Je bent niet de eerste die met dat idee op de proppen komt.

En het komt verdacht veel overeen met de film Gattaca.

Hangt er ook vanaf wanneer je een bepaalde test doet... met ervaring leert men veel

tuurlijk, maar het is niet zo dat IQtesten zouden mogen bepalen wie wel of niet zou mogen studeren.

Doen ze dat dan?

Snoocky schreef:Hierop voort bordurend:

stel je hebt inderdaad die perfecte test.

Dan krijgt iedereen een nummer en kan je aan de hand daarvan gelijk 'ingeschaald' worden op de juiste baan/school. Als je een wat lager nummer hebt, hoef je niet meer te proberen een 'hogere' baan te vinden, want je nummer is daarvoor te laag. En je weet gelijk waar je aan toe bent. Is dat niet een voordeel? (niet dat ik voor een perfecte test ben, hoor, ook al komt 'ie er echt niet).

waarom moeite doen om vooruit te komen in het leven? je hangt toch vast aan het nummertje uit je perfecte test.

lijkt niet echt een voordeel te zijn

Ik heb het alleen over het werk wat ze doen. Neurochirurg is uuiteraard een veel zwaarder en moeilijker te bereiken beroep dan vuilisman, die moeite mag beloond worden.

tuurlijk, maar het is niet zo dat IQtesten zouden mogen bepalen wie wel of niet zou mogen studeren.

dit voorbeeld heeft an sich weinig met IQ te maken.

mens gemiddeld IQ kan mits veel inzet ook chirurg worden. en een luie intelligente mens kan ook perfect gelukkig zijn met achter vuilniskarren te lopen.

Hierop voort bordurend:

stel je hebt inderdaad die perfecte test.

Dan krijgt iedereen een nummer en kan je aan de hand daarvan gelijk 'ingeschaald' worden op de juiste baan/school. Als je een wat lager nummer hebt, hoef je niet meer te proberen een 'hogere' baan te vinden, want je nummer is daarvoor te laag. En je weet gelijk waar je aan toe bent. Is dat niet een voordeel? (niet dat ik voor een perfecte test ben, hoor, ook al komt 'ie er echt niet).

de chirurg studeert langer en heeft veel meer verantwoordelijkheid, maar als de vuilnisman niet meer langs het ziekenhuis komt zal het niet lang duren vooraleer de chirurg geen weet meer blijft met al zijn afval en wordt hij bijgevolg technisch werkloos

en kijk,

ze kunnen niet eens zonder elkaar

Ik heb het alleen over het werk wat ze doen. Neurochirurg is uuiteraard een veel zwaarder en moeilijker te bereiken beroep dan vuilisman, die moeite mag beloond worden.

Inderdaad, mensen zien hun loon graag als een reflectie van de geleverde moeite... Is studeren niet een inbreng van intellectueel kapitaal? Dit wil natuurlijk niet zeggen dat er niet wat meer waardering zou mogen zijn voor mensen die zgn. simpele beroepen uitvoeren. Om nog even terug te komen op de eigenlijke discussie: IQ blijkt een goede predictor, ook voor jobprestaties in deze beroepen!

Tussen haakjes: toen de vuilnismannen in Parijs staakten, diende na enkele dagen het leger reeds ingezet te worden!

Klopt, iedereen is nodig. De neurochirurg heeft alleen véél meer moeite gedaan dan de vuilnisman om te komen waar hij is en doet ook véél zwaarder werk.

is dat zo?

de chirurg studeert langer en heeft veel meer verantwoordelijkheid, maar als de vuilnisman niet meer langs het ziekenhuis komt zal het niet lang duren vooraleer de chirurg geen weet meer blijft met al zijn afval en wordt hij bijgevolg technisch werkloos

en kijk,

ze kunnen niet eens zonder elkaar

Klopt, iedereen is nodig. De neurochirurg heeft alleen véél meer moeite gedaan dan de vuilnisman om te komen waar hij is en doet ook véél zwaarder werk.

