1207 schreef:Moederliefde is zuiver instinctief gedrag. Je kind is tenslotte je eigen genenbak en die moet overleven. voldoende voorbeelden van moederdieren die zichzelf opofferen om hun kleintjes te redden.
Dit blijft in stand tot aan de dood.
Omdat een man oneindig kan blijven paren heeft hij dat gevoel veel minder of zelfs niet. Een vrouw is na een geslaagde voortplanting zowiezo enkele maanden tot jaren kwijt om de kleine op te voeden. Daarom is het kind voor de vrouw veel belangrijker.
Verliefdheid is van tijdelijke aard om voortplanting te vergemakkelijken. Mensen die,al dan niet tijdelijk, enkel mekaars voordelen zien gaan nu eenmaal makkelijk over tot paring of voortplanting.
Bijna altijd eindigt deze gevoelstoestand in tegenstelling tot moeder-kindverhouding.
Deels met je eens maar te kort door de bocht. Zuiver instinctief zou ik moederliefde bij
mensen niet willen noemen. Bij mensen speelt ook de ratio een rol, in meer of mindere mate. Dit is moeilijk te analyseren. Alleen al de term "door het vuur gaan", genoemd in de startpost, is een term die onderhevig is aan interpretatie.
Wat is dat precies? Extreem gedrag of een bepaalde mate van zelfopoffering? Of moet het gedrag aan beide voorwaarden voldoen om "door het vuur gaan" genoemd te mogen worden?
En wanneer spreken we dan van extreem of zelfopofferend gedrag?
Als een moeder haar moordende kind beschermt tegen te gevolgen van zijn/haar moorddadige gedrag dan is dat wellicht extreem. Maar is het ook zelfopoffering? Is daar niet eigenlijk eigenbelang mee gemoeid, het voorkomen van schande bijvoorbeeld.
Als een moeder het kind dat een snoepje bij Jamin steelt aangeeft bij de filiaalchef dan is dat misschien wel zelfopoffering. Ruzie met je kind, schaamte tegenover de filiaalchef. Maar is het ook extreem? Staat de opvoedkundige les die het kind hiermee krijgt in verhouding tot de vernedering die het ondergaat om een "klein" vergrijp als het stelen van een snoepje? En heeft die vernedering dan niet weer een negatieve invloed op het zelfbeeld van het kind, dat een moeder omhoog zou willen houden? Begrippen als klein, extreem en zelfopoffering worden bepaald door onze waarden en normen.
Nee, ik vind het maar verwarrend. Ik zou dan ook, als ik zelf daar duidelijkheid in zou moeten scheppen, het anders stellen:
Onvoorwaardelijke liefde is een begrip dat behelst dat we houden van een persoon, ongeacht of die persoon slecht of goed is, ons pijn doet, de wereld naar de k..... helpt of wat dan ook. We houden gewoon van die persoon, klaar. Maar, komt een dergelijke onvoorwaardelijke liefde ook voor? En valt moederliefde in al haar vormen daar onder? Ik denk het niet. En ik vind sowieso dat "door het vuur gaan" niet een maatstaf is voor "onvoorwaardelijke" liefde. Een man die voor een vrachtwagen springt om een, voor hem vreemd, kind te redden, houdt niet onvoorwaardelijk van dat kind. Dat kan niet, want hij kent het kind niet.
"Door het vuur gaan" voor iemand wordt bepaald door andere factoren:
- de band die we hebben met een persoon
- de verantwoordelijkheid de we voelen voor die persoon
1. wordt bepaald door de mate van afwijzing die we ervaren (door een persoon of door een groep)
2. wordt bepaald door o.a. de hulpeloosheid van de persoon (kan de persoon voor zichzelf zorgen?) , ons eigen zelfvertrouwen (zijn we volgens onszelf in staat om verantwoordelijk te zijn voor anderen?) en door 1.
