door bessie » wo 07 jul 2010, 16:21
Ik denk dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen evolutie (als proces van gis en mis) en datgene wat op dit moment gebeurt.
Het hersenvolume van de mens en zijn 'intelligentie' ontstonden als product van evolutie. Op dat punt is de mens vrijwel zeker niet het eindpunt van een ontwikkeling (er komen soorten met meer hersens). Het ontaarden van ons denkvermogen in voorbehoedmiddelen en atoombommen heeft niets met evolutie te maken want dat zijn zaken die geen invloed zullen hebben op onze erfelijke eigenschappen.
Verder: het uitsterven van onze soort of groepen binnen onze soort is op dit moment nauwelijks nog afhankelijk van de combinatie van erfelijkheid en externe factoren, maar meer door ons eigen handelen. Ons handelen wordt bepaald door politiek en economie, niet door onze chromosomen. Verdere ontwikkelingen van onze erfelijke eigenschappen zijn pas te verwachten als onze soort als overheersende sturende kracht in de natuur is verdwenen, en overleving weer afhankelijk wordt van de natuur zelf, de kracht die evolutie heeft mogelijk gemaakt. In dit opzicht kun je dus niet spreken van een eindproduct van de evolutie maar een voorlopig eindproduct van het ontbreken van evolutie. De mens heeft zich feitelijk buiten de evolutiecyclus geplaatst, de evolutie gaat verder maar geldt alleen voor andere soorten (die dus misschien evolutionair ook de mens in kunnen halen). Ook op dit punt is dus de mens geen eindproduct.
Bovenstaande beweringen gaan er van uit, dat 'evolutie van het gedrag' los staat van de 'fysiologische' evolutie. Dit lijkt me een redelijke veronderstelling, want voor zover ik weet heeft nog niemand aangetoond dat aanpassingen in gedrag autonoom leiden tot veranderende erfelijke eigenschappen. Wel via via, bijv. door het aanpassen van bepaalde soorten aan de menselijke samenleving, waardoor sommige soorten uitsterven door gebrek aan levensruimte, maar niet in de vorm van -ander gedrag -> betere overleving -> meer betere chromosonen -> meer ander gedrag.
Ik denk dat er onderscheid moet worden gemaakt tussen evolutie (als proces van gis en mis) en datgene wat op dit moment gebeurt.
Het hersenvolume van de mens en zijn 'intelligentie' ontstonden als product van evolutie. Op dat punt is de mens vrijwel zeker niet het eindpunt van een ontwikkeling (er komen soorten met meer hersens). Het ontaarden van ons denkvermogen in voorbehoedmiddelen en atoombommen heeft niets met evolutie te maken want dat zijn zaken die geen invloed zullen hebben op onze erfelijke eigenschappen.
Verder: het uitsterven van onze soort of groepen binnen onze soort is op dit moment nauwelijks nog afhankelijk van de combinatie van erfelijkheid en externe factoren, maar meer door ons eigen handelen. Ons handelen wordt bepaald door politiek en economie, niet door onze chromosomen. Verdere ontwikkelingen van onze erfelijke eigenschappen zijn pas te verwachten als onze soort als overheersende sturende kracht in de natuur is verdwenen, en overleving weer afhankelijk wordt van de natuur zelf, de kracht die evolutie heeft mogelijk gemaakt. In dit opzicht kun je dus niet spreken van een eindproduct van de evolutie maar een voorlopig eindproduct van het ontbreken van evolutie. De mens heeft zich feitelijk buiten de evolutiecyclus geplaatst, de evolutie gaat verder maar geldt alleen voor andere soorten (die dus misschien evolutionair ook de mens in kunnen halen). Ook op dit punt is dus de mens geen eindproduct.
Bovenstaande beweringen gaan er van uit, dat 'evolutie van het gedrag' los staat van de 'fysiologische' evolutie. Dit lijkt me een redelijke veronderstelling, want voor zover ik weet heeft nog niemand aangetoond dat aanpassingen in gedrag autonoom leiden tot veranderende erfelijke eigenschappen. Wel via via, bijv. door het aanpassen van bepaalde soorten aan de menselijke samenleving, waardoor sommige soorten uitsterven door gebrek aan levensruimte, maar niet in de vorm van -ander gedrag -> betere overleving -> meer betere chromosonen -> meer ander gedrag.
