Ok, al doende leert men.

Ik zal zeggen, probeer het uit. Je werkt met (met een duur woord) reversibele reactie. Ofwel je kan de reactie ongedaan maken en opnieuw uitvoeren.

Ik heb de ijs opgelost , wat water toegevoegd en het staat nu af te koelen.
Ik laat het wel op kamertemperatuur staan.
Terwijl het aan het koken was ontstond er telkens een dun doorschijnend laagje.
Ik heb telkens een beetje heet water toegevoegd tot dat laagje wegbleef.
 
Is het beter om met of zonder deksel te laten afkoelen?
Er condenseert water op het deksel.
Als er een druppel gecondenseerd water op de oplossing valt, kan dat dan de kristallisatie in gang zetten?

Ah, ok, dan zal ik gewoon wat water toevoegen.

Jou verzadigding is inderdaad wat te ver gegaan. Je kan natuurlijk de boel opsmelten en iets wat water toevoegen.
 
De warmte die vrij komt heet stollingswarmte, bij een faseovergang van vast naar vloeibaar of van vloeibaar naar gas is extra warmte energie nodig (lees koken op hoog vuur gaat harder dan koken op laag vuur maar de temperatuur verandert niet. Wanneer jij van gas naar vloeibaar of van vloeibaar naar vast ga, dan komt er juist warmte energie vrij.

ah ok, goed om te weten.
Na 10 minuten buiten afkoelen werd die heel viskeus maar bleef wel kleurloos.
Ik heb die dan binnen verder laten afkoelen tot die nog een beetje warmer dan kamertemperatuur aanvoelde
De beker met het trihydraat was nog steeds kleurloos maar wel heel viskeus tot bijna vast/kristallijn.
Ik heb het deksel verwijderd en de beker dan wat bewogen en het begon duidelijk te kristalliseren (wit) en het werd weer heel warm.
 
Hoe kan dat?
Heb ik te oververzadigd?
Ik  wist niet dat dat kon.

Ik denk dat de overzadiging echt te groot is vanuit zo heet. En dat als je met filtreren al teveel afkoelt, de stof dus door afkoelen direct onder oververzadigd is en dus de druppels al voor voldoende activatie zorgen. 
 
Dus, niet extreem oververzadigd maken. Je afkoeling gaat vermoedelijk veel te snel. Filtreren lijkt mij minder gewenst dan afschenken.
 
Lijkt mij.

Ik heb het al kokend door een koffiefilter in een beker gegoten.
Er ontstond een witte laag die verdween na wat waterdruppels.
Als ik het laat afkoelen, ontstaat er bovenop een witte laag en begint het te kristalliseren.
Hoe komt dat?
Bevat het te weinig water?

De smelttemperatuur van natriumacetaat trihydraat is 58°C.
Als je boven deze temperatuur opwarmt kan je oververzadigen.
Logischerwijze verlaagt de stoltemperatuur naarmate je meer natriumacetaat oplost.
Klopt dat?

Oplosbaarheid blijft dalen.
Wikipedia:
119 g/100 mL (0 °C)

123.3 g/100 mL (20 °C)

125.5 g/100 mL (30 °C)

137.2 g/100 mL (60 °C)

162.9 g/100 mL (100 °C)

dus als de oplosbaarheid bij 80^oC hoger is dan bij 40^oC en die is weer hoger dan bij 20^oC, dan zal de oplosbaarheid bij 10/0/-5^oC...?

Die verhoogt.
Dus als ik de natriumacetaat oplos net onder het kookpunt, kan ik het sterkst oververzadigen.
Dan bevat het zouthydraat de hoogste concentratie zout.
Maar wat verandert dat aan de stabiliteit van de afgekoelde oplossing?
Kan ik de oplossing door een koffiefilter gieten om de onopgeloste kristallen te verwijderen? Of is de oplossing te viskeus?

wat gebeurt er met oplosbaarheid van natrium acetaat wanneer je de temperatuur verhoogt?

Men raad aan om het in een frigo te laten afkoelen.
Geeft dat enig verschil?

Nog een vraagje.
Als ik een oververzadigde oplossing maak net onder het kookpunt of op 70°C...
Wat verandert er dan aan m'n trihydraat?
Welke van de 2 oplossingen is het stabielst op kamertemperatuur?