[quote='1207' post='296373']Moederliefde is zuiver instinctief gedrag. Je kind is tenslotte je eigen genenbak en die moet overleven. voldoende voorbeelden van moederdieren die zichzelf opofferen om hun kleintjes te redden.
Dit blijft in stand tot aan de dood.
Omdat een man oneindig kan blijven paren heeft hij dat gevoel veel minder of zelfs niet. Een vrouw is na een geslaagde voortplanting zowiezo enkele maanden tot jaren kwijt om de kleine op te voeden. Daarom is het kind voor de vrouw veel belangrijker.
Verliefdheid is van tijdelijke aard om voortplanting te vergemakkelijken. Mensen die,al dan niet tijdelijk, enkel mekaars voordelen zien gaan nu eenmaal makkelijk over tot paring of voortplanting.
Bijna altijd eindigt deze gevoelstoestand in tegenstelling tot moeder-kindverhouding.[/quote]
Deels met je eens maar te kort door de bocht. Zuiver instinctief zou ik moederliefde bij [i]mensen[/i] niet willen noemen. Bij mensen speelt ook de ratio een rol, in meer of mindere mate. Dit is moeilijk te analyseren. Alleen al de term "door het vuur gaan", genoemd in de startpost, is een term die onderhevig is aan interpretatie.
Wat is dat precies? Extreem gedrag of een bepaalde mate van zelfopoffering? Of moet het gedrag aan beide voorwaarden voldoen om "door het vuur gaan" genoemd te mogen worden?
En wanneer spreken we dan van extreem of zelfopofferend gedrag?
Als een moeder haar moordende kind beschermt tegen te gevolgen van zijn/haar moorddadige gedrag dan is dat wellicht extreem. Maar is het ook zelfopoffering? Is daar niet eigenlijk eigenbelang mee gemoeid, het voorkomen van schande bijvoorbeeld.
Als een moeder het kind dat een snoepje bij Jamin steelt aangeeft bij de filiaalchef dan is dat misschien wel zelfopoffering. Ruzie met je kind, schaamte tegenover de filiaalchef. Maar is het ook extreem? Staat de opvoedkundige les die het kind hiermee krijgt in verhouding tot de vernedering die het ondergaat om een "klein" vergrijp als het stelen van een snoepje? En heeft die vernedering dan niet weer een negatieve invloed op het zelfbeeld van het kind, dat een moeder omhoog zou willen houden? Begrippen als klein, extreem en zelfopoffering worden bepaald door onze waarden en normen.
Nee, ik vind het maar verwarrend. Ik zou dan ook, als ik zelf daar duidelijkheid in zou moeten scheppen, het anders stellen:
Onvoorwaardelijke liefde is een begrip dat behelst dat we houden van een persoon, ongeacht of die persoon slecht of goed is, ons pijn doet, de wereld naar de k..... helpt of wat dan ook. We houden gewoon van die persoon, klaar. Maar, komt een dergelijke onvoorwaardelijke liefde ook voor? En valt moederliefde in al haar vormen daar onder? Ik denk het niet. En ik vind sowieso dat "door het vuur gaan" niet een maatstaf is voor "onvoorwaardelijke" liefde. Een man die voor een vrachtwagen springt om een, voor hem vreemd, kind te redden, houdt niet onvoorwaardelijk van dat kind. Dat kan niet, want hij kent het kind niet.
"Door het vuur gaan" voor iemand wordt bepaald door andere factoren: [list=1]
[*]de band die we hebben met een persoon
[*]de verantwoordelijkheid de we voelen voor die persoon
[/list]1. wordt bepaald door de mate van afwijzing die we ervaren (door een persoon of door een groep)
2. wordt bepaald door o.a. de hulpeloosheid van de persoon (kan de persoon voor zichzelf zorgen?) , ons eigen zelfvertrouwen (zijn we volgens onszelf in staat om verantwoordelijk te zijn voor anderen?) en door 1.
