http://nl.wikipedia.org/wiki/Kritisch_punt

Jan van de Velde schreef:Nooit over nagedacht, maar als ik mijn eerdere antwoord nog eens doorlees: er IS dan volgens mij gewoon geen temperatuur meer...

En hiermee begeef ik me dan gelijk in het speculatieve. In de buurt van dat soort onvoorstelbare grenzen wordt alles zó vaag dat ik dat met plezier overlaat aan theoretisch fysici. Dat soort mensen stel ik mij voor als levend in een of andere catacombe, die jaren over iets zitten peinzen, stapels papier en vierkante kilometers blackboard volkladderend met onbegrijpelijke wiskunde om dan na verloop van een paar jaar eens naar buiten te komen met een suggestie om er zó of zó over te denken.

bats schreef:Bijv: je begint bij 0K, en het loopt op naar 1000K, 1.000.000K, 1.000.000.000K, enz tot je bij de Plancktemperatuur uitkomt, deze is zo'n 1,4167911 x 10^32K. Dat is dan het heetst wat zo'n deeltje kan worden. Bij nog heter "verdampt" het deeltje tot straling (oid). Dat heb ik dan begrepen uit je antwoord. Je hebt voorbij dat punt geen deeltjes meer, dus ook geen massa meer, want straling of pure energie heeft immers geen massa.

Wat doet de temperatuur dan?

Jan van de Velde schreef:Gooi dat antwoord alvast in de prullenbak: Alleen het laatste zinsdeel slaat nog ergens op.

ofwel het is niet de hoogst denkbare temperatuur, (Why, sometimes I've believed as many as six impossible things before breakfast." Alice in Wonderland.), maar het heeft zo weinig zin om over nóg heter te gaan denken. Aangezien we temperatuur koppelen aan de energie van deeltjes en er boven die temperatuur geen deeltjes meer denkbaar zijn, is onze definitie van temperatuur niet toereikend om aan iets nog heters te denken.

bats schreef:Ik heb de vraag over de maximumtemperatuur nog even voorgelegd aan een sterrenkundige op www.allesoversterrenkunde.nl

of de Plancktemperatuur de theoretisch hoogst mogelijke temperatuur is of niet.

Als antwoord heb ik daarop gekregen:

"De fotosfeer van de zon heeft een temperatuur van 5800K, en da's de Plancktemperatuur. Andere sterren hebben oppervlakte/Plancktemperaturen van 3000K of 10000K - een Plancktemperatuur is gewoon een definitie en geen record."

The Planck temperature is the fundamental upper limit of temperature; modern science considers it nonsensical to conjecture about anything hotter, as this is the upper limit at which matter can operate. Beyond this, everything turns into energy as all subatomic particles become so excited they break down. It is the temperature of the Universe during the first instant (the first unit of Planck time) of the Big Bang according to current cosmology.

eendavid schreef:Het antwoord is iets in de trand van

http://www.straightdope.com/classics/a3_347.html

Dat iets in bepaalde theorieën als natuurlijke eenheid opduikt heeft inderdaad niets met het argument te maken.

bats schreef:Daaruit volgt dat een oneindige energiedichtheid wel kan bestaan.

Misschien is de energiedichtheid van zwarte gaten wel oneindig hoog in de kern, met daaromheen de materie in de meest elementairste vormen.

Misschien verklaart dat ook waarom een zwartgat massa verliest, want energie heeft geen massa.

Misschien gebeuren bij dat soort extremen wel heel rare dingen en gelden de natuurwetten gewoon niet meer.

The faster molecules move, the hotter they get. At 10^10 K electrons approach the speed of light, but they also become more massive, so their temperature can continue to rise. At 10^32 K such staggering densities obtain that greater temperature would cause each particle of matter to become its own black hole, and the usual understanding of space and time would collapse. Ergo, the Planck temperature is as hot as things can get. Or at least it's the highest temp conceivable in present theory. There's a chance when a quantum theory of gravity is worked out we may find even higher temperatures are possible. The prospect, frankly, leaves me cold.