Na de dood

[Alexander Hartmans]

Stel: dat God leven is en de dood de Duivel, wie is hier de sterkste?

Stel: is er een vooropgezet pan dat leven en dood elkaar bedreigen?

Stel: kun je de dood zolang mogelijk voorblijven, door op te letten op signalen, voortekenen en voorgevoelen.

Waarom zijn levende organismen zeer gevoelig voor externe en interne gevaren die het leven kunnen beeindigen? Want een kogel die in een vitale plaats van een fysiek lichaam binnen dringt maak een eind aan het leven?

Waarom zijn zoveel mensen bang voor de dood? Persoonlijk ben ik niet bang voor de dood, alleen de manier waarop.

[Erik]

dat God leven is en de dood de Duivel, wie is hier de sterkste?

Waarom niet andersom?

Per slot van rekening gedraagt een groot gedeelte van de mensheid zich slecht in de ogen van de religie, en slechtheid is volgens hen duivels, dus leven=de duivel, pas als je dood gaat en je hebt je goed gedragen kom je in het paradijs, dus dat moment wordt dan bepaald door god, dus god=dood.

De sterkste wordt bepaald door het simpele feit dat je leeft of dood bent.

is er een vooropgezet pan dat leven en dood elkaar bedreigen?

Dat dood het leven bedreigd wel, maar andersom niet, dood is nu eenmaal een terminale staat, dus als je niet gelooft in reïncarnatie zal leven deze staat dus niet kunnen bedreigen.

Waarom zijn zoveel mensen bang voor de dood? Persoonlijk ben ik niet bang voor de dood, alleen de manier waarop.

Ik denk dat de meeste mensen juist bang zijn voor die manier waarop.

[Alexander Hartmans]

Beste Erik

Waarom niet andersom?

Per slot van rekening gedraagt een groot gedeelte van de mensheid zich slecht in de ogen van de religie, en slechtheid is volgens hen duivels, dus leven=de duivel, pas als je dood gaat en je hebt je goed gedragen kom je in het paradijs, dus dat moment wordt dan bepaald door god, dus god=dood.

Waarom niet andersom, schreef je? Daar heb ik ook over nagedacht. Je kan het ook zo stellen, dat God en de Duivel twee in een zijn en dat onze lieve heer ons laat zien hoe hij of zij wil hoe wij ons moeten gedragen.

De sterkste wordt bepaald door het simpele feit dat je leeft of dood bent.

Sorry, ik geloof dat je deze vraag niet snap, ik doelde wat is sterker leven of dood?

Dat dood het leven bedreigd wel, maar andersom niet, dood is nu eenmaal een terminale staat, dus als je niet gelooft in reïncarnatie zal leven deze staat dus niet kunnen bedreigen.

Hmm, kom mij bekent voor. Maar leven kan de dood wel bedreigen. Leven en dood behoef je niet individueel te bekijken, maar in zijn of haar algemeenheid. Als nu, op dit moment geen leven meer mogelijk is of zou zijn en langzaam uitsterft, dan heeft de dood gewonnen, dus de dood is hier de sterkste.

Ik denk dat de meeste mensen juist bang zijn voor die manier

waarop.

Dat is duidelijk.

[Napoleon Dynamite]

Stel: dat God leven is en de dood de Duivel, wie is hier de sterkste?

Stel: is er een vooropgezet pan dat leven en dood elkaar bedreigen?

Stel: kun je de dood zolang mogelijk voorblijven, door op te letten op signalen, voortekenen en voorgevoelen.

Waarom zijn levende organismen zeer gevoelig voor externe en interne gevaren die het leven kunnen beeindigen? Want een kogel die in een vitale plaats van een fysiek lichaam binnen dringt maak een eind aan het leven?

Waarom zijn zoveel mensen bang voor de dood? Persoonlijk ben ik niet bang voor de dood, alleen de manier waarop.

Het startpunt mag niet zijn dat god voor leven staat.

Om typische vormen van onze cultuur te begrijpen zoals het begraven van dood blijkt dat er een zekere afstand bestaat tussen dood en leven vandaar dat er een zekere angst is. Niet voor de dood zelf maar voor de overgang van leven naar dood is er een angst om dat men niet weet wat er zal gebeuren.

Uit filosofisch antropologisch standpunt moet je vertrekken dat de dood de ultieme lust is. (Indien u de standpunten van Freud en Plato doortrekt; voor Aristoteles is de dood het ultieme punt van onlust)

[Anonymous]

Wat denk jij wat er gebeurt na de dood? 8)

[Rogier]

Dan val je weer terug van fysiek gemanifesteerd worden naar conceptueel bestaan. Denk ik

[Anonymous]

EN nu in het nederlands ?

[Leuke gast]

je beland in de hemel.

[Rogier]

je beland in de hemel.

En nu in het Nederlands?

(serieus, ik bedoel niet je spelfout, maar de betekenis )

[Leuke gast]

je belandt in de hemel.

En nu in het Nederlands?

(serieus, ik bedoel niet je spelfout, maar de betekenis )

kenmerken zijn:

geen fysieke of geografische locatie op aarde,

men kan er niet fysiek naar toe reizen,

men kan er na de dood komen en

de hemel wordt als een plaats beschouwd waar men eeuwig gelukkig is.

Universalisme, alle mensen uiteindelijk gered zullen worden en naar de hemel zullen gaan wanneer zij sterven.

[Iwerke]

er gebeurt niets , je bent gewoon dood wordt nog een aantal jaren herdacht en dat is het ...

de mens is zo hard in het ongeloof dat iets niet gewoon kan stoppen, dus 'verzinnen' (volgens mij) we de hemel om te zeggen dat iedereen voortleefd. dus wat ik wil zeggen is de mens heeft de hemel verzonnen omdat hij niet kan begrijpen dat het leven gewoon kan stoppen na de dood.

(maar dat is natuurlijk alleen maar mijn mening)

[p__]

Dan val je weer terug van fysiek gemanifesteerd worden naar conceptueel bestaan. Denk ik

Wat bedoel je precies met conceptueel bestaan?

Bestaan als een gedachte(concept)?

[Rogier]

Wat bedoel je precies met conceptueel bestaan?

Bestaan als een gedachte(concept)?

Ja, een concept dat niet wordt gerealiseerd door fysieke processen.

Wat nu (nu ik nog leef) wel het geval is, namelijk de moleculen die het concept "ik" als organische constructie realiseren.

[Dimevil]

je leeft door in de gedachten van andere mensen "als je geluk hebt kan dat zelfs positief zijn"

stiekem hoop ik wel op een leven na de dood, maar alles wijst erop dat het na je laatste tik afgelopen is. Maar als je wat geluk hebt blijft hetgene wat je doorgegeven hebt aan je kinderen nog verder bestaan.

[Dimevil]

je belandt in de hemel.

wat als je een heel leven mentaal gehandicapt bent geweest? wordt je dan in de hemel "normaal" en moet je dan beseffen dat je op aarde wat problemen hebt gehad ofzo? Vervolgens moet je dan denken: " ach ja, ik heb hier toch rijstpap met gouden lepeltjes" dus da is allemaal ni zo erg

helaas helaas, the end is the end, laten we er maar van profiteren en zoveel mogelijk dingen doen die leuk zijn. dan kan je tenminste sterven met de glimlach.