Bron van het leven en het universum

[Arjan Dokelaar]

Ik wil hierbij een theorie voorleggen voor een verklaring van het bestaan en hoop op eventuele reacties.

Als leven streven we naar stabiliteit in oneindigheid. In alles in het universum zie je één kernbegrip terug: het vinden van stabiliteit in oneindigheid.

Maar wat is oneindigheid eigenlijk?

Is het 'iets'? Nee.

Is het 'niets'? Nee.

Mogelijk kun je het gemakkelijkst begrijpen wat 'oneindig' is door het te beschouwen als onbeginnend.

Hetgeen dat aangeduid wordt begint niet. Het is er niet. Het is er ook niet niet. Het is ontelbaar. Onmeetbaar.

In de wetenschap blijkt er reeds bewijs te zijn dat de zwaartekracht oneindig moet zijn. Zie bijvoorbeeld de Graviton theorie:

Het graviton is een hypothetisch elementair deeltje dat de zwaartekracht overbrengt in de meeste kwantumzwaartekrachtsystemen.

Om dit te doen moeten gravitonen altijd aantrekken (zwaartekracht stoot nooit af); ze moeten over elke afstand aantrekken (zwaartekracht is universeel) en ze moeten in oneindige aantallen voorkomen (om de sterke zwaartekracht van sterren te verklaren).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Graviton

In deze theorie maken ze naar mijn mening een domme fout... ze stellen namelijk: "en ze moeten in oneindige aantallen voorkomen"

Oneindig heeft echter geen 'aantal'. Oneindig is ontelbaar. Dus de Graviton-deeltjes theorie kan bij voorbaat geen realiteit zijn. De zwaartekracht wordt niet door 'deeltjes' veroorzaakt.

Desondanks ondersteunt de erkenning dat de zwaartekracht oneindig moet zijn mijn theorie. Het is één van de twee oneindige krachten waarvan ik in mijn theorie veronderstel dat ze de waarneembare eindige realiteit veroorzaken zoals we die kennen.

Zwaartekracht, de kracht van het niets

Waar leidt de zwaartekracht ons heen? Wat zou er gebeuren wanneer de zwaartekracht zou winnen? We kennen allemaal de oerknal theorie, een mythe bedacht door een katholieke priester (voor een dag zonder gisteren) en fel bekritiseerd door Albert Einstein, maar welke vandaag de dag desondanks het gangbare model voor de oorsprong van ons bestaan vertegenwoordigt. Zie daarvoor de volgende documentaire van neuroloog dr. Rawn Joseph:

<object width="425" height="350"></param></param><embed src="" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object>

http://www.youtube.com/watch?v=nl3Uj2UJjPA

Het maakt echter wel duidelijk dat men vanuit de wetenschap de opvatting heeft dat de zwaartekracht logischerwijs tot 1 punt moet samentrekken, of ooit tot samengetrokken moet zijn geweest.

Hieruit kun je afleiden dat de zwaartekracht oneindig aantrekt tot in het niets. Want, de zwaartekracht moet oneindig zijn (zie de Graviton-theorie) en de zwaartekracht trekt aan tot 1 punt. Dit punt = niets.

De kracht van het bestaan

De zwaartekracht trekt oneindig aan tot in het niets. Zoals we echter kunnen zien: we bestaan. Er moet dus ook een tegenovergestelde onbeginnende kracht zijn die ervoor zorgt dat we er niet 'niet' zijn.

Volgens mijn theorie veroorzaakt een wisselwerking tussen deze twee onbeginnende krachten de eindige realiteit waarin we leven. Waarneembaar eindig, bepaald door de grens van het behouden resultaat verkregen in het streven naar stabiliteit in oneindigheid.

De kracht van het bestaan zorgt voor een streven naar behoud, wat logischerwijs resulteert in meer dan het behouden omdat het behouden niet behouden zou zijn zonder dit 'streven naar behoud' (= streven naar meer dan wat er reeds is, want het was nog niet behouden voordat het behouden was).

Dit is volgens mijn theorie de bron van het leven en wat uiteindelijk heeft geleid tot ons bestaan. We zijn daarmee in essentie net zo 'levend' als een steen of wat dan ook in het universum, verwikkeld in dezelfde strijd voor voortbestaan: het vinden van stabiliteit in oneindigheid dat leidt tot behoud van het behouden.

