Nee het spijt me.
Het is denk ik al veertig jaar gelden dat ik het gelezen heb en ik heb flauw idee waar het instond.
Het was ook geen uitgebreid artikel ik schat het twee/drie A'viertjes groot.

Hoewel triest is het wel een interessant geval. Heb je ergens een bron voor dit artikel?

Het lijkt me vrij uitzonderlijk dat iemand blind in de ogen geboren wordt en dat zo gelaten wordt tot op latere leeftijd, waarna herstel waarschijnlijk in hersenblindheid resulteert. Niet dat hersenblindheid een onbekend fenomeen is als gevolg van een herseninfarct of iets dergelijks, maar zicht herstellen in de ogen op latere leeftijd lijkt me wel vrij bijzonder.

Het was inderdaad heel triest.

De rede was dat de man zich zeer verheugd had om te kunnen zien, maar om de een of andere reden konden zijn hersenen de informatie niet meer goed omzetten. Hij maakte dan ook tekeningen die nergens naar leken.
Dit was zo'n grote desillusie voor de man dat hij er tenslotte een eind aan maakte.

Of hij kleuren kon onderscheiden weet ik niet, stond dacht ik niet in het artikel.

Dat laatste is uiteraard nogal triest, maar ik vraag me af hoe dit mogelijk is:

Iemand die blind geboren wordt zal ook nooit de hersenfuncties ontwikkelen om beeld te interpreteren. Mocht die blindheid oorzaak zijn van een zenuwdefect of iets dergelijks dan zal het herstellen daarvan later in het leven niet meer hersenfunctie opleveren om iets met dat beeld te kunnen doen.

Uiteraard ligt dat anders voor iemand die 'wettelijk blind' geboren is maar nog wel enige visuele capaciteit heeft, bijvoorbeeld doordat als gevolg van staar, lensdefecten etc geen scherp beeld gevormd kan worden, maar wel onderscheid kan maken tussen licht en donker, kleuren, en mogelijk vage vormen en dergelijke.

Analoog zie je dat ook wel met doofheid: er zijn gevallen waarbij iemand doof geboren is en na het aanbrengen van een cochlear implantaat ineens voor het eerst kan horen. Dat werkt alleen indien het slakkenhuis en de haarcellen daarin aanwezig zijn en kunnen reageren op signalen. Verschil is wellicht wel dat die gehoorcellen er altijd wel waren, maar om een of andere oorzaak nooit in staat waren geluid van buiten op te pikken (ontbrekend middenoor oid).

Wat een verschil zou kunnen maken: gehoorcellen pikken ook interne stimuli op, bijvoorbeeld via botgeleiding, geluid van bloedsomloop en dergelijke. Iemand in een dergelijke situatie ontvangt wel stimuli ook al kan ie daar weinig nuttigs mee.

Voor visuele beperking is dat lastiger: het enige vergelijk zou zijn om een gezond persoon te laten opgroeien in een compleet lichtvrije omgeving en dan te kijken wat er gebeurd als je opeens het licht aan doet: ik heb geen idee wat er gaat gebeuren, maar het lijkt me geen ethisch verantwoord experiment. Wellicht kan het met proefdieren gedaan worden door te kijken of ze naar enige tijd hun herwonnen visuele input gaan gebruiken, maar dat is niet vergelijkbaar met hoe een mens het zou ervaren.

Wat blinden zich voorstellen bij kleuren en dergelijken is lastig te behappen.
Er is maar een groep die het een beetje weet, dat zijn de mensen die blind zijn geboren en pas op latere leeftijd door een operatie toch kunnen zien.

Die groep is echter piep klein denk ik.
Ik ken er slechts een beschrijving van en dat liep niet goed af.
De man leerde nooit echt zien en pleegde tenslotte zelfmoord.

Tja, iemand die wel kan zien maar solitair opgroeit (niet waarschijnlijk, maar goed) en daardoor geen enkele taal leert zal de kleuren ook niet kunnen benoemen. Maar zien of een bes rijp is doordat deze van kleur veranderd is lijkt me dan weer geen enkel probleem.

Kleuren benoemen is sowieso een taalkundig concept: sommige talen hebben namen voor kleuren die wij niet echt gebruiken. Maar ook iets als 'oranje' is een relatief recent benoemde kleur, daarvoor was het grofweg 'geelrood' of 'roodgeel'.

Ik denk niet dat een blind geboren persoon kan begrijpen wat een concept als 'kleur' is. Uiteraard wel in de zin van golflengtes van licht en dergelijke, maar de ervaring of een object rood, groen, of blauw is, is niet echt te begrijpen voor iemand die dat nooit gezien heeft.

