Discussie over Wet geluidhinder afgesplitst.

Ze kunnen niet meer het geluid van de 'buitenwereld' horen, sirenes van politie ambulances brandweer etc alsmede claxonerende auto's die willen waarschuwen voor iets.

Ik hoorde laatst dat er kampioenschappen gehouden worden om welke auto het hardste geluid kan produceren.. Hierbij werd dacht ik de 160 decibel gehaald, wat scheuren in de auto's en trillende dan wel barstende ruiten veroorzaakte.

Verder is een geluidsbegrenzer in de auto aanbrengen onzin, aangezien het voor 'normale' mensen overbodig is en de bestuurders die echt willen toch wel een manier vinden om hun radio zo hard aan te zetten.

Over hard geluid gesproken: ik kan me ook ergeren aan mensen die tijdens hun feestjes keihard de (voornamelijk R&B)muziek aan laten staan, tot diep in de nacht. Maarja, dat risico loop je natuurlijk als je in een rijtjeshuis en naast een flat woont..

Het meest stoort mij het gedreun,dat wordt veroorzaakt door geluidsversterkers in auto's,waarvan de bestuurder meent te kunnen opvallen.

Veel publiek stoort zich daar aan en de bestuurder moet na een aantal jaren naar de oorarts om op kosten van mede-zorgpremiebetalers,zijn oortjes te laten repareren,resp. te helpen om nog een bepaalde frequentie van geluid te kunnen opvangen.

Ondanks dat we een uitgebreide Wet Geluidshinder hebben en er eenvoudige meetapparatuur bestaat om volume met bijbehorende frequentie op te vangen,hebben onze verkeerspolitie en andere controlerende ambtelijke figuren dit niet als belangrijke prioriteit in hun opdrachten staan.

Geluidsstoornis is een belangrijk onderdeel van menselijke stoornis en dus burenruzies en ergernis.

In de auto zou men een geluidsbegrenzer moeten aanbreneg,net als in disco's (wel eens) aanwezig zijn,ofwel meneer de bestuurder zou een koptelefoon moeten opzetten.Hij/zij zou dan wel een andere methode moeten zoeken om toch nog op te vallen.

ik zou kunnen aanbevelen:

Clownspak,

Mombakkes,

Gedeukte auto,

Veelkleurige auto,

Muziek met opzwepend ritme zou ook een goede methode zijn om relschoppers in een andere stemming te brengen;ze komen in een andere geestestoestand.Werkt wrs.beter dan waterkanonnen en is ook veel goedkoper in uitvoering.

Een begin schijnt er te worden gemaakt om bij jeugd(-klontering) een hoge frequentie te produceren;dat stoort ze en ze gaan weg van de hang/verstoringsplek.

etc.

Ik heb zo'n 600 cd's maar geen enkele van the golden earring en zal er ook geen kopen, maar ben wel geregeld naar hun concerten geweest. Reden is simpel: live is echt anders en lekker hard ....

Muziek mag van mij op windkracht 10 staan (behalve klassiek), je zit er dan middenin. Gelukkig woon ik zo dat dit ook echt kan.

Draai nu Amy Macdonald, schitterend gitaarwerk en een uitdagende stem.

Ik heb niet gezegd dat de genoemde bands daar geen gebruik van maken. Ik zeg alleen dat Nothing else matters (want die werd genoemd) als nummer niet satanisch is. Je hoeft mij niet te vertellen dat ze dat wel doen, en dat weet ik donders goed. Ik luister zelf ook naar black metal enzo, al is dat absoluut niet vanwege de teksten, sterker nog: Ik veracht die teksten die over het uitroeien van christendom en het aanbidden van Satan gaan. Maar dat neemt niet weg dat ik het muzikaal gezien erg goed vind.

En ik reageerde niet op Purple Rain en Stairway to Heaven, omdat ik van die twee de tekst niet zo uit mijn hoofd weet. (Althans Purple Rain niet, en Stairway to heaven niet helemaal, en ik weet ook niet precies hoe de tekst is ontstaan)

Maar als een band één satanisch nummer heeft, wil dit nog niet zeggen dat álles stanisch is.

