Jaloersheid

[Regor]

Wat is jaloersheid / jaloezie ?

Vrije tribune.

[Regor]

Stel dat jaloersheid niet meer zou bestaan ......hoe zou de samenleving er dan uitzien ?
Is de "drang om beter te zijn / doen" dan een ander niet een onderdeel van "de vooruitgang" ?

[R_Bena]

Is de "drang om beter te zijn / doen" dan een ander niet een onderdeel van "de vooruitgang" ?

Ja. Bijna alle vooruitgang komt voort uit emoties die de mens als 'slecht' typeert, zoals jaloezie, woede, wrok, wraak, minderwaardiheidscomplexen, lijden, verongelijktheid, de drang om anderen te domineren, te onderwerpen en te manipuleren, etc.

Een perfect gelukkig mens doet niets. Doet niets in z'n leven.

Stel dat jaloersheid niet meer zou bestaan ......hoe zou de samenleving er dan uitzien ?

Jaloezie is slechts één van de emoties die een mens kan voelen. Maar het is een enorme drijfveer, en waarschijnlijk zou het ontbreken ervan hebben betekend dat de wereld veel minder ver ontwikkeld zou zijn.

Mensen zitten voortdurend naar andere mensen te kijken die succesvoller zijn, of waarvan ze de impressie hebben dat ze succesvoller zijn. Het creëert een mix van fascinatie en jaloezie, en het gevoel dat ze tekortschieten, dat er iets in hun leven mist, waardoor ze van de bank komen en iets gaan doen.

Ten slotte 'verslepen ze een kruimel' van punt A naar B, zoals ook een mier dat doet. Al die kruimels bij elkaar opgeteld zorgen voor ontwikkeling.

Uiteindelijk, vanuit menselijk perspectief, wordt niemand gelukkig, omdat niemand tot het punt van tevredenheid geraakt, behalve zeer soms en zeer tijdelijk.

De meeste doelen die een mens zichzelf stelt worden niet bereikt, of slechts gedeeltelijk, maar wanneer ze wél bereikt worden, ontstaat er vrijwel onmiddellijk een nieuw ongenoegen, een nieuw verlangen, en daarom zal de mens nooit gelukkig worden.

Het universum zou er ook simpelweg niet zijn geweest als de mens gelukkig was. Dit is hoe het hoort te zijn, een absoluut perfect systeem, maar vanuit het menselijke individu bekeken een existentiële nachtmerrie.

[Regor]

@Bena,

Dank U,
U onderschrijft één van mij stellingen (waar zeer weinigen het mee eens zijn, laat staan ze begrijpen) ...... dat een extreem gelukkig mens " niets doet".
Bizar dus vast te stellen dat de vooruitgang er overwegend komt door "ongelukkig te zijn".
Voor de rest ben ik het helemaal met U eens.

Gelukkig vond ik uiteindelijk mijn stokwoordje "Universum" terug.

[Professor Puntje]

Stel dat jaloersheid niet meer zou bestaan ......hoe zou de samenleving er dan uitzien ?
Is de "drang om beter te zijn / doen" dan een ander niet een onderdeel van "de vooruitgang" ?

Dat zijn verschillende dingen! Men kan heel goed jaloers zijn op een ander zonder ook maar iets te ondernemen om zelf beter te worden. Of niet jaloers zijn op een ander, maar die ander wel als model nemen om zelf ook beter te worden. Of jaloers zijn op een ander, en er naar streven dat die ander het slechter krijgt. Jaloezie is simpelweg een soort van verongelijktheid over wie wat heeft of is. Dat staat verder los van wat men vervolgens met die emotie doet.

Dat een gelukkig mens niets zou doen is onzin. Zo iemand zou nog steeds eten, drinken, slapen, een wandelingetje maken. Wellicht een boek lezen, muziek maken, hobby's beoefenen, (vrijwilligers)werk doen, of hier en daar een praatje maken. En genieten van de kleine dingen in het leven. Zulke mensen zijn er veel te weinig.

[R_Bena]

dat een extreem gelukkig mens " niets doet

Een (hypothetisch) perfect gelukkig mens zou waarschijnlijk (bijna) niets doen. Omdat ie niet de drang voelt iets aan z'n leven te verbeteren of te veranderen (hij is immers perfect gelukkig met wat ie heeft en wat ie is).

Uiteraard is de praktijk weerbarstiger en gevarieerder dan deze stelling. Maar jaloezie of het benijden van anderen is een zeer krachtige emotie die mensen vaak aanzet tot handelen.

[R_Bena]

Dat een gelukkig mens niets zou doen is onzin. Zo iemand zou nog steeds eten, drinken, slapen, een wandelingetje maken. Wellicht een boek lezen, muziek maken, hobby's beoefenen, (vrijwilligers)werk doen, of hier en daar een praatje maken.

Er gaat een bepaalde onrust aan vooraf. Nu is dat niet zo heel erg, het kan een bepaalde opwinding zijn/adrenaline. Maar een hypothetisch perfect gelukkig mens voelt zelfs die onrust niet, is compleet één met de omgeving en het moment. Kan uren en uren naar een paardenbloem in het gras kijken zonder ook maar enige drang of onrust te voelen iets te doen, heeft geen verlangen naar iets anders.