Logischerwijs zal het onmogelijk zijn om als eindig product van de wisselwerking tussen twee oneindige krachten te kunnen verklaren waarom de krachten er zijn.

Menselijke geest/psyche

De theorie geeft tevens een goede basis voor het begrijpen van psychische problematiek. De menselijke geest (psyche) heeft oneindig veel mogelijkheden, want mogelijkheden geven mogelijkheden.

Met onze geest voeren we dezelfde strijd als de kracht die ervoor zorgt dat atomen niet uiteenvallen. We streven naar stabiliteit in oneindigheid en vechten voor voortbestaan, voor het behoud van hetgeen dat reeds behouden is.

De grens van ons kunnen wordt bepaald door de grens van hetgeen dat is behouden maar is onbegrensd door het streven naar meer dan wat er reeds is (het behoud van het behouden).

Ik denk dat in principe elk psychisch probleem op basis van deze theorie te begrijpen is en dat mensen ermee op de juiste weg te helpen zijn. Tevens zal het (moeten) aantonen dat er respect nodig is voor het onbekende en waarom ethiek zo belangrijk is.

Dit is de eerste versie van de theorie. Ik ben benieuwd naar eventuele reacties.

[anusthesist]

Pas op voor plagiaat: http://sciencetalk.nl/forum/index.php?showtopic=111003

[Arjan Dokelaar]

Oneindig = onbeginnend, hoe anders kan het oneindig zijn :eusa_whistle:

[anusthesist]

Oneindig = onbeginnend, hoe anders kan het oneindig zijn :eusa_whistle:

Doordat het nu begint en nooit meer eindigt? Misschien moet je oneindigheid en onbeginnend beter definieren om een sluitend geheel te krijgen. Bij onbeginnend kan iemand denken dat het nooit begint en dus niet bestaat. Het is moeilijk, zo niet haast onmogelijk een wetenschappelijke theorie te baseren op iets dat niet bestaat.

[Arjan Dokelaar]

Doordat het nu begint en nooit meer eindigt? Misschien moet je oneindigheid en onbeginnend beter definieren om een sluitend geheel te krijgen. Bij onbeginnend kan iemand denken dat het nooit begint en dus niet bestaat. Het is moeilijk, zo niet haast onmogelijk een wetenschappelijke theorie te baseren op iets dat niet bestaat.

Iets dat nooit begint hoeft niet per definitie niet te bestaan (of althans 'aantoonbaar' te zijn). De eindige realiteit die je bekend is kan toch immers niet aan de basis staan van zichzelf?

[Arjan Dokelaar]

Als het 'oneindige' ooit begonnen zou kunnen zijn dan zou het begin in principe een einde zijn. Een eindig punt van hetgeen je wil duiden.

Dat kan dus niet.

Oneindig = onbeginnend.

[317070]

Ik denk dat in principe elk psychisch probleem op basis van deze theorie te begrijpen is en dat mensen ermee op de juiste weg te helpen zijn. Tevens zal het (moeten) aantonen dat er respect nodig is voor het onbekende en waarom ethiek zo belangrijk is.

Dus je weet al waar je theorie naartoe zal 'moeten' leiden? :eusa_whistle:

Verder vind ik je betoog bijzonder verwarrend, en ik zie weinig verklaringen? Waarom vind je dat? Hoe kom je tot die conclusie? Wat zijn je argumenten?

Neem nu dit:

In deze theorie maken ze naar mijn mening een domme fout... ze stellen namelijk: "en ze moeten in oneindige aantallen voorkomen"

Oneindig heeft echter geen 'aantal'. Oneindig is ontelbaar. Dus de Graviton-deeltjes theorie kan bij voorbaat geen realiteit zijn. De zwaartekracht wordt niet door 'deeltjes' veroorzaakt.

Dus omdat er in wikipedia de zinsnede 'oneindig aantal' gebruikt wordt, kan zwaartekracht niet door deeltjes veroorzaakt worden? Waarom kan er in het universum geen 'oneindige hoeveelheid deeltjes' voorkomen? Omdat dat geen aantal is? Mis ik een paar tussenliggende stappen? Is er Überhaupt wel een redenering waaruit een zinsnede van wikipedia kan aantonen dat de zwaartekracht niet door 'deeltjes' veroorzaakt kan worden?