En leg me deze zin eens uit? Ik snap niet helemaal waar je heen wilt.

"where one are all, and one is all. To be a rock and not The Roll."

En als jij niet op het satanisme doelt, met het stukje "bands gebruikmaken van iets wat meer voorkomt in de muziek dan jij wilt weten", waar doel jij dan op? Want dan benik in de verkeerde hoek aan het zoeken, of ik weet het echt niet.

Nog één kleine vraag: Noem eens even iets van Metallica wat satanisch is? (Ik heb alles van Metallica, en ik ben een groot fan van hun, oa vanwege de goeie teksten (vroeger, nu is het meer omdat ik de muziek nog goed vind, en die nieuwe teksten interesseren me niet meer zo))

Ik denk namelijk dat dat niet het geval is bij Metallica. En als je iets noemt, en ik ben het er niet mee eens, zal ik mijn mening geven, en als je gelijk hebt zal ik dat ook zeggen.

Ik ben er niet op uit om ruzie te maken, ik denk alleen dat ik een zinnige discussie heb, en ik wil een discussie niet uit de weg gaan. Als er iets aanvallend op je overkomt: Zo bedoel ik het niet, ik wil alleen graag wat helderheid en mijn mening geven, en dat hoeft dus niet die van een ander te zijn.

Ìeder van ons heeft vanaf de geboorte de gewoonte aageleerd dingen uit de omgeving in zich op te nemen. Zo zijn we immers oud en wijzer geworden. Zo tegen de pubertijd ontstaat bij een mens de behoefte zich af te zonderen van de buitenwereld en zijn eigen beleving meer te doen gelden op het moment. Dat heeft eens altijd wel, maar de pubertijd is juist de periode dat een kind daadwerkelijk doorheeft hoe het dat moet doen. Lastig voor de ouders die gewent zijn dat hun kind open stond voor nieuwe (tover)woorden die paps en mams te zeggen hadden. Het kind voelt zich te recht niet begrepen , maar de ouders, ook terecht voelen pijn en verdriet omdat deze beseffen dat de kinderjaren overgaan, er een periode komt van ruzie en vooral oneigenlijkbedoelde kwellingen (ze zijn zelf ook puber geweest, heus vrienden, echt waar!) en daarna waarschijnlijk het lieve kind, dat ooit het doel en alles was in hun leven een eigen stek zoeken en zelfden tijd hebben voor wie ooit hun grote idolen waren.

Een manier is bijvoorbeeld zo hard te praten dt je de ander niet verstaat. Een beetje stoere text en je krijgt al snel de euphorie dat het overheersende stemgeluid ook daadwerkelijk het heersende gesprek, dus lokale sfeerbeleving, is.

Volwassen mensen hebben geleerd om te gaan met omgeving en kunnen zich zonder externe middellen ook goed wapenen tegen invloeden van buitenaf. Dat maakt iemand volwassen. Leeftijd heeft dus weinig te maken met volwassen zijn of puber. Het is wel zo dat het lichaam nu eenmaal zo lang op aarde is als een bepaald besef komt. Dat schijnt zo algemeen te zijn dat je zou kunnen zeggen dat de pubertijd waarschijnlijk zo rond het 12de levensjaar begint. Mede door de hormoonhuishouding en dat de volwassenheid zo na het 24 levensjaar toch bereikt mag zijn.

Dus jeugd zet muziek graag hard om toch te kunne genieten van de atmosfeer ongeacht wie er in de buurt is, terwijl de volwassen luisteraar graag de klanken hoort van de muziek maar verder niet de behoefte heeft zich te wapenen tegen eventuele invloeden van iemand anders. Waarom is de jeugd gek van muziek wat maar zo laag mogelijke bass heeft en verder eigenlijk door geen een muzikant serieus genome wordt? Het gaan ze ook zeker om de escape factor van de muziek.

