens te zijn. Bekijk dit voorbeeld: de netto reactie van twee deuteriumkernen tot één 2He4-kern.
De totale massa voor de fusie is 4,027106396 u.
De totale massa na de fusie is 4,001506094 u.
Het verschil is positief, namelijk 0,6%
Dat verschil is het massadefect. Er is dan 0,0256003 u aan massa beschikbaar voor orionen.
Citaat van Die Hanze
De oplossing in kernfysica die jij aandraagt: het ontsnappen van een nog kleiner deeljte lost dit probleem hier toch niet op?
Efdee: wel dus.
Citaat van Die Hanze
Kortom die tabel kan dus niet kloppen.
Efdee: ik heb gebruik gemaakt van https://nl.wikipedia.org/wiki/Isotopen_van_lithium en overeenkomstige lijsten voor andere elementen. Ik heb rekening gehouden met de massa van de elektronen in het atoom.
Afronden is normaal in de natuurkunde. Maar minstens zes cijfers nauwkeurig is een behoorlijke verdienste.
-
Math-E-Mad-X
- Artikelen: 0
- Berichten: 2.906
- Lid geworden op: wo 13 sep 2006, 17:31
Re: Orionhypothese
Efdee, dat hangt van het element af. Voor sommige elementen komt er energie vrij in het geval van kernfusie. Maar, voor andere elemeneten komt er juist energie vrij in het geval van kernsplitsing (uranium bijvoorbeeld)
while(true){ Thread.sleep(60*1000/180); bang_bassdrum(); }
Re: Orionhypothese
"afronden is normaal"
We ronden nooit zomaar af in de natuurkunde, als we 6 cijfers na de komma geven dan is dat omdat we tot op 6 cijfers na de komma nauwkeurig kunnen meten, de rest van de cijfers zijn daardoor waardeloos. Leer eerst eens over beduidende cijfers en fouten propagatie eer je zulke nonsens verkondigt.
Het elektron zou volgens jou bestaan uit 71 orions die onderling interageren. Waarom heeft men deze interne strucuur van het electron nooit waargenomen? Welke mogelijke excitatie's zou je allemaal ver wachte?
We ronden nooit zomaar af in de natuurkunde, als we 6 cijfers na de komma geven dan is dat omdat we tot op 6 cijfers na de komma nauwkeurig kunnen meten, de rest van de cijfers zijn daardoor waardeloos. Leer eerst eens over beduidende cijfers en fouten propagatie eer je zulke nonsens verkondigt.
Het elektron zou volgens jou bestaan uit 71 orions die onderling interageren. Waarom heeft men deze interne strucuur van het electron nooit waargenomen? Welke mogelijke excitatie's zou je allemaal ver wachte?
-
Michel Uphoff
- Artikelen: 0
- Berichten: 8.167
- Lid geworden op: di 01 jun 2010, 00:17
Re: Orionhypothese
Ik ben zo vrij het hier niet mee eens te zijn.
Maar om de feiten kan je echt niet heen:
Tot ijzer levert fusie energie op, ijzer en zwaardere elementen fuseren kost energie.
Tot ijzer kost splitsing energie, ijzer en zwaardere elementen splitsen levert energie.
In dit grafiekje, gebaseerd op gegevens van Einstein Online (klik) wordt de bindingsenergie van alle elementen en hun isotopen weergegeven, en wordt duidelijk dat ijzer 56 de hoogste bindingsenergie van alle elementen heeft:
- bindingsenergie 4781 keer bekeken
Op dit forum is bindingsenergie eerder aan de orde geweest. Kijk eens hier, hier, hier en hier.
Re: Orionhypothese
In paragraaf 1.3 geef ik aan, dat ik niet de rel.th. aanval. Ik geef slechts een andere beschrijving van de natuurMichel Uphoff schreef: Er zijn honderden experimenten gedaan die de juistheid van de speciale relativiteit staven. Maar neem de LHC in Cern eens als voorbeeld. In dit deel van het artikel over Cern wordt voorgerekend (en dat wordt ook feitelijk gemeten) hoeveel energie ten gevolge van e=mc2 de beamdump van de LHC te dissiperen heeft.
Re: Orionhypothese
Ik heb diverse instituten benaderd voor experimentele controle. Tot nu toe heeft niemand gereageerd. Zie in mijn tekst &)Michel Uphoff schreef:
Jouw hypothese zou onder (veel) meer deze meetresultaten moeten kunnen verklaren wil ze wetenschappelijk enige kans van slagen maken.
Ik zie je probleem niet.Math-E-Mad-X schreef: Efdee, dat hangt van het element af. Voor sommige elementen komt er energie vrij in het geval van kernfusie. Maar, voor andere elemeneten komt er juist energie vrij in het geval van kernsplitsing (uranium bijvoorbeeld)
In beide gevallen die je noemt is de energieopbrengst een gevolg van afname van elektrische energie van de kernen.
ads
Re: Orionhypothese
Ik ben (redelijk) vertrouwd met de gangbare opvattingen binnen de kernfysica en elementaire deeltjes.
In mijn hypothese speelt bindingsenergie geen enkele rol. Het gaat alleen om afname van elektrische ( en een beetje magnetische) energie. De waarde van de afname van de elektrische energie kun je identificeren als de bindingsenergie.
Het is erg lastig om je van de gangbare opvattingen los te maken.
Van belang is dat de beschrijving van de natuur kwalitatief en kwantitatief klopt.
Terug naar “💡 Theorieontwikkeling”
