beelddenkers

[jdr]

Als ik zelf fiets, kijk ik automatisch naar gezichten van mensen, alsof ik ze scan.

Dit herken ik ook wel weer.

Ik kijk iedereen aan die ik tegenkom, wat me dan opvalt is dat andere mensen dit amper doen.

Iemands karakter dan zien is me zwaar tegengevallen, het is me regelmatig gebeurt dat mijn oordeel er volledig naast zat.

Ben hier dan ook aardig voorzichtig mee geworden.

De stapels onderwerpen blijven constant vragen om nieuwe input, wat me frustreerd wanneer dat niet kan. De onbeconcludeerde onderwerpen blijven in m'n bewustzijn aanwezig, totdat ik het met een goede slotconclusie kan verwerken in m'n onbewuste geheugen. Als ik de oplossing heb, verdwijnt het van de bewuste stapel.

Ook heel herkenbaar, lastige onderwerpen zoals 'het bewustzijn' blijven draaien in mijn hoofd.

Verder kan ik als ik met een lastig onderwerp bezig ben dagen helemaal weg zijn.

Mensen moeten me dan tot drie keer toe wat aan me vragen voor deze vraag tot me door dringt.

Het idee komt intuitief Daarna word er geanalyseert tot alle obstakels uit de weg zijn.

Als dat is gelukt is er weer rust.

Erg irritant als mensen mij storen in een gedachtenketting, kan ik weer helemaal opnieuw beginnen.

Geen Asperger, wel ben ik erg introvert.

Wellicht dat het laatste ook wat zegt in combinatie met beelddenken?

[Windsurfer]

welk werk is dan geschikt voor echte beelddenkers? het lijkt me dat je als beelddenker voor de buitenwereld vaak autistisch overkomt.

[Sjorssnors]

 

Het idee komt intuitief Daarna word er geanalyseert tot alle obstakels uit de weg zijn.

Als dat is gelukt is er weer rust.

Zou niet iedereen dat kunnen trainen (of aangeleerd worden), om de intuïtie meer te gebruiken, en meer 'rust en objectiviteit' te verkrijgen ?

[Arn0]

welk werk is dan geschikt voor echte beelddenkers? het lijkt me dat je als beelddenker voor de buitenwereld vaak autistisch overkomt.

Komt een beelddenker vaak als autistisch over?

Ik heb zelf nog nooit meegemaakt dat iemand me als autistisch ervaart.

Over het algemeen vinden mensen mijn gezelschap prettig...voor zover ik weet dan ...misschien wordt m'n vertrek wel gevierd met een traditionele polonaise.

Over het algemeen kan ik het met de meeste mensen goed vinden, er zijn maar een paar types waar ik echt niet mee om kan/wil gaan en die zullen het zelf niet direct merken. Toch blijf ik in eerste instantie afstandelijk. Een vriendschap is voor mij vaak voor het leven.

Op de site van hersenstorm (over ADHD) staat een heel interessant artikel, waar ik mezelf 100% in herken:

http://www10.antenna.nl/hersenstorm/Hypers...sitiviteit.html

Zoals je ziet wordt het nu steeds lastiger om het beelddenken te definiëren aangezien het praktisch altijd gekoppeld gaat met andere 'stoornissen'.

Misschien is het wel beter om te stellen dat beelddenkers een ander/of groter bewustzijn hebben. Wat vele mensen onbewust ervaren, ervaar ik zelf bewust (of ben ik er bewust van dat ik het onbewust waarneem).

Dit zou betekenen dat het denken zelf meer bewust gebeurt dan bij niet-beelddenkers.

Nu was ik net wat informatie op internet aan het opzoeken om te kijken hoe ik dit duidelijker kon omschreven en waar kom ik op uit....?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Intu%C3%AFtie

Lijkt me duidelijk.

[Arn0]

Zou niet iedereen dat kunnen trainen (of aangeleerd worden), om de intuïtie meer te gebruiken, en meer 'rust en objectiviteit' te verkrijgen ?