Mij lijkt Uw theorie vooralsnog bijzonder pseudo-wetenschappelijk...

Ook wil ik U waarschuwen dat oneindig een bijzonder ingewikkelde materie is. Je hebt verschillende grootte-orden oneindig, de ene al 'groter/ruimer' dan de andere, je kunt oneindig veel opslaan in een eindige ruimte,.... Misschien is

Als het 'oneindige' ooit begonnen zou kunnen zijn dan zou het begin in principe een einde zijn. Een eindig punt van hetgeen je wil duiden.

Waarom zou dit punt eindig moeten zijn? Stel dat ik 1 neem, en dit tot in het oneindige deel door 2, wat is mijn kleinste punt? Geen idee? Maar ze zijn wel allemaal groter dan nul....

Is doorlopen NAAR oneindig en beginnen bij nul dan niet oneindig?

[Arjan Dokelaar]

Dus je weet al waar je theorie naartoe zal 'moeten' leiden? :eusa_whistle:

Dat klopt, het is de bedoeling om aan te tonen waarom het zo belangrijk is om respect te hebben voor het onbekende. Waarom het essentieel is om praktijken als embryoselectie, genetische modificatie, eugenetica e.d. af te stoten/te weigeren als mensheid.

Maar dit heb ik nog niet volledig uitgewerkt. Het komt er iig. op neer dat je op basis van mijn theorie kan begrijpen dat je als leven zijnde niet boven het leven kan staan, en dat je wanneer je dat toch probeert de verkeerde kant op werkt met logischerwijs destructie als gevolg.

Verder vind ik je betoog bijzonder verwarrend, en ik zie weinig verklaringen? Waarom vind je dat? Hoe kom je tot die conclusie? Wat zijn je argumenten?

Neem nu dit:

Dus omdat er in wikipedia de zinsnede 'oneindig aantal' gebruikt wordt, kan zwaartekracht niet door deeltjes veroorzaakt worden? Waarom kan er in het universum geen 'oneindige hoeveelheid deeltjes' voorkomen? Omdat dat geen aantal is? Mis ik een paar tussenliggende stappen? Is er Überhaupt wel een redenering waaruit een zinsnede van wikipedia kan aantonen dat de zwaartekracht niet door 'deeltjes' veroorzaakt kan worden?

Nee, bewijs is er (mogelijk) niet. Het is een aanname die mijn theorie ondersteunt. Meer niet. En nee, als iets oneindig zou zijn dan kan het dus niet zijn opgebouwd uit 'deeltjes'.

Mij lijkt Uw theorie vooralsnog bijzonder pseudo-wetenschappelijk...

Ook wil ik U waarschuwen dat oneindig een bijzonder ingewikkelde materie is. Je hebt verschillende grootte-orden oneindig, de ene al 'groter/ruimer' dan de andere, je kunt oneindig veel opslaan in een eindige ruimte,.... Misschien is dit een aanrader?

Bedankt voor de tip, ik zal het eens bekijken. Verder gaat het om een 'theorie' die voornamelijk gebaseerd is op de kennis verkregen in de zoektocht naar de bron van het leven in de eigen geest.

Wel toont mijn theorie aan dat de bron van het leven/bestaan niet wetenschappelijk falsifieerbaar kan zijn. Eenvoudigweg omdat het meetbare (de waarneembare eindige realiteit) niet aan de basis kan staan van zichzelf.

"Je kunt niet kijken naar het kijken terwijl je kijkt"

Hiermee kun je begrijpen wat ik bedoel en waarom de bron van het leven/bestaan onmogelijk meetbaar kan zijn.

[Klintersaas]

Verder bouwend op wat 317070 schrijft nog enkele tegenvoorbeelden voor je "oneindig = onbeginnend":

• De verzameling van de natuurlijke getallen
  \(\nn\)
  start bij 0 en heeft geen bovengrens. Ze bevat dus een oneindig aantal elementen, maar kent wel een "begin", nl. het element nul.
• Beschouw het interval
  \(\left[0,1\right]\)
  . Dit interval telt oneindig veel elementen (sterker nog, het bevat zelfs meer elementen dan de verzameling
  \(\nn\)
  ), maar toch heeft het een duidelijk begin en einde.