Wiskundige en psycholoog Richard Skemp haalde dit ook aan in zijn Psychology of Learning Mathematics. Zijn opmerking was dat het zinloos was om bij een blinde het begrip rood te verklaren in termen van golflengten, maar dat een blinde die na een operatie weer kan zien het begrip rood alleen maar kan vormen door hem/haar diverse objecten met die kleur te laten zien. Verder maakte Skemp de volgende opmerking: "If he asks 'what does "colour " mean?' , we can no longer collect together examples for him by pointing, for the examples we want are red, blue, green, yellow..., and these are themselves concepts. If, and only if, he already has these concepts in his own mind then. by collecting together the words for them, we can arrange for him to collect together the concepts themselves. and thus make possible, though not guarantee, the process of abstraction."

Ik denk niet dat een blind geboren persoon kan begrijpen wat een concept als 'kleur' is. Uiteraard wel in de zin van golflengtes van licht en dergelijke, maar de ervaring of een object rood, groen, of blauw is, is niet echt te begrijpen voor iemand die dat nooit gezien heeft.

Het is wellicht even onbegrijpelijk als een zintuig dat de gemiddelde mens niet of nauwelijks heeft, zoals perceptie van magnetische velden: als je in een kamer zonder ramen gaat zitten en daar niet via een duidelijke route terecht komt, weet je dan waar het noorden is? Ik gok van niet, maar de gemiddelde postduif heeft geen probleem om dat te bepalen

Windsurfer schreef: ↑ma 22 okt 2007, 20:54

Pover of niet, het is een middel waarmee je het doel rechtstreekt kunt benaderen zonder dat je wordt afgeleid van meningen van een ander.

Ik vind dat ypsilon nog eufemistisch is, hoe weet een blinde die nooit gezien is wat een 'beeld' is?? Slaat natuurlijk nergens op om te denken dat blinde mensen jouw vraag kunnen beantwoorden.

Het antwoord op de topicvraag is niet iets waar wetenschappelijk gezien nog discussie over is lijkt me, maar als iemand een link heeft die het tegendeel aangeeft krijgt ie me mee.

Een blinde heeft een soort beeld van een rode bal en van een groene bal, en die zijn gelijk. Hij weet alleen dat er verschil is omdat anderen het hem vertellen. Nu kun je hem vragen of hij ooit gedroomd heeft dat hij het verschil tussen een rode en een groene bal kon zien.

In m'n dorp zit een blindeninstituut. Ik zal het eens vragen.

Wat gebeurt er dan als een blinde LSD neemt?

Vraag over ruiken in dromen afgesplitst: http://sciencetalk.nl/forum/index.php?showtopic=75849

Op zich zeker en vast interessant. Echter:

Toch is de tong geen echte vervanger van de ogen. De zes proefpersonen die kunnen zien, spreken van schimmige beelden die hun tong opwekt. Ook de resolutie is nogal zwak, maar Bach-y-Rita verwacht dat te kunnen verbeteren door een toekomstige versie van het apparaat met vier keer zoveel elektroden uit te rusten.

Het is natuurlijk mooi om blinden mee te helpen. Iets meer neurobiologische uitleg was wel leuk geweest...

Over het eerste deel kan ik weinig zeggen zonder bron

gevonden!

Ik heb wel eens gelezen (helaas weet ik de bron niet meer) dat men een platte schijf had ontwikkeld die op de tong werd gelegd volgens mij met een lens er op. Op de schijf zaten verschillende pixels. Wanneer er op een pixel veel licht viel had deze pixel een andere zuurgraad dan een pixel waar weinig licht op viel. Met deze schijf zou een blinde dus beelden kunnen waarnemen. Ik denk dat een blinde zeker beelden kan waarnemen in zijn dromen zoals wij die waarnemen(waarschijnlijk niet dezelfde kleuren etc.), en misschien zelfs door te tasten op dezelfde manier beelden kan waarnemen als een slechtziende. Je ogen geven slechts electrische prikkels door die door de hersenen worden verwerkt in het gebied waarmee je ziet. Ik denk dat ook andere prikkels in dit zelfde gebied verwerkt kunnen worden. Dat is moeilijk voor te stellen voor ons omdat wij alleen gewend zijn om prikkels door te geven met onze ogen. Maar ik denk zeker niet dat dit onmogelijk is.

Over het eerste deel kan ik weinig zeggen zonder bron, het tweede deel is alleen maar speculatie.

Misschien helpt het als je beseft dat herinneringen kunnen vervagen. Na tien jaar heb je alleen nog maar een algemeen beeld van iets of zijn er slechts enkele details overgebleven. Van iemand die pas op latere leeftijd blind is geworden zou je dus kunnen zeggen dat hij steeds minder ziet, omdat hij zich de beelden steeds minder goed kan herinneren.

Dat lijkt me echt iets te eenvoudig gesteld. Maar de discussie gaat hier natuurlijk in de eerste plaats over blindgeborenen.