Dat doe ik eigenlijk constant. Door het constant opzoeken van nieuwe prikkels voed ik bewust mijn onderbewustzijn. Het lastige deel is het onderdrukken van het logisch denken. Dit beperkt namelijk het aantal factoren waarmee je tot een conclusie/eindgedachte komt.

Het logisch denken beredeneren pas ik dan later toe om deze conclusie/eindgedachte te bevestigen of ontkrachten.

[Sjorssnors]

Het lastige deel is het onderdrukken van het logisch denken. Dit beperkt namelijk het aantal factoren waarmee je tot een conclusie/eindgedachte komt.

Het logisch denken    beredeneren pas ik dan later toe om deze conclusie/eindgedachte te bevestigen of ontkrachten.

Precies, de juiste beredenatie (voor de juiste eindconclusie) wordt op een gegeven moment ingegeven, net alsof het onbewust met met de juiste associatie is geassociëerd, wat de juiste bewustwording tot gevolg heeft gehad. Die nieuwe bewuste eindconclusie wordt weer in het onderbewustzijn verwerkt, en verweven in het geheel van onbewuste patronen.

[jdr]

welk werk is dan geschikt voor echte beelddenkers? het lijkt me dat je als beelddenker voor de buitenwereld vaak autistisch overkomt.

In tegenstelling tot de autist schuw ik structuur en gedij ik erg goed in chaos.

Ik kom dan ook allerminst over als een autist.

Wel ligt er een kloof tussen mijn intellectueel functioneren en het pragmatiseren ervan.

Ik ben erg slecht in organiseren en loop weg voor dingen die ik niet interessant genoeg vind om me mee bezig te houden.

Beelddenkers hebben vooral een oplossend vermogen omdat ze overzicht hebben op het gehele plaatje.

Daarin liggen dan ook de werkvelden van de beelddenkers m.i..

[Mrtn]

Worden jullie ooit moe van jezelf?

Als je staat af te wassen, dat je ziet/beseft/inziet dat een repeterende beweging vaak het over het randje klotsen van het afwaswater veroorzaakt? En dus bewust elke 3 halen met de borstel even wachten om het geheel voor klotsen te behoeden?

Autorijden is mechanisch/technisch een heel bewust proces voor mij. Ik voel en hoor dan ook alles aan de auto.. bekend?

Ik probeer te zeggen dat ik soms een beetje moe word van alles wat ik voel, zie; wat me opvalt, wat proccessingpower opeist.. etc

Soms zou ik wel eens een knopje willen kunnen omzetten om het gevoel -ignorance is bliss- te ervaren. Gewoon even niet..

Op die manier heb ik mezelf aangeleerd heel dom te kunnen overkomen, om maar even niet te hoeven. 'Nee, had ik niet aan gedacht.' Terwijl ik het al lang had voorzien en dus al had besloten dat antwoord te geven omdat ik bijvoorbeeld niet wil uitwijden over het voorval.

Taal vind ik mooi. Met voldoende tijd en overweging is het een fantastische tool om je uit te drukken. Vreemde talen boeien me ook en ik pik ze vaak vrij snel op (engels, frans, Italiaans - niet veel verder van mij bekende talen weg, anders raak ik de weg snel kwijt). Vooral engels vind ik een prachtige taal; in weinig woorden kan je heel krachtig samenvatten.

Ik ben benieuwd naar de reacties!

-

INFP

Introvert, Intuitive, Feeler, Perceiver

[Sjorssnors]

Worden jullie ooit moe van jezelf?

Als je staat af te wassen, dat je ziet/beseft/inziet dat een repeterende beweging vaak het over het randje klotsen van het afwaswater veroorzaakt? En dus bewust elke 3 halen met de borstel even wachten om het geheel voor klotsen te behoeden?

Autorijden is mechanisch/technisch een heel bewust proces voor mij. Ik voel en hoor dan ook alles aan de auto.. bekend?