Gelieve je stellingen wat degelijker te onderbouwen en steeds je bronnen te vermelden, anders komt er van deze topic niets terecht.

[Klintersaas]

EDIT: Ik had je laatste bericht nog niet gezien.

Dat klopt, het is de bedoeling om aan te tonen waarom het zo belangrijk is om respect te hebben voor het onbekende. Waarom het essentieel is om praktijken als embryoselectie, genetische modificatie, eugenetica e.d. af te stoten/te weigeren als mensheid.

Je weet op voorhand waar je naartoe wilt en vervolgens construeer je een theorie die daarbij aansluit? Dat is slechte wetenschap (sterker zelfs: dat is géén wetenschap) en daar kunnen we op dit forum niets mee.

Om te beginnen ga je uit van een aantal stellingen die onmiddellijk weerlegd kunnen worden om daarna een ontoelaatbare sprong te maken van astrofysica naar psychologie en van psychologie naar ethiek.

Wel toont mijn theorie aan dat de bron van het leven/bestaan niet wetenschappelijk falsifieerbaar kan zijn. Eenvoudigweg omdat het meetbare (de waarneembare eindige realiteit) niet aan de basis kan staan van zichzelf.

...en daarmee valt wat je hier wilt bespreken buiten een wetenschappelijke context.

"Je kunt niet kijken naar het kijken terwijl je kijkt"

Hiermee kun je begrijpen wat ik bedoel en waarom de bron van het leven/bestaan onmogelijk meetbaar kan zijn.

Het enige wat ik hieruit begrijp is wat vage woordengoochelarij die volledig losstaat van de rest van je beweringen.

Nogmaals, onderbouw en argumenteer op een wetenschappelijke manier, licht je stappen toe en laat ethische beschouwingen voorlopig achterwege. Daarnaast is het niet de bedoeling om je theorie hier in stapjes te presenteren en ze al doende aan te passen zodat je handig alle tegenargumenten ontwijkt. Het is het hele plaatje of niets en als je theorie nog niet deftig uitgewerkt is, raad ik je aan om dat eerst te doen en ze dan hier te komen verdedigen. Neem deze richtlijnen in acht of deze discussie is geen lang leven beschoren.

[Arjan Dokelaar]

Verder bouwend op wat 317070 schrijft nog enkele tegenvoorbeelden voor je "oneindig = onbeginnend":

• De verzameling van de natuurlijke getallen
  \(\nn\)
  start bij 0 en heeft geen bovengrens. Ze bevat dus een oneindig aantal elementen, maar kent wel een "begin", nl. het element nul.
• Beschouw het interval
  \(\left[0,1\right]\)
  . Dit interval telt oneindig veel elementen (sterker nog, het bevat zelfs meer elementen dan de verzameling
  \(\nn\)
  ), maar toch heeft het een duidelijk begin en einde.

Gelieve je stellingen wat degelijker te onderbouwen en steeds je bronnen te vermelden, anders komt er van deze topic niets terecht.

Wel, waarin is hetgeen je wil duiden eigenlijk oneindig? Want het gaat om het tellen vanaf een beginpunt waarbij de tijd als oneindige basis wordt gebruikt. Evenals dat in het interval het geval is. Het tellen vanaf een beginpunt vraagt om een waarneming die tijdgebonden is. Het is de waarneming waar de bron voor de oneindigheid gevonden wordt in dat geval. En de bron voor de waarneming die was er al.

[Klintersaas]

Het is me een raadsel waar je de tijd ineens vandaan haalt. Ik geef een tegenvoorbeeld en jij negeert de essentie en sleurt er iets willekeurigs bij om je punt toch maar te kunnen maken.

Verder is het me opgevallen dat deze topic verdacht veel gelijkenissen begint te vertonen met een eerdere topic die gesloten werd. Het is uiteraard niet de bedoeling om een afgesloten discussie elders verder te zetten.

Deze topic gaat tijdelijk op slot tot na moderatoroverleg.

[Klintersaas]

Na moderatoroverleg is besloten om de sluiting van deze topic te handhaven. De gebrekkige onderbouwing en de mengelmoes van controversiële onderwerpen (die overigens al uitgebreid aan bod zijn gekomen op dit forum), maken een wetenschappelijke discussie van enig niveau onmogelijk.