Oh, die vraag van de neurochirurg en de vuilnisman heb ik mijzelf al vele malen afgevraagd. Waarom verdient deze minder dan een neurochirurg terwijl hij evenzo belangrijk is? En daarbij is dan NIET het IQ belangrijk, maar 'de maatschappij'.

Stel: niemand wil meer vuilnisman worden, want dan verdien je weinig en er wordt op je neer gekeken. Dan komt al het vuilnis op straat te liggen...De buschaffeur is netzo belangrijk als de neurochirurg. Want stel dat de buschauffeur er niet was, dan kon de neurochirurg niet op zijn werk komen...Maar als er geen wegenbauwers waren, had je ook neits aan de buschauffeur...

En stel: de neurochirurg maakt een fout in zijn werk (jaja, medische missers zijn in trek), dan is er een iemand dood (dat kan in ieder geval). Maar stel nou dat de buschauffeur een fout maakt? Dan kunnen er wel 30 mensen dood zijn? Wie heeft dan de meeste verantwoordelijkheid in zijn werk? En waarop is dan het loonsysteem gebasseerd? Op verantwoordelijkheid of iq? En is dat wel belangrijk? Want iedereen is evenhard nodig, ofschoon je dat niet terugziet in de lonen...

Dus: het uurloon moet bij iedereen gelijk zijn. Dan is een van de tegenargumenten: dan wil niemand meer 'hoog opgeleid werk' doen, want je verdient toch wel hetzelfde als de vuilnisman. Allereerst ga je dan uit van pure extrinsieke motivatie, namelijk: het geld. Er is ook nog intrinsieke motivatie, welke veel belangrijker is.

Daarnaast kan je zeggen: school (opleiding e.d.) is ook werk, ook deze mensen moeten betaald krijgen. Dan wil inene wel iedereen weer studeren en neurochirurg worden.

Behoort dit nu meer tot de filosofie? of zit ik nog binnen dit onderwerp?

Conclusie dan maar: zo'n perfect cijfer is behalve vervelend, ook onnodig. Want iedereen is evenhard nodig, dus ook de mensen met een lager cijfer die uit noodzaak dan maar niet verder komen als vuilnisman. Alleen zal het waarschijnlijk zo zijn dat niemand dat inziet. In elk geval niet in deze maatschappij, met dit beloningssysteem (loon is in weze een beloning). Dan willen mensen hogerop en ontstaan er kliekjes.

Je kan er niet omheen dat intelligentietests een goede predictor zijn voor later succes. Met casuïstiek genre "die of die met dit of dat IQ heeft zo of zo" kan je geen tendens aanduiden en dit is dus wetenschappelijk niet relevant. Dit betekent niet dat intelligentie allesbepalend is, andere persoonlijkheidskenmerken zijn van groot belang. Ook nog even aanstippen dat je onderscheid dient te maken tussen g-fluid en g-chrystalised, of: wat is je capaciteit en wat doe je ermee?

Veel mensen lijken nogal wat belang te hechten aan EQ... Op zich lijkt emotionele intelligentie mij ook belangrijk, al lijkt me dat slecht uitgedrukt: hou het bij empathie e.a. Want EQ-tests lijken op weg een vervanger te worden van IQ-tests, en dat kunnen ze niet zijn: er is geen enkele grond om één getal toe te kennen aan wat eerder een samenraapsel lijkt van allerhande persoonlijkheidstests. EQ kan gebruikt worden als een toevoeging aan IQ, maar alleen omdat het correleert met de Big Five en andere, meer accurate tests.

En of we dit nu willen of niet: intelligentie ís belangrijk. Maar doordat de media nogal snel overgaan op plattitudes valt dit bij veel mensen moeilijk... Zoals John Lennon al zong: "They hate you when you're clever and they dispise a fool."

Over het gedachtenexperiment: het lijkt me vrij onmogelijk dat de complexiteit van de psyche gevangen wordt in één getal. En ik vind ook dat eender welke test niet als uitgangspunt gebruikt mag worden om iemand toegang te verlenen/te weigeren tot scholing of bepaalde jobs. Dit zou alle ruimte voor individuele ontplooiing en creativiteit wegnemen.