Bekend, een boterham volgens een efficiënte manier smeren, zodat het met een bewegibg de boterham smeert, of de gek boven op dak, welke begint te rammelen bij windsnelheden boven windkracht 5.

Ik probeer te zeggen dat ik soms een beetje moe word van alles wat ik voel, zie; wat me opvalt, wat proccessingpower opeist.. etc

Soms zou ik wel eens een knopje willen kunnen omzetten om het gevoel -ignorance is bliss- te ervaren. Gewoon even niet..

Op die manier heb ik mezelf aangeleerd heel dom te kunnen overkomen, om maar even niet te hoeven. 'Nee, had ik niet aan gedacht.' Terwijl ik het al lang had voorzien en dus al had besloten dat antwoord te geven omdat ik bijvoorbeeld niet wil uitwijden over het voorval.

Zeer herkenbaar, momenteel zelfs overheersend veel. Ik heb momenten dat ik met tig dingen tegelijk bezig ben, en andere momenten sta ik op 'overload'. Dan moet ik mezelf tot rust dwingen, om dingen op een rijtje te krijgen (rustmomenten). Ik wou ook wel dat ik dat knopje had.

Taal vind ik mooi. Met voldoende tijd en overweging is het een fantastische tool om je uit te drukken. Vreemde talen boeien me ook en ik pik ze vaak vrij snel op (engels, frans, Italiaans - niet veel verder van mij bekende talen weg, anders raak ik de weg snel kwijt). Vooral engels vind ik een prachtige taal; in weinig woorden kan je heel krachtig samenvatten.

Ik pik taal ook snel op, weliswaar auditief. Het moeilijke lezen maakt het dat ik ook niet graag met Engelse woorden om ga. Ik red me wel met Duits, Engels, Spaans, Surinaams, Fries en een beetje Frans.

[Arn0]

Klinkt weer bekend in de oren (m.u.v. de talen).

Als iemand dat uitknopje gevonden heeft dan hoor ik het ook graag.

(graag zo'n knopje dat ook weer terug aan kan....)

Bij routine klusjes als de afwas zorg ik dat ik me niet aan dat soort dingen ga ergeren. Dan zet ik muziek op die genoeg mijn aandacht trekt om me bezig te houden. Zonder muziek ben ik ook 2-3x zolang bezig met die afwas.

Af en toe (ehhhh lees:meestal) wordt ik ontzettend moe van mezelf, wanneert ik bewust met mijn onbewuste bezig zijn. Ik probeer dan bewust een onbewuste gedachte te doorgronden. Helaas werkt dat dus niet. Het resultaat komt immers vanzelf als het moment daar is. Het vervelende is dat ik dit niet kan onderdrukken zonder in een soort dagdroom-toestand terecht te komen.

Taal vind ik aan de ene kant een heel kunstig en mooi iets, maar heeft voor mij een 'bitter' smaakje vanwege de vele uitzonderingen op de 'logica'. Hierdoor komt het weer aan op rijtjes leren, waar ik ontzettend veel moeite mee heb (en zelfs depressief van kan worden). Het Engels is dan nog de taal die ik het meest kan waarderen vanwege de effectiviteit.

Het Nederlands vind ik echter weer een mooiere en completere taal, alleen vind ik alle uitzonderingen een verschrikking.

Waarom kan niet alles volgens een vast patroon vervoegd worden? Waarom geen vaste regel voor meervoud? Het zou dan allemaal een stuk makkelijker worden.

[Mrtn]

Ik pik taal ook snel op, weliswaar auditief.

Goede toevoeging; dat heb ik ook. Als ik de taal hoor, kan ik er wat mee. Het kunnen lezen volgt bij voldoende inzicht.

[Sjorssnors]

 Als ik de taal hoor, kan ik er wat mee. Het kunnen lezen volgt bij voldoende inzicht.