Ieder gevoel van ongeluk komt voort uit het verlangen naar iets anders.

[Professor Puntje]

Een perfect gelukkig mens is onbestaanbaar. Ook wie door de bank genomen gelukkig is zal nog steeds lichamelijke behoeften hebben, en als daar niet tijdig aan voldaan wordt geeft dat ongerief. Verder heb ik al de nodige activiteiten aangegeven die een gelukkig mens vermoedelijk nog zou doen. Maar aan de ratrace zal hij niet meer deelnemen.

Ook heb ik grote twijfels of we als mensen met de huidige onbeheerste technologische "vooruitgang" eigenlijk wel gediend zijn. Ik vermoed van niet - zie het topic over de toekomst van AI. Het bevorderen van een dergelijke "vooruitgang" is dan ook geen zinnig argument om de emotie van jaloezie toe te juichen.

[R_Bena]

Een perfect gelukkig mens is onbestaanbaar.

Uiteraard.

Ook heb ik grote twijfels of we als mensen met de huidige onbeheerste technologische "vooruitgang" eigenlijk wel gediend zijn. Ik vermoed van niet - zie het topic over de toekomst van AI.

What makes you think so?

[Professor Puntje]

Daar hebben we het al eens uitgebreid over gehad. We hebben de technologische "vooruitgang" niet meer in de hand, want wie er niet aan mee doet verliest als bedrijf of land de concurrentieslag. Het gevolg zal zijn dat we als mensen uiteindelijk door AI en robots worden ingehaald en er steeds minder toe zullen doen. Mogelijk zal AI het helemaal overnemen, als we onszelf tegen die tijd al niet door oorlogen of milieuvervuiling hebben uitgeroeid. Nog meer "vooruitgang" zal de sneltrein naar de afgrond enkel sneller voortjagen.

[R_Bena]

Het gevolg zal zijn dat we als mensen uiteindelijk door AI en robots worden ingehaald en er steeds minder toe zullen doen.

Oké. Dat denk ik ook. Maar wat is precies het probleem daarmee? Ik hoor verschillende mensen deze vrees uiten - ik heb het niet per se over jou - en dan denk ik: men geeft nog niet eens een stuiver om de duizenden doden die elke dag om hen heen op aarde vallen, en dan zou men zogenaamd iets geven om mensen die achtien generaties verder zouden leven. Ik geloof niet in de oprechtheid daarvan.

Ze zijn imo bang zelf nutteloos te worden.

Als AI de mensheid inhaalt: uitstekend. Het werd tijd.

Imo gaat dat echter enkel definitief gebeuren als AI emoties en bewustzijn krijgt. Zo ver zijn we nog lang niet. Wel zal de mens waarschijnlijk ver daarvoor arbeidsloos worden gemaakt omdat AI al het werk veel beter zal kunnen uitvoeren.

[Professor Puntje]

Strikt genomen heeft niets zin. Het willen voortbestaan van de mensheid is een kwestie van eigenbelang op soortniveau en heeft waarschijnlijk een evolutionaire oorzaak. Het is een bruut feit. Waarom de mens gemotiveerd zou moeten zijn om zijn eigen ondergang als soort te bespoedigen ontgaat mij. Er is verder ook geen enkele reden om te veronderstellen dat AI "beter" met de wereld om zou gaan dan wij dat doen. Bovendien: op basis van wat voor criterium zou je dat dan nog willen willen inschatten als wij zelf als mensen er niet meer toe doen? En waarop is dat criterium dan gebaseerd? Een blind vooruitgangsgeloof?

[Regor]

@PP,

Met " niets meer doen" als men extreem gelukkig zou zijn .. bedoel ik: niets meer willen, niets meer presteren, enkel genieten.

@Bena,

Vooruitgang is datgene dat de mensheid en de planeet nog sneller om zeep helpt ... niet meer en. iet minder !

[Professor Puntje]

@PP,

Met " niets meer doen" als men extreem gelukkig zou zijn .. bedoel ik: niets meer willen, niets meer presteren, enkel genieten.

Men zou er als gelukkig mens nog steeds plezier in kunnen hebben om bijvoorbeeld wiskunderaadsels op te lossen. Puur voor de uitdaging. Of muziek te maken, te schilderen, of wat dan ook. Ik zie genieten niet als een passief gebeuren. Maar eerder als de flow van bezig zijn met dingen die je graag doet. Dat zal praktisch gesproken niet altijd kunnen, maar het bezig zijn met dergelijke activiteiten lijkt mij veel meer bij te dragen aan een gelukkig leven dan een passief en willoos genieten.

[Regor]

@PP,

ok, maar zelfs het "willen" genieten is een vorm van een drijfveer ...... die niet zou aanwezig zijn als men extreem gelukkig is.
De vraag is .. wat zou men dan doen men zijn tijd ? ....... als verveling komt, is dat in tegenstrijd met "gelukkig zijn.