Je legt hier een volgens mij fundamenteler probleem bloot: waarom zou bv. een vuilnisman minderwaardig zijn t.o.v. een neurochirurg? Als we de interruptiecapaciteit bekijken lijkt de eerste belangrijker te zijn!

Het is ook wel grappig, deze maatschappij, die drang om alles en iedereeen met onszelf te vergelijken.. Daardooor kopen mesen een dure en grote onhandige auto.. omdat ze status willen uitstalen.

Oh, denk maar niet dat ik een pessimist ben, hoor.

Ik ben wel degelijk optimistisch, idealistisch, vrolijk etc.

Maar kijk graag wel naar wat er in de maatschappij gebeurd, hoe deze is enzo

Snoocky schreef:Hey allemaal,

1207 zei dat iedere ouder het beste wil voor zijn/haar kind. Maar wat is het beste? Dat je dat dan met vwo vergelijkt is dan kort door de bocht. Als een kind echt het vwo niet kan, dan is dat dus niet het beste voor het kind. Toch willen sommige ouders zo graag dat hun kind vwo doet (bv) dat het kind dan maar op z'n tenen loopt en nog nauwelijks kan meekomen op school. Ook niet echt leuk en nog steeds niet het beste voor het kind...

Een perfecte test zou dat dus wel uitwijzen: kind kan niet hoger dan vmbo, klaar. En ouders hebben dat maar te accepteren.

Maar de hokjesvorming, de hokjesgeest van de mens, wordt er alleen maar erger door. Mensen denken al zo erg in hokjes (kijk maar naar het classificeren (dsm enzo)). Ik denk dat mensen met zo'n perfecte test alleen nog maar kunnen leven als ze in hun eigen 'gemeenschap' zitten, tussen de mensen van ongeveer hun eigen getal (George Orwell, 1984). Maar dan moet wel iedereen accepteren dat hij/zij in dat bepaalde hokje zit, anders werkt het weer niet.

Wat betreft de hierarchie: waar is deze in de huidige maatschappij op gebouwd als deze niet op iq is gebouwd? Er zijn echt wel vwo'ers en uni'ers die niet met vmbo'ers en mbo'ers graag kletsen, die zitten niet op 'hun niveau'. Het vmbo en mbo wordt een beetje als een 'lage niet zoveel voorstellende studie' afgedaan. Dat terwijl dat toch het gemiddelde niveau van NL is. En daarnaast: niemand zegt 'ik ga niet naar d ekapper, want dat is een mbo'er'. Evenals met de bakker, de kaasboer enz.

Een groot deel van de hierarchie is wel degelijk op iq gebasseerd...Of in ieder geval zaken die met het iq samenhangen.

Jij deelt wel zo'n beetje mijn visie op deze maatschappij, en dat is geen vroijke.

Snoocky schreef:Wat betreft de hierarchie: waar is deze in de huidige maatschappij op gebouwd als deze niet op iq is gebouwd? Er zijn echt wel vwo'ers en uni'ers die niet met vmbo'ers en mbo'ers graag kletsen, die zitten niet op 'hun niveau'. Het vmbo en mbo wordt een beetje als een 'lage niet zoveel voorstellende studie' afgedaan. Dat terwijl dat toch het gemiddelde niveau van NL is. En daarnaast: niemand zegt 'ik ga niet naar d ekapper, want dat is een mbo'er'. Evenals met de bakker, de kaasboer enz.

Een groot deel van de hierarchie is wel degelijk op iq gebasseerd...Of in ieder geval zaken die met het iq samenhangen.

Vanuit het perspectief van een WO'er stelt een vmbo en mbo opleiding ook niet veel voor. Dat wil niet zeggen dat ik het niet respecteer. Dat heeft ook niets te maken met naar een bakker gaan, compleet onzinnige vergelijking.

En waarom hoog opgeleiden het soms minder leuk vinden om met lager opgeleiden te praten, soort zoekt soort wat mij betreft:)