Qua verbaal uiten, red ik me zeer goed. Ik begrijp de betekenis van woorden, en kan in m'n spreken gemakkelijk die woorden verwerken. Dat is voor mij ook audtief, en komt rechtstreeks uit m'n onderbewustzijn. Het zijn dan de eerdere overdenkingen, welke er repeterend uit komen. M'n woordenschat wordt dan automatisch optimaal benut. Het lijkt wel alsof alle woorden in een apart gedeelte onthouden wordt, en het automatisch woorden linkt om m'n denkbeelden te verduidelijken. Het nadeel ervan is, dat me alle conclusies, welke gerelateerd zijn, te binnen schieten (bewust), wanneer ik het op moet schrijven. Veel woordelijke benaderingen schieten me dan te binnen.

[Veertje]

Ik denk zeker voor Sjors en Arno de moeite waard om eens uit te zoeken welke typen julle zijn bij de MBTI.  

Er zal weer een wereld voor jullie open gaan, nog meer puzzelstukjes zullen op hun plaats vallen.  

Pas wel op, evenals in het hokje beelddenken dat je jezelf er niet in verliest.  

Het is erg makkelijk om alles op dat hokje te betrekken en je eigen eigenschappen uit te vergroten of in te passen.

Ik heb de posts m.b.t. de Myers-Brigss type indicator verplaatst naar een andere topic van jrd: http://sciencetalk.nl/forum/invision/in...showtopic=18490 . Het leek me leuk en wellicht leerzaam om daar een overzicht te krijgen over wie wat waarin herkent m.b.t. de MBTI.

[Sjorssnors]

Betreffend het topic 'beelddenken' zouden merdere conclusies gemaakt kunnen worden (tenminste heb ik wat moeite met het 'in het ongewisse laten' van een onderwerp). Meerdere perspectieven zijn dus mogelijk, en daarmee meerdere opties tot concluderen.

Een mogelijke conclusie : "Het feit dat 'woordelijk denkers' hun woorden moeten visualiseren, geeft aan dat woorddenkers gefocust zijn op woorden, wat het 'beelddenken' verdringt".

Of heb ik hier een verkeerd beeld over

(De bedoeling van conclusiegerichtheid is vooruitgang. Conclusies zijn nodig om het tegendeel ervan te kunnen aantonen. Hoe ongewisser dat blijft, hoe aannemelijker de conclusie wordt)

[Mrtn]

Met de gegevens die we hebben denk ik dat we kunnen zeggen dat 'taal' haast secundair is voor beelddenkers en een heel bewust proces. De taaldenker is de beelddenker nog wel eens 'kwijt' (volgen van de gedachtengang). Dat is voor beide partijen niet prettig, maar niet onoverkomelijk.

Wat betreft het verdringen waar Sjorssnors van spreekt: de theorie dat kinderen per definitie beelddenkers zijn, die het taaldenken later ontwikkelen, zegt mij genoeg. Zonder het bewezen te zien is het natuurlijk moeilijk er iets zinnigs over te zeggen, maar ik vind het op zijn minst denkbaar. Taaldenken zou dan inderdaad de plaats van beelddenken innemen - of dat goed is, is een ander discussie. Maar het lijkt me duidelijk dat je zonder voldoende ontwikkeling op taalgebied niet kunt functioneren in onze maatschappij.

Ik zou je redenatie trouwens willen omdraaien, Sjorssnors. Het gegeven dat beelddenkers heel bewust een vertaalslag moeten maken van intuitieve conclusies naar woorden, geeft aan dat taal een secundair medium (?) is voor beelddenkers.

Dit is overigens ook de volgorde waarin het ons is aangeleerd, immers: kinderen kunnen onmogelijk in woorden denken als ze een taal nog niet beheersen. Als ze een taal leren, zal dat de plaats van het beelddenken innemen. Daar taal een aangeleerde, abstracte manier van denken is, vermoed ik dat het ook langzamer is.

Ik vermoed dat beelddenkers bij die laatste stap zijn blijven hangen.