En wat nothing else matters betreft. Luister vriend, ik ken Metallica. Je hoeft me niet te geloven, daar ben ik niet op uit. Maar je zal verbaasd zijn als je weet dat al de door mij genoemde bands gebruikmaken van iets wat meer voorkomt in de muziek dan jij wilt weten zie ik alweer. Laat ik het zo zeggen , "where one are all, and one is all. To be a rock and not The Roll."

Veertje schreef:Ik ga al best wel een tijdje mee en hoor bij de generatie mensen die door de jeugd bij het zien van mijn wat oudere gelaatstrekken op het eerste gezicht wordt gezien als "geen verstand hebbend van muziek" of "zo'n zeurpiet die niet van muziek houdt".

Niets is minder waar. Al zal ik niet alle stromingen "juist" kunnen benoemen, zie ik in bijna alles van wat er zoal creatief geproduceerd wordt wel wat. Voor sommige musici heb ik zelfs grote waardering. Om maar twee niet zo voor de hand liggende voorbeelden te noemen: Eminem en de band "Disturbed".

De naam 'Veertje' geeft een iets andere indruk dan iemand met al zoveel levenservaring

Over Disturbed gesproken: ik heb niet zoveel met de band, maar een tijd geleden zag ik hun cover van Genesis op tv, Land of confusion (klik er maar op om de video te zien). Dit vond ik wel een supernummer, goed uitgevoerd en origineel. Ook de clip was leuk bedacht en zo was deze band ook bij mij in waardering gestegen.

Het enige dat me altijd maar weer stoort is het VOLUME. Waarom moet het allemaal zo hard op evenementen en concerten? Is de jeugd inmiddels doof en zijn mijn oren gewoon nog beter omdat ze niet de schade van de oortjes van Walkmans, Discmans, MP3 spelers zoals bijv. mobieltjes hebben opgelopen? En omdat ik concerten e.d. na een aantal bezoeken maar uit pure ellende heb gemeden? Serieus, ik HOOR de muziek niet meer, kan de details niet meer onderscheiden als de volumeknop te hoog wordt gedraaid. En die details maken muziek voor mij nu juist zo leuk om naar te luisteren.

Ik hoor zelf ook nog bij de jeugd en het valt me inderdaad op hoevaak mensen hun oordopjes keihard aan hebben staan. Zelf spaar ik m'n oren liever een beetje en zorg ervoor dat ik ondertussen kan horen wat er in de omgeving gebeurt. Bij concerten echter kan het wel vet zijn als het geluid hard staat. Een reden is natuurlijk dat het optreden in de hele tent te horen moet zijn, maar daarnaast is het bij bv een harde rockact makkelijke om los te gaan en te springen dan bij een rockbandje dat de volumeknop niet wist te vinden. Oke, aan het eind van de avond heb je misschien last van je oren en je stem, maar ik snap het harde geluid bij concerten wel.

+1. Ga graag naar concerten, lowlands is een vast item op mijn agenda en ik sta ook graag vooraan (=vlakbij de speakers). Heb echter nog steeds een goed gehoor. Zodanig zelfs, dat als ik bij mijn ouders ben en de televisie staat aan, ik dat echt véél te hard vind. Maar zij kunnen het anders niet verstaan.

Dan doe je toch gewoon oordopjes in, (serieus, ga eens naar een concert, je zult echt niet de enigste zijn, vooral de die-hards, die willen ook niet na hun 40ste een horapparaatje gebruiken)

Ik ga al best wel een tijdje mee en hoor bij de generatie mensen die door de jeugd bij het zien van mijn wat oudere gelaatstrekken op het eerste gezicht wordt gezien als "geen verstand hebbend van muziek" of "zo'n zeurpiet die niet van muziek houdt".

Niets is minder waar. Al zal ik niet alle stromingen "juist" kunnen benoemen, zie ik in bijna alles van wat er zoal creatief geproduceerd wordt wel wat. Voor sommige musici heb ik zelfs grote waardering. Om maar twee niet zo voor de hand liggende voorbeelden te noemen: Eminem en de band "Disturbed".

Het enige dat me altijd maar weer stoort is het VOLUME. Waarom moet het allemaal zo hard op evenementen en concerten? Is de jeugd inmiddels doof en zijn mijn oren gewoon nog beter omdat ze niet de schade van de oortjes van Walkmans, Discmans, MP3 spelers zoals bijv. mobieltjes hebben opgelopen? En omdat ik concerten e.d. na een aantal bezoeken maar uit pure ellende heb gemeden? Serieus, ik HOOR de muziek niet meer, kan de details niet meer onderscheiden als de volumeknop te hoog wordt gedraaid. En die details maken muziek voor mij nu juist zo leuk om naar te luisteren.

Oh ja, laten we ook even een antwoord geven op de eigenlijke vraag van het topic:

Wat ik echt niet kan horen is (het gros van) R&B en de mainstream rap en hip-hop. Verder kan ik eigenlijk alles wel hebben, voornamelijk (extreme) metal (ja, ook extreme metal kan melodieus zijn) en (hard-)rock.

Wat ik vreselijk vind is rap! Vooral omdat het taalgebruik zeer platvloers is en er geen melodie aan te pas komt. Om diezelfde reden houd ik ook niet van house, het soort waar alleen maar een dreun uit voortkomt en nauwelijks een melodie, waarvan ik pijn in mijn hoofd krijg, en evenmin van 'modern' klassiek waar zeer veel dissonanten in voorkomen die mij pijn aan de oren doen.

Verder houd ik van allerlei stijlen, klassiek (New World van Dvorak bijvoorbeeld), pop, jazz, blues, noem maar op, zelfs een meezinger van Frans Bauer kan ik bij de juiste gelegenheid best wel meezingen (hoewel het meer op tetteren lijkt bij zo'n gelegenheid).

Nothing else matters satanisch?? Waar haal je die wijsheid vandaan?

Het nummer gaat over een liefdesrelatie tussen Hetfield en een vrouw(of meisje, wat je wil), die niet kon vanwege de grote afstand (ik geloof meer dan 500 km(getuige stukje text: No matter how far)), en (niet onbelangrijk in het verhaal) haar ouders waren het er niet echt mee eens (getuige stukje text: Never cared for what they know, Never care for what they say).

Al met al is het gewoon een liefdesliedje.

Muziek is naast een ontspanning happening een gigantische industrie geworden. Di nrns zijn hand voor omdraait. Heb je het idee dat het wordt opgedrongen?

Tuurlijk gebeurd dat, net zoals je nieuwste mobieltje, je scheermes en je 2 in 1 conditionizer. Maar net zoals het huwlijk waar je voor geboren zou worden of de stoer straaljager waar je best in dood zo willen gaan. Think about that ****!!!

Muziek is een versamling van golven die je lichaam masseerd. Elk lichaam is anders, elke afstand tot de geluidsron is anders en daarmee dus al de beleving van muziek. R&B is muziek die gaat over dingen die jonge meden leuk vinden, gezongen door stoere jongens die meiden leuk vinden of meiden die meiden stoer vinden. Persoonlijk vind ik R&B tegenwoordig een slecht escuus voor muziek. Het zijn contineu herhaalde loops. Het nummer zou dus binnen 20 seconde klaar kunnen zijn. Zeker met de inhoud van text. I love you is misschin wel mooi gezegd, maar niet echt orgineel he. Dat is nu het verschil tussen muziek en muzek. Die Frans Bauer kan wel geen muziek bedenken, maar is wel orgineel qua text. Rap is weer continue loops afdraaien, maar poetisch vaak subliem.

Er wordt vaak gezegd dat muziek van de duivel zou zijn. Zelf geloof ik niet in een duivel, maar geniet wel van satanische nummers zoals Stairway to heaven, Purple Rain and Nothing else matters. En Amy, heerlijk stemmetje heeft ze.